در پاریس شبی آقای نزیه با یکی از افرادی که دور و بر امام بودند آمدند و راجع به اسامی وزرا و مسؤولین آینده مملکت در صورت پیروزی انقلاب صحبت کردند. من در جریان نبودم اما در آن محوطه که آشپزخانه بود نشسته بودم و صدایشان را می‌‌شنیدم. همان موقع به وسیله شخصی به امام اطلاع دادم که آقا من الآن یک چیزی را شنیدم، این افرادی را که الآن هر جا می‌‌رویم اسمشان را می‌‌آورند از قبیل آقای بازرگان و امثال اینها، این جریانها که کشته می‌‌دهند هیچ کدام اینها را قبول ندارند. اگر اینها روی کار بیایند مشکلی درست می‌‌شود. امام در جواب فرمودند که «مطمئن باشید من نمی‌گذارم دست اینها بند شود» بعد از آن من مطمئن شدم. وقتی به ایران آمدیم، بعد از دو سه روزی که از ورود امام می‌‌گذشت من در مدرسه رفاه خدمت امام رسیدم و نمی‌دانستم که امام بنا دارند همان ساعت آقای بازرگان را به عنوان نخست وزیر معرفی کنند و روی اطلاعاتی که از طریق مردم به دست آورده بودم به ایشان عرض کردم که آقا صحبت است که اطرافتان را افراد نهضت آزادی گرفته‌اند و جوانهای انقلابی امروز آنها را قبول ندارند. آقا فرمودند: «نه من با نهضت آزادی کاری ندارم، من آقای بازرگان را به عنوان شخص بازرگان می‌‌خواهم به عنوان نخست وزیر معرفی کنم. » عرض کردم ایشان جدا از جریان نیستند، ایشان فرمودند که خوب دیگر نمی‌شود، ما هر کاری بکنیم بالاخره حرف می‌‌زنند و ایشان به عنوان نخست وزیر معرفی شدند. . حجة‌الاسلام والمسلمین موسوی خوئینی‌ها – روزنامه اطلاعات – 14 / 5 / 59.