

على امینى نخستوزیر شاه در سال 1340 در دوران قدرت و صدارت خویش به قم شتافت و با عالمان بزرگ یکى پس از دیگرى دیدار کرد. آنگاه که به حضور امام بار یافت با دستاویز باز کردن بند کفش لحظههایی در کفش کن اطاق درنگ کرد تا شاید امام را که در درون اطاق نشسته بودند ناگزیر کند که از جاى خود برخیزد و به او احترام بگذارد! ولى امام بدون کوچکترین توجهى نسبت به نامبرده سر جاى خویش نشست و هنگام ورود و نشستن او نیز، هیچگونه حرکتى نکرد و بدون اینکه به نامبرده مجال سخن دهد، سخنان عتابآمیز و تندى درباره قانون شکنىها و خلافکاریهاى دولت بر زبان راند. على امینى که براى فریبکارى و نیرنگ بازى به نزد امام رفته بود، در برابر برخورد قاطع و توفنده امام به کلى خود را باخت و بدون اینکه رخصت زبان بازى و پشت هم اندازى بیابد از نزد امام رفت. . حجةالاسلام والمسلمین سید حمید روحانى - ماهنامه 15 خرداد - ش 14 - ص 12 - بهار 1373