امام که معمولاً در جریانها کمتر نگران می‌‌شوند، در جریان انتخابات مجلس خبرگان از گوشه و کنار کشور اخبار نگران کننده‌اى دریافت کرده بودند. یکبار به تهران اطلاع دادند که از حزب جمهورى اسلامی ‌‌و از روحانیت مبارز، کسانى خیلى زود به قم بروند. شرایط طورى بود که غیر از من کسى نتوانست برود. من هم به اعتبار شرکتم در حزب و هم به اعتبار شرکتم در شوراى روحانیت مبارز و عضویت در آن شورا، آن شب به قم رفتم. قرار بود آن شب با مدرسین حوزه علمیه قم در حضور امام جلسه‌اى باشد (یعنى قرار بود روحانیت مبارز، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و حزب جمهورى اسلامى، اینها در حضور امام جلسه داشته باشند. ) به منظور یکى شدن نظرهاى این سه نهاد پیرامون نامزدهاى انتخاباتى مجلس خبرگان، بعد از نماز مغرب و عشاء در خدمت ایشان جلسه را آغاز کردیم. یک مواردى را اتفاق نظر داشتیم و روى یک عده از نامزدها نظر یکى بود. ولى در مواردى نظرها یکى نبود. روى اصول کار صحبت کردیم. وقت کمی ‌‌دیر بود، به امام عرض کردیم، که دیر است شما بفرمایید استراحت کنید، ما اینجا می‌نشینیم تا کار را تمام کنیم. ایشان فرمودند: «نخیر، من می‌‌نشینم تا کار تمام بشود!» و شاید تا نزدیکیهاى ساعت دوازده؛ بین ساعت یازده و دوازده بود که ایشان نشستند و جلسه طول کشید تا کار تمام بشود. چون به ایشان اخبارى داده بودند که عده‌ای می‌‌کوشند تا آراى مسلمانان و معتقدین به خط امام و انقلاب را پراکنده کنند. . شهید مظلوم آیت‌الله دكتر بهشتى - روزنامه جمهورى اسلامى- 20 / 2 / 62