یکى از دختران امام، نسبت به شخصیت مرحوم دکتر شریعتى علاقه‌مند بود. البته نه مدافع متعصبى که هرچه شریعتى گفته همان است و چیز دیگرى نیست. نه این طور نبود. بلکه همان طورى که امام اعتقاد داشتند که بسیارى از نوشته‌ها و گفته‌هاى مرحوم شریعتى مفید است و قابل استفاده و باید تدریس شود. در بعضى از نوشته‌هاى او هم اشتباهاتى وجود دارد که باید تذکر داده و اصلاح شود. خود شریعتى هم قائل به همین بود و خودش را مطلق نمى‌دید. . دعایى، محمود؛ مصاحبه مولف.