

به دنبال حادثه مدرسه فیضیه براى مدتى درسها تعطیل شد. اولین روز شروع درس پس از حادثه فیضیه، امام ضمن سخنانى اعلام کردند که بعد از بحث مدرسه فیضیه میروم و براى شهداى فیضیه فاتحه میخوانم. امام راه افتادند و طلاب هم پشت سر ایشان به طرف مدرسه فیضیه رفتند. کسى فکر نمیکرد امام خمینى حرکتى انجام دهد و حادثه مدرسه فیضیه را بعد از آن حادثه احیا کند. مدرسه فیضیه بعد از دوم فروردین ویران شد. دیگر مسکونى نبود. درهاى حجرهها را کنده و پنجرهها را شکسته و دیوارها را خراب کرده بودند، همه جا ریخته و پاشیده و کثیف بود. طلابى که در این مدرسه سکنى داشتند دیگر جرأت نمیکردند در آنجا بمانند و زندگی کنند، چون حصار حرمتش شکسته شده بود و احتمال میرفت هر لحظه مجدداً به آن مدرسه حمله کنند. از لحاظ موقعیت هم مدرسه فیضیه چون در میدان آستانه و دم دست قرار داشت، از بعضى مدارس دیگر بیشتر در معرض خطر بود. طلبهها دیگر دل و دماغ رفتن به این مدرسه را نداشتند. آن روز در خدمت امام حرکت کردیم و وارد مدرسه شدیم، به سمت چپ پیچیدیم امام دم غرفه اول یا دوم نشستند. طلبهها هم اطراف ایشان حلقه زدند، هالهاى از غم صورت امام را گرفته بود، و شدیداً غمگین بودند. ذکر مصیبتى شد، یک سیدى آنجا بلند شد روضه خواند و پس از روضه، امام از مدرسه بیرون آمدند. این حرکت امام در شکستن جو فشار و رعب در طلاب قم خیلى تأثیر داشت و پاى طلبهها بعد از آن به مدرسه باز شد. . آیتالله خامنهاى - 15 خرداد - ش 14 - ص 78 *. ظاهراً هر فرد میتوانست یك تومان به حساب فیضیه به بانك ملى بپردازد.