امام در دروس خود همواره مسائل را تفکیک می‌کردند. می‌گفتند: «باید دروس فقه را در فقه، اصول را در اصول، و فلسفه را در فلسفه، مطرح کرد اینها باید در درسها از‌ یکدیگر تفکیک شوند.» نظر امام این بود که: «در مسائل فقهی، اغلب باید به عرف مردم توجه کرد. خیلی‌ از حرفهای مدرسه‌ای و بافته‌های ذهنی را باید کنار گذاشت. ببینید عرف مردم در مسائل‌ تجاری چه می‌کند، اصول فقه بر آن مبتنی است».