[خورشيد احمد: در گذشتۀ نزديك، ما در پاكستان با بحرانهاى بزرگى روبه‌رو بوديم از جمله تقسيم پاكستان، مسئله بوتو، جنبش 77. در پاكستان به علت چنين وضعى و به خاطر هدفهاى حركت اسلامى، نظير ايران، ما هم درصدد كسب قدرت سياسى برآمديم. اما به هر جهت به دولت ضياءالحق ملحق شديم. دربارۀ اوضاع ايران هميشه آن را با علاقه دنبال كرده‌ايم. در جرايد خود، اخبار حركت اسلامى ايران را منتشر ساخته‌ايم. و بارها مورد اعتراض شديد مقامات ايرانى قرار گرفته‌ايم و دولت پاكستان به همين مناسبت به كرّات ما را و جرايد ما را تحت فشار قرار داده است. شركت ما در دولت به قصد اعمال نفوذ مى‌باشد. در مورد سفر ضياءالحق به ايران ما نفوذمان را به كار برديم. تعهد اصلى ما دربارۀ مردم و دربارۀ اسلام بوده است. تقويت هر جنبشى و حركتى براى ملت و اسلام خواهد بود. چيزى كه مورد توافق اسلام و مردم نباشد، تصويب نخواهيم كرد. جماعت اسلامى پاكستان در كنار مردم ايران كه اسلام را مى‌خواهند قرار دارد. رابطۀ دولت پاكستان با ايران وضع بسيار بدى دارد. اشخاصى كه وابسته به هيأت حاكمه هستند هر تغييرى كه مشاهده كنند، نگران مى‌شوند. پشتيبانى ما از حركت اسلامى ايران در سطح افكار عمومى از طريق بيانات و سخنرانيها، مطبوعات، تظاهراتِ حمايت كنندۀ دانشجويان مسلمان انجام مى‌گيرد. به طور خصوصى هم هر قدر توانسته‌ايم حمايت كرده‌ايم با توجه به اوضاع پاكستان واقعاً چه انتظارى مى‌توان داشت. در مواردى هم خيلى علنى و بى‌پروا از ايران حمايت كرده‌ايم. ما دفاعى از دولت پاكستان نمى‌كنيم. اما هر قدر توانسته‌ايم از انقلاب ايران حمايت كرده‌ايم. اما شما بايد وضعيت دولت پاكستان و همچنين ادارات و وزارت امور خارجۀ آن را كه از يك سنن خاصى تبعيت مى‌كنند در نظر بگيريد. مسئله سوم اينكه به طور خصوصى ما سعى كرده‌ايم تا از جانب پاكستان، به طور رسمى و يا غير رسمى، اقداماتى براى فهم بهتر جريان اسلامى و هم تفاهم بيشتر بين دولت پاكستان و جنبش اسلامى بشود.] امام: هميشه ملتها، منهاى دولتها ـ اگر تحت تأثير دولتها نباشند ـ گرايشات صحيح دارند. ملتهاى اسلامى، اگر دولتهايشان نبود، گرايش به اسلام داشتند و دارند و آنچه منحرف مى‌كند ملتها را، حكومتها هستند. وقتى حكومت يك محيطى صحيح نباشد، كم‌كم محيط را تا يك حدودى به صورت خود در مى‌آورد. اگر حكومتها عادل باشند، كم‌كم مردم را به صورت خودشان در مى‌آورند. و ما مى‌دانيم كه ملت پاكستان با مقاصد ايران كه انسانى و اسلامى است موافقند. و آنچه كه مورد تأسف است، اين است كه رئيس جمهور آنجا پشتيبانى از يك جانى كه تمام حيثيت اسلامى و ايرانىِ ملت را برده است، كرده است. من مى‌دانم كسانى كه انسان هستند و حقيقتاً مسْلم هستند، خوشوقت نيستند. كسانى كه قهراً فعاليت اسلامى دارند مثل «مودودى»^۱ راضى نيستند از اين پشتيبانيهاى دولت شما از شاه، در صورتى كه شاه در دنيا بى‌آبروست، و مورد تنفر مردم است. و ما آنچه كه از ملت مى‌خواهيم در مجامع عمومى، بعد از دعاى به ايران كه تحت فشار است،[اين‌است كه] از نظام شاه و جناياتى كه نموده و مى‌كند پرده بردارند. مطبوعات اروپايى پر است از اين مسائل ايران در حالى كه كمى از