در پاریس امام برای ساختن افراد علاقه‌مند به اسلام و امام که از سراسر اروپا و آمریکا و کشورهای دیگر می‌‌آیند جلساتی با آنها ترتیب می‌‌دادند و شب و روز ساعتها با آنها مذاکره می‌‌کردند و با کمال مهربانی در راه آگاهی دادن و روشن کردن آنها می‌‌کوشیدند و بنده حضور یافته و کسب فیض می‌‌کردم. هنگامی که خواستم خداحافظی کنم نامه‌ای به این مضمون نوشته به بنده مرحمت کردند: پس از اهداء سلام و تحیت ما احتیاج به رجالی متدین و قابل اعتماد داریم که در عضویت شورایی پس از سقوط رژیم، شرکت کنند و دارای شرایطی باشند. نداشتن افکار مکاتب انحرافی، بلکه عدم تمایل به آن مکاتب، فقط افکار اسلامی داشته باشند. لیاقت اداره یک وزارتخانه را داشته باشند، یعنی مطلع و مدیر باشند. معروف به ملیت و خوشنام باشند. در دولتهای فاسق و مجلسین معروف به فساد عضویت نداشته باشند. از سرمایه‌داران و معروف به سرمایه‌داری نباشند. باید در اسرع اوقات در مجمعی از رفقای بااطلاع، روشن، مطلب را طرح و بیدرنگ کوشش کنید در پیدایش چنین اشخاصی. حداقل پنج نفر تعیین ولو به کمک از مطلعین بلاد دیگر، به اینجانب معرفی نمایید، با تصدیق واجدیت شرایط و امضای آن. این مطلب به تهران هم تذکر داده شده است. . آیت‌الله حسین نوری – حوزه – ش 32 – ص 105.