

مناسبت: فرا رسيدن عيد نوروز 1342 بسم اللّه الرحمن الرحيم اعلام عزاى ملى امسال۱ ما عيد نداريم و اين عيد را عزاى ملى اعلام مىكنيم، نه به خاطر اينكه مصادف است با شهادت حضرت صادق ـ سلام اللّه عليه؛ آن حضرت مقامش عالى و بلند است، ولادت و شهادتش موجب تحكيم و پيشرفت اسلام است. به قول سيدبن طاووس ـ عليه الرحمه ـ براى شهادت [مثل] امام صادق بايد جشن گرفت.۲ ما در اين عيد عزاداريم براى مصيبتها و لطمههايى كه در اين سال۳ به اسلام وارد شد، اين سال، سال خوشى براى مسلمين نبود، سال خوبى براى روحانيت نبود. در اين سال به اسلام تجاوز شد. علماى دين و روحانيون مورد اهانت قرار گرفتند، هتك شدند. در اين سال استعمار توطئههايى را عليه اسلام تدارك ديد، عمال پليد استعمار به قرآن جسارت كردند، براى پايمال كردن احكام نورانى قرآن نقشهها كشيدند، برنامهها ريختند، طرحها دادند. اگر مسلمين بدانند كه چه توطئهها و نقشههايى عليه عزت اسلام، سعادت ملتهاى مسلمان و استقلال ممالك اسلامى در دست اقدام است، ديگر هيچ وقت عيد نمىگيرند بلكه قيام مىكنند به وظايف دينى كه بر عهده دارند. وظيفۀ علماى دين، وظيفۀ ملتهاى مسلمان سنگين است. همه وظيفه دارند كه از اسلام دفاع كنند. در برابر توطئهها بايستند و با آن مقابله كنند. آنها كه در برابر خطرهايى كه متوجه اسلام شده است قيام نكنند، مقابله نكنند و به دفاع برنخيزند، آنها در عداد مردگانند. حوزههاى علميه، پايگاه دفاع از اسلام روحانيت اسلام تا اين لحظه از تاريخ حيات درخشان خود در خدمت اسلام و مسلمانها بوده و در راه دفاع از دين خدا و حقوق ملتها مجاهده و مبارزه كرده است و در مواقع لزوم مردم را متوجه خطرهايى كرده كه عليه اسلام و استقلال كشورهاى اسلامى مطرح بوده است و در برابر فشارها، قلدريها و تهديدهايى كه از جانب ستمكاران و حاكمان جائر بر روحانيت وارد شده عقبنشينى نكرده و سكوت را جايز نشمرده است و با ارعاب و تهديد از وظايف خود دست نكشيده و تسليم جباران نشده است. روحانيان را با تهديد و قلدرى نمىتوان در برابر سلطه و قدرت ظَلمه و ستمكاران مرعوب كرد. روحانيان از سرنيزۀ جباران و جنايتكاران نمىترسند و از وظايف خود دست نمىكشند. إِنَّ الَّذينَ قالوا رَبُّنا اللّهُ ثُمَّ استَقاموُا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ اَلا تَخافُوا وَ لا تَحزَنوُا وَ أَبْشِروُا بِالْجَنَّةِ الَّتى كُنْتُمْ توُعَدوُنَ.۴ آنها كه گفتند مربى ما خداست و سپس استقامت ورزيدند، ملائكه بر آنها فرود مىآيد، قلبهايشان را تسكين مىبخشد و آنها را دلدارى مىدهد كه مترسيد و اندوهگين نشويد و شادمان شويد به بهشتى كه وعده داده مىشديد. پس براى چه بترسيم براى چه اندوهگين باشيم، اينها كه آدم نيستند كه ما از آنها بترسيم. ما را به چه تهديد مىكنند اينها؟ روحانيت نبايد از چيزى بترسد، روحانيت نبايد از عربدهكشيها، وحشيگريها و غوغاى مشتى رجاله و اراذل وحشت كند. علما و روحانيان بايد تا آخرين قطره خون خود را در راه اسلام، در راه قرآن و در راه اِعلاى كلمة اللّه نثار كنند. اگر بناست ـ خداى نخواسته ـ اسلام نباشد، احكام قرآن نباشد، مذهب جعفرى در كشور از رسميت بيافتد، روحانيت اصلاً نمىخواهيم باشد، (در آن صورت) حوزههاى علميه نمىخواهيم وجود داشته باشد. ما حوزههاى علميه را مىخواهيم براى حفظ اسلام، ترويج احكام الهى و قوانين قرآنى. اما اگر بنا باشد، دستگاه جبار، دين مقدس اسلام را از رسميت بيندازد، احكام اسلام را از بين ببرد و قرآن را مهجور و منكوب كند، وجود حوزههاى علميه چه ثمرهاى دارد و چه آثارى بر آن مترتب است؟۵ آيا اين حوزهها را مىخواهيم كه فقط از ترتب بحث كند؟۶ حوزههاى علميه بايد زنده باشد و در برابر دشمنان اسلام چون كوه محكم بايستد و بخروشد. اين حكومت فاسد همه قواى خود را براى ضربه زدن به اسلام و مردم مسلمان به كار گرفته است و بساط ظلم و جنايت خود را هر روز بيشتر گسترش مىدهد. ما وظيفه داريم كه در برابر اين جنايتكاران بايستيم و سكوت نكنيم. آيا در شرايطى كه استعمار، قرآن مسلمانها را تحريف مىكند ما ساكت باشيم؟! آيا در موقعى كه دستگاه طاغى بر مدرسۀ علوم دينى هجوم مىبرد و اهل مدرسه را مورد ضرب و شتم قرار مىدهد و اموال طلاب را غارت مىكند و علماى اعلام را به زندان مىبرد، هتك مىكند و مورد تهديد و تحقير و اهانت قرار مىدهد، ما ساكت باشيم؟ آيا ما ساكت باشيم در صورتى كه علماى تهران حبس مىشوند و هتك مىشوند؟ آيا ما ساكت باشيم در حالى كه علماى قم مورد شديدترين اهانتها قرار مىگيرند؟! به جرم اينكه مىگويند «ربنا اللّه»، مربى ما امريكا نيست، مربى ما انگليس نيست، مربى ما اسرائيل نيست، مربى ما خداست. خوابهاى خطرناك جرم علما و روحانيون اين است كه از اسلام دفاع مىكنند، از احكام قرآن دفاع مىكنند و رودرروى جباران و ستمكاران مىايستند و بر سرشان فرياد مىزنند كه تجاوز به احكام اللّه نكنيد، سنن الهى را بازيچۀ دست خود قرار ندهيد. شما هرگز نمىتوانيد احكام خدا را تغيير دهيد و چنين حقى نداريد. احكام الهى حق انبيا است كه آن را از جانب خداوند متعال براى سعادت بشر آوردهاند و علماى اعلام وظيفه دارند آن را حفظ كنند و آن را براى ملت بيان كنند. ما قانون الهى داريم و نيازمند قانون ظلمه و دولتهاى دستنشانده نيستيم. آنها مىخواهند قوانين اسارتبار اربابان خود را در كشور ما اجرا كنند. ما مىدانيم آنها چه نقشههاى شومى در سر دارند. ما مىدانيم دستهاى خيانتكار عوامل استعمار مىخواهند بر ضد قرآن قوانينى وضع كنند و اسلام را از رسميت بيندازند و قرآن را در كنار كتابهاى ضاله قرار دهند. ما مىدانيمكه دستگاه جبار چهخوابهاى خطرناكى براى اسلام ديدهاست كه مىآيد شرط مسلمان بودن را از انتخاب كننده و انتخاب شونده حذف مىكند، براى اينكه راه را براى نفوذ طايفۀ ضاله باز كند و آنها را بر مقدرات ملتهاى مسلمان و كشورهاى اسلامى مسلط سازد. ما صداى شيطانى آنها را در گوشه و كنار اين مملكت بارها شنيدهايم كه گاهى صراحتاً و گاهى تلويحاً مزمزه مىكنند كه ما اسلام را نمىخواهيم، اسلام مال عربهاست. اين سخنان كينهتوزانۀ آنهاست نسبت به شريعت محمدى ـ صلىاللّه عليه و آله ـ و ما از اينگونه گفتار كفرآميز و رسوا، به ماهيت ضد دينى آنها بهتر پى مىبريم و بهتر آنها را مىشناسيم. آنها عمال استعمارند، آنها ايادى بيگانگانند، آنها براى ريشهكن كردن اساس اسلام بر كشور ما مسلط شدهاند. ما ساليان درازى شاهد اعمال جنايتبار آنها بودهايم. ما وظيفه داريم ملت را بيدار كنيم واين نكات را به مردم برسانيم تا اتمام حجت شده باشد. انگيزۀ مخالفت با تصويبنامۀ انجمنهاى ايالتى و ولايتى اى مسلمانان عالم! بدانيد در جريان تصويبنامۀ انجمنهاى ايالتى و ولايتى علت مخالفت علماى اسلام قضيۀ شركت زنان در انتخابات نبود، اين قضيه ناچيزتر از آن بود كه آن قيام عمومى را به همراه داشته باشد. مسئله اين بود كه علما و روحانيون ديدند كه دستگاه جبار مىخواهد با كيْد شيطانى اسلام را قلب كند و اوضاع را به عقب برگرداند. آيا در چنين شرايطى كه آنها قوانين مقدس اسلامى را بازيچۀ دست خود قرار دادهاند ما ساكت بنشينيم و اعتراض نكنيم و نگوييم كه چرا وعاظ و خطباى اسلام را تحت فشار قرار مىدهند؟ چرا صداى مبلغين اسلام را خفه مىكنند؟ چرا چاپخانهها را تحت سانسور قرار مىدهند و از چاپ و نشر نوشتههاى اسلامى جلوگيرى مىكنند؟ چرا آزادى مطبوعات را سلب مىكنند؟ اينها به نام امام صادق ـ سلاماللّه عليه ـ مىخواهند با مكتب آن حضرت مقابله كنند. به نام امام صادق مىخواهند احكام مقدس قرآن را از بين ببرند و تعاليم درخشان آن را ريشهكن كنند. آنها در كنار شعار احترام به مقام حضرت صادق، از تساوى حقوق زن و مرد دم مىزنند. تساوى حقوق زن و مرد يعنى قرآن را زير پا گذاردن؛ يعنى مذهب جعفرى را كنار زدن؛ يعنى قرآن را مهجور كردن و به جاى آن كتابهاى ضاله قرار دادن، يعنى دخترها را به سربازخانهها كشانيدن و ساير كارهايى كه نواميس اسلام و مسلمين را به خطر تهديد مىكند. اين تساوى حقوق زن و مرد و ملحقات آن از نظر بيست ميليون نفوس ايرانى مردود، و محكوم است. معذلك با زور و سرنيزه، با فشار و با آتش گلوله مىخواهند آن را بر ملت ما تحميل كنند. اگر اين فشارها از ناحيۀ انگليس يا امريكاست به ما بگويند تا ما خودمان با آنها برخورد كنيم. اگر الزامات بينالمللى است باز هم به ما بگويند تا فكر ديگرى بكنيم. اين دولتهاى غيرقانونى از جان ما چه مىخواهند؟ اين نخستوزير خبيث بيسواد۷ از جان اين مردم چه مىخواهد؟ چرا نمىرود به دنبال كارش تا يك نفر فهميده و باسواد كه غمخوار اين ملت باشد بر سر كار آيد؟ آيا ما ساكت باشيم و حرفى نزنيم در حالى كه آنها به مدرسۀ فيضيه مىريزند، در و پنجرهها را مىشكنند، طلاب را كتك مىزنند و اموالشان را غارت مىكنند۸ علماى تهران را به زندان مىبرند، در قم به مغازهها حمله مىكنند، در مغازه را مىشكنند و مال مردم را مىبرند؟ اين بدبختها خيال مىكنند با زدن يك عده مردم بىسلاح و طلاب بيگناه فتح هندوستان كردهاند و مملكت را در سطح ممالك راقيۀ دنيا قرار دادهاند! من در كمين آنها ايستادهام دستگاه جبار بداند كه اگر بخواهد به اسلام تجاوز كند و احكام كفر را در بلاد اسلامى جارى سازد، من در كمين آنها ايستادهام. من تا آخرين لحظههاى زندگىام از نواميس اسلام و مسلمين دفاع مىكنم. من به حكم اسلام كه به ما دستور جهاد و مقابله داده است در برابر خيانت به اسلام دست روى دست نمىگذارم و ساكت نمىنشينم. اگر مىخواهند راحت باشند بيايند مرا كه مزاحم هستم از اين كشور تبعيد كنند. تا من هستم نمىگذارم قوانين مخالف اسلام تصويب و اجرا شود؛ تا من هستم نمىگذارم كه دستگاه جبار استقلال اين ملت را بر باد دهد. ملت اسلام نيز بيدار و نسبت به دين و آيين خود حساس و پايبندند. به علماى خود علاقهمندند؛ پشت سر علماى اسلام ايستادهاند و مسلماً در برابر خيانت به اسلام و قرآن ساكت نمىنشينند و اجازه نمىدهند كه جباران و ستمكاران هر چه مىخواهند بر سر اسلام بياورند و دستهايى را كه به حريم قرآن دراز شود قطع مىكنند. دعوت به فداكارى و پايدارى