اخبارش در آنجا [پاكستان] است. در مطبوعات ايران با وجود كنترل دولت بعضى امور پاكستان را ذكر مى‌كنند. مسائل ايران را، از ايران دريافت كنيد كه چه ظلمى به ما مى‌شود و چه گذشته است. پنجاه سال است كه ملت ما زير فشار اين پدر و پسر^۲ جان مى‌كَنند. و دولتهاى قوى پشتيبانى مى‌كنند و كرده‌اند. از جميع جوانب فشار وارد آمده است. نه مطبوعاتِ آزاد داريم، نه مجلس ملى، نه يك دولت كه پشتيبان ملت باشد در اين پنجاه سال، مگر بسيار نادر. اينها كوشش كرده‌اند، شاه كرده است، كه ملتها را عقب نگه‌دارد. نيروى انسانى ما را به هدر بدهد. كوشش دارد قدرتهاى بزرگ را بر ما مسلط كند، مخازن ما را به اجانب بدهد. به دشمنان اسلام، مثل اسرائيل، كه بر ضد اسلام و مسلمين قيام كرده است، نفت مى‌دهد. كوشش كرده است كه حيثيت ملى ما را به باد بدهد، كوشش كرده است كه احكام اسلام را يكى بعد از ديگرى زير پا بگذارد. اگر فرصت پيدا كند ـ كه نخواهد كرد ـ به اسلام لطمه‌اى خواهد زد كه به اسم بماند! تاريخ ارجمند اسلام را به [تاريخ] زرتشتيها تغيير داد و فشار ملت موجب شد كه دست بردارد. مصيبتهاى ايران يكى ـ دوتا نيست كه ذكر شوند، تاريخ آنها را مورخين ضبط مى‌كنند، نسلهاى بعدى متوجه مصيبتهاى ما مى‌شوند. لكن امروز ملت ايران بيدار شده است و يكسره در تمام شهرها و قرا و قصبات دست به تظاهرات زده است، يكدل و يكجهت سلطنت پهلوى و شاهنشاهى را سلب و محكوم كرده است، و حكومت عدل اسلامى را مى‌خواهد. و ما هم به دنبال ملت اين مقاصد را داريم و داشته‌ايم و از شما هم مى‌خواهيم به ما كمك كنيد. كمكهاى تبليغاتى و تظاهراتى كه آنجا امكان دارد. در مساجد آنجا ذكر مصيبتهاى ايران بشود، در محافل ذكر جرايم دولت ايران بشود، آنقدر كشتار شده است كه نمى‌توانيم مطلع شويم تعداد را، كه منعكس كنيم. قبرستانها آباد و خانه‌هايمان خراب شده. از خداوند خواستاريم به اين ملت و همۀ ملتهاى اسلامى رحمت كند. و همۀ ما را از ستم و ظلم و استعمار خارج كند. [خورشيد احمد: ما پاكستانى‌ها با شما هستيم. حاضر به مبارزۀ شانه به شانه در كنار شما هستيم. در بسيج و ساختن افكار عمومى و حركت سياسى اطمينان مى‌دهم كه دولت را تحت حداكثر فشار لازم قرار بدهيم كه پشتيبانى گذشته، از رژيم شاه ديگر نشود. آيا به طور خاص كار ديگرى مى‌توان كرد كه پيشنهاد گردد و ما عمل نماييم، به منظور بسط عمليات بيشتر؟ در طى دو ماه گذشته، هيأت حاكمه اكثراً انقلاب ايران را تقويت مى‌كند و به هيچ‌وجه احساسى نسبت به شاه ندارد. «ضياء» خودش آدم بدى نيست، تحت تأثير قرار گرفته است. اگر ما خوب عمل كنيم اشكالى در دولت نخواهيم داشت.] امام: بعد از اظهار تشكر، وظيفۀ مسلمين معاونت با هم است؛ وظيفۀ الهى است. رسالت است كه با هم، هم‌صدا باشيم و اگر مسلمين با هم بودند ممكن نبود اجانب مسلط شوند. تماماً از تفرقۀ مسلمين است. خداوند مسلمين را بيدار كند تا به وظايف اسلامى عمل كنند تا وحدت حفظ شود، تا در مقابل اجانب ايستادگى و قيام كنند و دست آنها از منابع و ثروت و ذخاير قطع شود. خداوند توفيق بدهد.

1. ـ ابوالاعلى مودودى 1903 ـ 1979 م از متفكرين مسلمان و مؤسس «جماعت اسلامى».
2. ـ رضاخان و محمدرضا پهلوى.