

[بسماللّه الرحمن الرحيم] شاه نصيحت را نشنيد [شاه را] نصيحت كرديم لكن او غرورش مانع شد از اينكه نصيحت ما را بشنود؛ و امر منتهى شد به اينكه داريد مىبينيد. نصيحت ما را نشنيد و امرش منتهى شد به اينجا كه مىبينيد. اين الآن رفته است و مملكتى را خراب كرده و رفته؛ يعنى ما مملكتى كه يك جايش يك جهتِ آبادى داشته باشد نداريم. زراعتش را ملاحظه مىكنيد كه بكلى از بين رفته است، فرهنگش را ملاحظه مىكنيد كه فرهنگِ انگل است، ارتشش را ملاحظه مىكنيد كه مستشارهاى امريكا و اسرائيل ادارهاش مىكنند؛ هر جايش را كه دست بگذاريد همان است. مجالس امريكايى يا شاهنشاهى ما در طول مدت پنجاه سال يك مجلس قانونى نداشتيم. مجالس ما به ملت مربوط نبوده، اين ملت به حساب نمىآمد. در زمان رضاخان ـ كه من يادم است و هركس همسن من است، و شماها بيشترتان يادتان نيست ـ كه ما مجلس نداشتيم. هر چى داشتيم سرنيزه بود! در زمان محمدرضاخان هم كه همهتان مطلعيد كه خودش هم گفت ليست را از سفارتخانهها مىآورند؛ منتها مىگفت «مىآوردند» يعنى زمان من نمىآورند! يعنى همين سالى كه ايشان مىگويد «انقلاب» را درست كرده بود ديگر نمىآورند. ليكن مطلب اينطور بود كه اگر راست مىگفت كه ليست مىآوردند ـ كه راست مىگفت ـ ما مجالسمان «مجالس امريكايى» بود و اگر اين را دروغ مىگفت و ليست نمىآوردند، مجالسمان «مجالس شاهنشاه» بود! مجلس ملت نبود. بنابراين، ما اين اشخاصى كه ناشى شدند، دولتهايى كه ناشى شدند از مجلس و از رژيم محمدرضا و رژيم شاهنشاهى، اينها از جهات زياد [غير قانونىاند] مجلس قانونى نيست، شاه قانونى نيست، براى اينكه همه مىدانيم كه تحميل كردند به ما اين شاه را. پدرش را انگليسها تحميل كردند و من خودم از راديو دهلى، كه آن وقت دست انگليسها بود، شنيدم كه گفت ما اين را آورديم سرِ كار گذاشتيم، خيانت كرد ردش كرديم! ايشان ملى نيست و تحميل كردند به ما متفقين. خود ايشان در كتابش نوشت كه متفقين صلاح ديدند كه ما باشيم! منتها بعدش اين را مثل اينكه از كتابها درآوردند. ما نه يك سلطان قانونى داشتيم تا حالا و نه يك مجلس مؤسسان. زمان رضاشاه هم كه مجلس مؤسسانِ سرنيزهاى بود. بنابراين تأسيس سلسلۀ پهلوى تأسيس سرنيزهاى بود، نه تأسيس با مجلس مؤسسان. و بنابراين مجلس از باب اينكه شاه غيرقانونى است، و از باب اينكه دولت ناشى از مجلس و شاهِ غيرقانونى است، همۀ اينها را ما قبول نداريم؛ تمام اين اوضاعى كه تا حالا شده[بر خلاف قانون بوده است]. قراردادهاى غيرقانونى، و هشدار به بختيار ما اگر يك قدرى هم جديت كنيم، تمام قراردادهايى كه در اين پنجاه سال شده است، تمام اين قراردادها برخلاف قانون بوده؛ يعنى از مجلس كه گذشته مجلسِ ملى نبوده گذشته؛ دولت كه پيشنهاد كرده دولتى نبوده است كه متكى بر ملت باشد. همهاش سرنيزه بوده؛ يعنى ما پنجاه سال با سرنيزه زندگى كرديم؛ و دو ـ سه سال است كه با سرنيزه و سرنيزه و خون زندگى كرديم؛ با خون، ما زندگى كرديم. بچههاى ما را همه را يا در حبسها يا در ـ عرض مىكنم كه ـ تبعيدها، يا كشتند يا زجر كردند يا [سوزاندند]. آقا در زندانهاى اينها يك طبقى را مىگذاشتند و مىخواباندند زندانى را رويش، برق را متصل مىكردند و مىسوزاندند آدم را! يك همچو وضعى ما داريم؛ يك همچو وضعى را، اين وضعى را كه ما داريم. دولت اين آقا،۱ كه ناشى از اين مجلس و ناشى از آن شاه و ـ نمىدانم ـ ناشى از [سرنيزه] است... اين دولت نيست تا اينكه ما بگوييم بيايد استعفا بكند! دولت اصلاً نيست، استعفا مىخواهد چه كند. استعفا مال اين است كه دولتى [قانونى] باشد. منتها هركس كه تنبه پيدا كرد، توبه كرد برگشت، توبهاش البته قبول است؛ خدا قبول مىكند، ملت هم قبول مىكند. اينهايى كه ماندهاند سر جاى خودشان، در معصيت هستند؛ در زندگى دارند معصيت مىكنند. اينهايى كه بيرون آمدهاند، از معصيتگاه بيرون آمدند؛ و خدا هم توبه را قبول مىكند. و من از خدا مىخواهم كه همۀ شما را موفق كند به اينكه از اين به بعد ملى باشيد. آقا با ملت باشيد و اين مرد را نصيحت كنيد كه با ملت باشد. اگر مىتوانيد، با ايشان ملاقات كنيد كه يك بساط در نياورد؛ نرساند به آنجايى كه ما [اين مردم]را بگوييم بريزند سرش، از بين ببرندش. ما نمىخواهيم اينطور بشود. ما ميل داريم كه مطالب عقلايى باشد. و ما او را از باب اينكه نخستوزير نمىدانيم، ما نخستوزير تعيين كرديم به ولايت شرعى و ولايت...