

در تمام این مدت که در نجف بودم غذای منزل امام آبگوشت بدون چربی بود. یک کیلو گوشت میگرفتند و خودشان و خانواده و کارکنان و بیرونی و اندرونی همه غذایی را که با آن پخته میشد، میخوردند. تحمل این اوضاع برای من که یک طلبه جوان بودم، سخت بود. روزی به امام عرض کردم: «آقا! خوردن این آبگوشت بدون چربی شما برای من کمی سخت است.» ایشان فرمودند: « منزل ما همین است». . آیتالله علیاکبر مسعودی – پا به پای آفتاب – ج 4 – ص 157.