

در طول مدت سالهایی که در جماران صبحها خدمت امام میرسیدیم و هر روز مابین بیست الی پنجاه دقیقه مشرف بودیم هیچگاه به یاد ندارم که حتی یک کلمه غیر ضروری از امام شنیده باشم. سوالها از خدمتشان بسیار سنجیده بود ولی در عین حال امام در پاسخ بسیاری از سوالها سکوت میکردند و گاهی هم پاسخ، یک نگاه و یا یک اشاره دست یا یک کلمه و گاهی یک جمله بود و احیاناً تلفیقی از دو یا چند شیوه مذکور توأم با تبسم یا اخم. البته با امور دیگری مانند لحن و آهنگ صدا که به حسب مواردی میتوانست دقیقاً بیانگر میزان بیاعتنایی یا تأکید و اهتمام در نظر مبارک ایشان باشد. . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان.