برداشت امام از مطالب الهی و فلسفی و از مطالب محیی الدین عربی چیزی بود‌ که در دیگران ندیدم و سراغ ندارم. به یاد دارم امام در اویل یک سال تحصیلی، یعنی‌ نیمۀ دوم شهریور ماه از مسافرت برگشتند و درس را شروع کردند؛ گویا در این هنگام‌ متوجه شده بودند که یک نفر از آقایان ـ که خدا رحمتش کند ـ از صاحب اسفار بد گفته‌ است؛ امام آنقدر عصبانی شده بودند که فرمودند: «ما الاسفار و ما ادریک ما الاسفار، اصلاً تو می‌دانی که اسفار چیست؟ و صاحب‌ اسفار کیست؟». معمولاً امام به اینگونه مسائل نمی‌پرداختند ولی آنقدر ناراحت شده بودند که این‌ برخورد را کردند.