در پاریس یک روز که هوا برف و بارانى بود، امام از اطاقشان بیرون آمدند که وضو بگیرند. من قبلا رفته بودم و محوطه دستشویى را تمیز کرده بودم. قبل از اینکه امام وارد شوند حسین‌آقا (فرزند شهید حاج آقا مصطفى خمینى) از بیرون آمد و رفت به محوطه دستشویى. چون کف کفش‌شان گلى بود، آنجا گلى شد. بعد که بیرون آمد و امام وارد دستشویى شدند، حسین‌آقا مرا صدا زد و گفت خواهر بیا، ببین امام دارد چه کار مى‌کند، نگاه که کردم دیدم امام تى را برداشته‌اند و دارند کف دستشویى را تمیز مى‌کنند. بدنم شروع به لرزیدن کرد. امام که بیرون آمد، عرض کردم: امام، واقعا من از این کار شما خجالت کشیدم. فرمودند: «نه، شما اینجا را تمیز کرده بودید». بعد رو به حسین کرده گفتند: «شما رعایت حال این خانم را بکنید، ایشان که اینجا وظیفه‌اى ندارد ولى شما باید رعایت بکنید». . حدیده‌چى، مرضیه؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 2، ص 146 و 149.