این خصلت را من در درس امام و حتی در برخوردهای معمولی ایشان دیده‌ام که‌ وقتی شخصی می‌خواست مطلبی را خدمتشان بگوید با کمال دقت و حواس کامل به حرف‌ طرف گوش می‌دادند که حرف او را خوب بگیرند. به طوری که اگر کسی دقت می‌کرد‌ می‌دید که امام با چه وسواسی به حرفهایی که خدمتشان عرض می‌شد گوش می‌کردند.