عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
«اين نامه به مادرم است كه به ايران آمده‌اند. هر دو ـ سه سال يكبار مادرم براى ديدار بچه‌ها و فاميل به مدت دو ـ سه ماه به ايران مى‌آمدند». ـ تهران بسمه تعالى 17 رجب 92 مخدرۀ محترمۀ عزيزه مرقوم اول شما وقتى عازم كربلا بودم رسيد. مرقوم دوم امروز واصل شد. ديشب از كربلا مراجعت نموديم. من و مصطفى رفتيم. صغرى۱ مريض بود، ديگران نيامدند. حالا خوب شده است لكن بسيار ضعف دارد. ديگران همه بحمداللّه سلامت هستيم. شما كه رفتيد هوا گرم شد؛ يك شب هم پايين آمدم ولى عجالتاً بد نيست و راحت هستيم. مصطفى براى اول ماه آمدند و حالشان خوب است. قبل از نامۀ شما، نامه‌اى از فريده۲ جان آمد و جواب دادم، ان شاءاللّه رسيده است. از قِبَل شماها همگى در كربلا و نجف زيارت مى‌كنم و به همه دعا مى‌كنم. خداوند تعالى همه را سالم و سعيد قرار دهد. مصطفى شبها مرتباً اينجاست و روزها گاهى حسين مى‌آيد؛ امروز حسين و مريم۳ آمدند. ديشب هم همگى اينجا بودند، چون از كربلا آمده بوديم. جاى شما خالى است. اقليما۴ پس از سلام مى‌گويد شما زودتر بياييد كه خيلى نبودن شما به ما اثر مى‌گذارد؛ و مى‌گويد شما مبلغ يكصد تومان از احمد بگيريد و بدهيد دخترم. شما مطلب اقليما را عمل كنيد ـ يعنى هر دو مطلب را.۵ اقليم مى‌گويد: «امانتيها را كه به وسيلۀ پسر آقاى حاج شيخ عبدالعلى۶ فرستادم، دخترم نوشته نرسيده است. شما تحقيق كنيد كه رسيده است يا گم شده». به بچه‌ها سلام برسانيد. به احمد و محترمۀ ايشان۷ هم. احمد نوشته بود: «بچه بى‌نهايت بدگل است؛۸ » شما هم نوشته بوديد شبيه احمد است. جاى دورى نرفته[!] لكن در نامۀ دوم بود كه به فاميل مادر رفته است؛ موجب خوشوقتى است. از سلامت خودتان و سايرين مسرورم كنيد. والسلام عليك. پدر بچه‌ها
عنوان :
خانوادگى
مرجع :
صحیفه امام (۲) صفحه ۴۶۲
مکان :
نجف
تاریخ :
۱۳۵۱-۰۱-۰۱
مخاطبین :
خدیجه ثقفى