

بسم اللّه الرحمن الرحيم بهانه ندادن به دست دشمنان انقلاب مسائلى كه گفتيد و ساير مسائلى كه مربوط به نابسامانيهايى است [كه] الآن در همه جاى كشور هست، بايد شما [و] ما متوجه باشيم به موقع حساس كشور، و اينكه طرح اينجور مسائل آيا الآن به صلاح كشور هست يا موجب فساد مىشود. ما الآن كشورمان يك كشور متزلزل است. يعنى يك حكومت مستقر نداريم، رئيس جمهور نداريم، مجلس نداريم. و در يك همچه موقعى اگر بنا باشد كه همۀ قشرها متوجه بشوند، اذهانشان را متوجه كنند به آن گرفتاريهايى كه در محل خودشان دارند و بخواهند كه همۀ اينها فوراً تحقق پيدا بكند، و اگر پيدا نكند تحصن است، و ـ عرض مىكنم كه ـ راهپيمايى است و اينها، اين به نظر ما مىآيد كه با مصالح كشور مخالف است. الآن قلمهايى در خارج زياد و در داخل هم هست كه بر ضد جمهورى اسلامى فعاليت مىكنند و مىخواهند اين مملكت ما را منعكس كنند در خارج كه يك هرج و مرجى حكمفرماست، كه نه ارتش، ارتش است و نه ژاندارمرى، ژاندارمرى و نه دولت، دولت، همه به جان هم ريختند، همه با هم مخالف، تا براى خودشان اگر بخواهند يك دخالت نظامى بكنند موجه باشد. اگر اينها در خارج ثابت كردند اين مطلب را براى خاطر كارهايى كه ما اينجا انجام مىدهيم، ثابت كردند در مجامع بينالمللى عمومى كه مملكت ايران يك مملكت هرج و مرجى است و اينها قابل اينكه آزادى به ايشان داده بشود نيستند و اينها محتاج به سرپرستند، اگر يك همچه چيزى را آنها دنبال كنند، شواهد هم ما به دستشان بدهيم، اين موجب اين مىشود كه يك نفر را مثل رضاخان را، كه اينها دارند، در همه [جا] در خود ايران هم از اين مسائل، از اين اشخاص دارند، كودتا كنند و نه شما بمانيد و نه ما. توجه به توطئۀ داخلى دشمنان الآن اين وضعى كه ما داريم و اين چيزى كه من مىبينم كه در هر جا اشخاصى در همانجا مشغول توطئههايى هستند و وادار مىكنند يك اشخاصى را كه اشخاص خوبى هستند، لكن عمق مسائل را خيلى مطلع نيستند، وادار مىكنند به يك كارهايى؛ مثلاً فرض كنيد كه آذربايجان مىروند يك بساط درست مىكنند. كردستان يك بساط درست مىكنند. بلوچستان يك بساط درست مىكنند. در تهران مىآيند، در خود تهران غائله درست مىكنند. در قم مىآيند غائله درست مىكنند. بين لشكريها و بين ـ عرض مىكنم كه ـ ژاندارمرى و شهربانى و اينها مطلب درست مىكنند. يك مطلب اينطور مىشود كه روى هم رفته يك مملكتى است كه هيچ ضابطهاى در كار نيست در آن. يعنى اصلاً نظمى در كار نيست در اين مملكت. دادگاهش هم نظم ندارد، سپاه پاسدارشان هم همينطور، كميتههاشان هم همين طور، قواى انتظامىشان هم همينطور و روى هم رفته اغراض هم كه زياد است. امريكا هم، آنطور كه من مىفهمم، اصل صحبت مداخلۀ نظامى كه مىكنند و مداخلۀ اقتصادى و حصر اقتصادى، اين را مقدمه دارد قرار مىدهد كه اذهان آنجا بروند و توطئۀ داخلى او مغفولٌ عنه باشد. آنكه نهضت شما را و ما را به هم مىزند، آسيبزده مىكند از داخل است، از خارج نيست. يعنى دستجاتى كه همه الهام از آن طرف مرز مىگيرند، اينها درصددند كه اينجا اوضاع را مغشوش كنند و آنها در خارج منعكس كنند كه مسئلۀ ايران اينطورى است. الآن هر جا بروى يك اختلافى است. هر جا بروى ، در هر روز در تمام ايران چند تا اعتصاب هست، چند تا راهپيمايى هست، هياهو هست، تظاهرات هست. عرض مىكنم ـ يك همچه مسائلى دارند درست مىكنند و به جا مىآورند. و اسباب اين مىشود كه خداى نخواسته يكوقت موجه كنند دخالت خودشان را و دخالت كنند. دخالت به اين معنا كه بگويند يك مملكت هرج و مرجى است بايد اينها را سرپرستى كرد. اينها يك اشخاص وحشى هستند محتاج به اينند كه يك قَيمى سرشان بگذاريم. يك قَيم براى ما درست بكنند. ما بايد اينطور مسائل را توجه كنيم كه يكوقت اساس يك كشورى، اساس اسلام، اساس كشور در تزلزل است. حفظ آرامش ضروريترين نياز ما هم يك گرفتاريهاى شخصى داريم. يك گرفتاريهاى صنفى داريم. اگر اساس يك كشورى در موقع تزلزل است، حالا وقت اين نيست كه ما به آن مطالبى كه مال خودمان است بپردازيم. نظير اينكه اگر يكوقت خداى نخواسته زلزله آمد، شما مىنشينيد بگوييد كه ما قضيۀ نظاممان چه جورى است. شما فوراً مىرويد سراغ اينكه زلزلهزدهها را بيرون بياوريد. الآن مملكت شما يك مملكتى است كه در معرض زلزله است. در معرض انفجار است. در معرض اين است كه همۀ زحمتهايى كه تا حالا كشيديد به باد برود. نبايد ما دامن بزنيم به اينها. ما بايد كمك كنيم آرامش را الآن حفظ بكنيم تا رئيسجمهور تعيين بشود، مجلس تعيين بشود. مجلس جاى اين كارهاست كه يك مملكتى را مجلس بايد اداره كند. حالا اگر بخواهيد هى هر كسى از يك طرف بكشد، و هركسى يك بهانهاى درست كند، و هر روز توى عرض مىكنم كه جاهايى كه محتاج به نظم است بىنظمى ايجاد بشود، جاهايى كه محتاج به استقرار است بىاستقرارى ايجاد بشود، اين يك لطمهاى به اصل نهضت مىزند. مطالب حق است، لكن وقت اين نيست. نظير همين مىماند كه اگر كسى بخواهد يك مسئلهاى بگويد، يا يك فرض كنيد مطلب علمى را طرح بكند، مطلب صحيح هست، اما آن وقت كه سيل آمده دارد ايران را مىبرد، آن وقت وقت مسئله نيست. مسئله درست، اما وقتش نيست. اين مسائل صحيح، اما مسائل، الآن شما گرفتار يك مسئلۀ بزرگتر هستيد. مسئلۀ داخلى نيست. مسئلۀ خارج و داخل همه هست. شما بايد اول آرامش را حفظ كنيد تا اين مراحلى كه تا دو ـ سه ماهه ديگر انشاءاللّه اميد است بگذرد، و يك استقرارى پيدا كند، وكلا بروند در مجلس، كه ديگر اين جور نباشد كه بگويند يك مملكتى است كه هيچى آن درست نشده، همهاش، همهاش به هم خورده است، كه لااقل ما به مردم، به دنيا عرضه داريم كه ما هم قانونمان تصويب شد و هم رئيسجمهورمان درست شد و هم مجلسمان. و آنها هم ما را، اين رژيم را بشناسند. به اينطور تا مستقر بشويم. وقتى مستقر شديم آنوقت مىآييم سراغ اينكه اين... . انگيزۀ مخالفتها و اغتشاشات شما خيال مىكنيد كه فقط شماها ناراحت هستيد. سرتاسر كشور ناراحتى است. سرتاسر، هر جا به يكجور. و هركس مىآيد از خارج، دستجات مختلفى كه از اطراف مملكت مىآيند، همه تقريباً مىگويند طرفهاى ما خيلى خراب است، چون از طرفهاى ديگر اطلاع ندارند، و حال آنكه همۀ اطراف خراب است. الآن همه جا خراب. يك مملكت خرابى اينجا گذاشتند و رفتند. و اين مملكت خراب الآن اصل مسئله كه عبارت از اسكلت حكومت است، درست نيست. و تا اين اسكلت درست نشود نبايد ما برويم سراغ يك ناراحتيهايى كه داريم. خانه ندارم، زندگىام كذاست ـ عرض مىكنم كه ـ اين حرفها. اين حرفها در يك موقعى بايد باشد كه يك استقرارى پيدا كند، كه ما آسيب ديگر از آن راه نبينيم بعد برويم سراغ اين كارها. اين كارها هم بايد اصلاح بشود. اين كارها را هم مجلس بايد اصلاح كند. حكومت بايد اصلاح كند. هر كه بايد اصلاح بشود و اصلاح هم مىشود انشاءاللّه. اما اين معنى را بايد توجه داشته باشند جوانهاى ما كه در عين حالى كه حسن نيت دارند، مىخواهند خدمت بكنند، لكن توجه ندارند كه اين خدمت الآن مضر به مملكت است. الآن اسباب تشتت مىشود، اختلاف مىشود. الآن هر غائلهاى كه در هر جا پيدا بشود روى يك انگيزهاى است كه طرحريزى شده براى ما. اينها نمىخواهند كه يك جمهورى اسلامى در ايران پيدا بشود. با هر طريقى كه شده مىخواهند اين را فلجش كنند. طرحريزى كردند، طرح دادند كه بايد چه كرد، در ژاندارمرى بايد چه كرد، در سپاه پاسداران بايد چه كرد، در ارتش بايد چه كرد، در نمىدانم [هيأت] دولت بايد چه كرد، در دانشگاه بايد چه كرد. اينها يك طرحهايى دارند كه همه جا را مىخواهند به هم بزنند، تا منعكس كنند كه نه، اينها قابل اين حرفها نيستند. آزادى نمىشود به يك همچه ملتى داد. ملتى كه وقتى آزاد شد نتواند خودش را حفظ كند و نتواند نظم خودش را حفظ كند، اين سرپرست لازم دارد. اين يك مسئلۀ مهمى است كه اگر كسى اعتقاد به خدا و دين دارد، الآن بايد اين كار را بكند. اگر اعتقاد به كشورش دارد بايد بكند، به ملتش دارد بايد بكند. حالا وقت آرامش است آقا، نه حالا وقت اين مسائل. ما هم گرفتارى زياد داريم. همۀ مملكت گرفتارى دارند. لكن اگر ما همه حالا برويم سراغ گرفتاريهاى شخصى، از اين اساس بازمىمانيم و اساس الآن در تزلزل است. اين محصَّل حرفى است كه من به شما و ساير آقايانى كه گاهى مىآيند اينجا عرض كردم.