چهل‌ و‌ هشتمین بهار آزادی و‌ روز جمهوری اسلامی در حالی طلوع می‌کند که دشمنی دیرینه با چهره‌ای وحشیانه، با خیالی باطل این بار تمام معادلات خود را برای به زانو درآوردن ملت فهیم و غیور ایران به کار بسته است.حضور مردم در ایام جنگ رمضان و روز ۱۲ فروردین امسال، یک راهبرد دفاعی هوشمندانه بود. زن و مرد ایران امروز به میدان آمدند تا فریاد بزنند: ما همان ملتی هستیم که ذلت را به عزت جمهوری اسلامی نمی‌فروشیم.

در روزگاری که طوفان های سهمگین توطئه، از هر سو بر آستان این مرز و بوم می تازد، و دشمنی دیرینه با چهره ای ازلی- ابدی، این بار در قاموس ترکیبی از استکبار جهانی و صهیونیسم بین الملل، تمامی معادلات خود را برای به زانو درآوردن ملتی به کار بسته است، ناگاه طلوع ۱۲ فروردین، چونان آفتابی از پس ابرهای تیره، حقیقتی را بر تارک تاریخ این سرزمین روشن می سازد: مردمی که ۴۸ سال پیش با رای قاطع خود، نهال نوپای جمهوری اسلامی را در دل خاکستری استبداد نشاندند، امروز نیز با همان ایمان، اما این بار در میدان گاهی بزرگتر، پایداری خود را به نظاره جهانیان نشسته اند.

۱۲ فروردین ۱۳۵۸، فراتر از ثبت در تقویم سیاسی ایران، نقطه عطفی در تاریخ جنبش های مردمی جهان است؛ جایی که یک ملت پس از قرنها انتظار، نه فقط سرنوشت خویش که شکل حکومت آرمانی خود را در بستری دینی و مردمسالارانه تعریف کرد.

امام خمینی (ره) آن را « اولین روز حکومت الله» نامید، چرا که در این روز، رأی میلیونها انسان آزاده، پشتوانه ای آسمانی برای ساختاری زمینی شد که بر سه رکن اساسی «جمهوریت»، «اسلامیت» و «عدالت» استوار بود.

اما آیا می توان از راز ماندگاری این نظام پس از نزدیک به نیم قرن، در میان طوفان های سهمگین تحریم، ترور، جنگ تحمیلی، فتنه های داخلی و ده ها نقشه ویرانگر سخن گفت و از «مردم» عبور کرد؟معجزه جمهوری اسلامی در این است که هر بار دشمن تصور کرده با فشار حداکثری می تواند اراده این ملت را بشکند، حضور حداکثری مردم در عرصه های سرنوشت ساز، جوابی کوبنده تر از قبل به او داده است.

این بار اما میدان، میدانی دشوارتر از همیشه است. دشمنی که این روزها با تمام توان نظامی، رسانه ای و اقتصادی پشت رژیم صهیونیستی ایستاده و مستقیماً با طرح جنگ نیابتی و تهدید امنیت ملی، در پی آزمودن دوباره عمق استراتژیک جمهوری اسلامی است، غافل از اینکه نسل چهارم انقلاب، میراث دار ایمانی است که در خون شهدای مقاومت، از سردار سلیمانی تا شهید نیلفروشان و هزاران شهید گمنام دفاع از حرم، ریشه دوانده است.

امسال، حضور مردم در تجمع های مردمی بخصوص در شب ۱۲ فروردین، یک راهبرد دفاعی هوشمندانه بود. وقتی زنان و مردان ایران اسلامی از پیر و جوان، با طوفان سنگین رسانه ای دشمن که تلاش داشت چهره یأس و ناامیدی را بر جامعه تحمیل کند، به خیابان ها آمدند، پیامشان به واشنگتن و تل آویو این بود: «ما همان ملتی هستیم که در جنگ تحمیلی هشت ساله ، با دست خالی، معادلات قدرت را تغییر داد. ما همان ملتی هستیم که امروز در اوج تحریم ها، خود را به قله های فناوری فضایی و دفاعی رسانده ایم. و ما همان ملتی هستیم که حاضر نیستیم ذلت را به جای عزت جمهوری اسلامی بخریم.»
نکته شگفت انگیز این همبستگی، درون زا بودن آن است. در شرایطی که دشمن با هزینه کرد میلیاردها دلار در شبکه های ماهواره ای و فضای مجازی، تلاش می کند خطوط شکنندگی را در جامعه ایران جستجو کند، آنچه در ۱۲ فروردین امسال و در اوج تشدید تنش ها با رژیم صهیونیستی مشاهده شد، «همبستگی فراجناحی» بود. مردم فهمیده اند که موضوع امروز ایران، نه اختلافات سیاسی داخلی که «تمامیت ارضی»، «عزت ملی» و «هویت انقلابی» است.

این همان سرمایه اجتماعی عظیمی است که تحلیلگران غربی از درک آن عاجزند. مقایسه وضعیت امروز ایران با ۴۸ سال پیش، نشان می دهد که اگرچه هزینه های سنگینی بر ملت تحمیل شده، اما دستاوردهای علمی، دفاعی و زیرساختی حاصل از این پایداری، جایگاه ایران را به یک قدرت منطقه ای و حتی جهانی تبدیل کرده است.

امروز، نام ایران در معادلات بزرگ امنیت جهانی، از غزه تا لبنان، از سوریه تا یمن، گره گشای مقاومت است. این همان میراث ۱۲ فروردین است: اینکه استقلال و آزادگی، قابل معامله با هیچ قدرت متکبری نیست.در پایان باید گفت: حماسه ۱۲ فروردین ۱۴۰۵، فصل تازه ای از کتاب پرفروغ انقلاب اسلامی را رقم زد. فصلی که در آن، مردم ایران به جهانیان نشان دادند که زمان، نه تنها از شور و شوق انقلابی آنها نکاسته، بلکه به مدد تجربه و بصیرت انقلابی، شعور سیاسی خود را به بلوغی رسانده اند که هر تهدید خارجی را به فرصتی برای تحکیم وحدت ملی تبدیل می کنند.
جنگ ترکیبی آمریکا و رژیم صهیونیستی، این بار نه با شکست نظامی که با شکست راهبردی روبرو شد؛ چرا که در مقابل سلاح پیشرفته آنان، «همبستگی اجتماعی» و «مشروعیت مردمی» که ریشه در آرای ۱۲ فروردین دارد، به عنوان موثرترین موشک های ضد هوایی سپر بلای امنیت ملی ایران شد.

به راستی که اگر ۱۲ فروردین، روز تولد اراده جمعی یک ملت برای تعیین سرنوشت خویش بود، امروز، روز بلوغ همان اراده برای حفاظت از کیان این میراث گرانسنگ است.و این چنین است که ملت ایران، چهل و هشتمین بهار آزادی خود را در حالی جشن می گیرد که ثابت کرده است، پایبندی به آرمان های امام راحل و رهبری شهید ، نه یک شعار احساسی، که یک راهبرد عقلانی برای بقاء در جهانی است که هر روز پیچیده تر از دیروز می شود. روز جمهوری اسلامی، روز تداوم مسیری است که پایانی جز قله های رفیع عزت و پیشرفت برای آن متصور نیست.

محمد مهدی مومنی ها