شما آقايان روحانيون نيز بايد هوشيار باشيد. شما مسئوليد كه حقايق را با مردم در ميان بگذاريد و به اقشار مختلف ملت برسانيد كه چه نقشهاى عليه اسلام و استقلال مملكت كشيدهاند و چه ضربههايى مىخواهند بر اسلام وارد كنند. در برابر زور و فشار طاغيان خضوع نكنيد، تسليم نشويد، صفوف خود را فشردهتر كنيد. مردم زندهاى باشيد. در برابر حوادثى كه پيش مىآيد استقامت داشته باشيد و از آنهايى باشيد كه خداوند در حقشان فرمود: ان الذين قالوا ربنااللّه ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة ألاّ تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنة التى كنتم توعدون. خداوند ملائكه بر شما فرو مىفرستد و قلبتان را آرامش مىبخشد كه از كشته شدن و اعدام شدن نگران نشويد. جايگاه ابدى شما «جنات عدن» است كه وُعِدَالمتقون.۹ روز خوشى و سعادت ما روزى است كه از اين دنياى آلوده و انباشته از درد و رنج و بلا راحت شويم. عيد ما و روز سعيد ما در شهادت است. زندگانى در اين روزگار براى مسلمين خوش و گوارا نيست. ما زندگى در سايۀ حكومت جباران و ستمكاران را نمىخواهيم و براى همه گونه حوادثى آمادهايم. شما هم بايد آماده باشيد، اگر واقعاً روحانى هستيد نترسيد، نگران نشويد، قلبتان را محكم كنيد. خود را آماده كنيد براى كشته شدن، خود را آماده كنيد براى زندان رفتن، خود را آماده كنيد براى سربازى رفتن، خود را آماده كنيد براى ضرب و شتم و اهانت، خود را آماده كنيد براى تحمل مصايبى كه در راه دفاع از اسلام و استقلال براى شما در پيش است. كمربندها را محكم ببنديد براى حبس، براى تبعيد، براى سربازى رفتن، براى ناسزا شنيدن، نترسيد و مضطرب نشويد. به من اگر فحش مىدهند شما چرا غصه مىخوريد؟ شما چرا نگران مىشويد؟ چرا كاغذها را جمع مىكنيد؟۱۰ پيشينيان اسلام، زجرها و رنجهاكشيدند مگر من از حضرت امير ـ عليهالسلام ـ بالاتر هستم؟ معاويه چند سال در بالاى منبر به على فحش داد و آن حضرت صبر كرد. مگر حضرت على غير از اين حرفى مىزد كه ما مىزنيم؟ ما مىگوييم احكام قرآن بايد در مملكت ما عمل شود. آن حضرت هم همين را مىفرمود. مگر شما از اصحاب حضرت امير بالاتر هستيد كه جان خود را در راه دين مىدادند؟ پيشينيان ما، بزرگان دين ما و ائمۀ معصومين ـ عليهم السلام ـ در راه دفاع از اسلام هتك شدند، سيلى خوردند، به شهادت رسيدند؛ زندان رفتند، مسموم شدند. پيروان على و فاطمه و اولاد روحانى و جسمانى آن بزرگواران همواره با حكام جائر مقابله كردند. عمارياسر، ...۱۱ عمر مبارك خود را در مقابله گذراند تا سرانجام در سن نود سالگى به دست «فئۀ باغيه»۱۲ به شهادت رسيد. ميثم تمار، اين زبان گوياى اسلام تا آنجا گفت و گفت كه جلادان معاويه ـ عليهاللعنه ـ زبانش را بريدند، دستهايش را قطع كردند و بدترين شكنجهها را به او دادند. اولاد فاطمه ـ سلام اللّه عليها ـ در طول تاريخ اسلام هميشه در برابر دستگاههاى ظالم و جائر ايستادند و از اسلام دفاع كردند؛ زجرها كشيدند؛ ناسزاها شنيدند؛ لاى جرز قرار گرفتند؛ دستهجمعى سربريده شدند، قتل عام شدند، به شهادت رسيدند، معالوصف مقاومت كردند و نگذاشتند كه بدخواهانْ اسلام را از بين ببرند و احكام خدا را محو و نابود كنند. اى فاطميين! اكنون بحمداللّه اولاد فاطمه زندهاند، در قم اولاد فاطمه هستند، در مشهد اولاد فاطمه هستند، در نجف اولاد فاطمه هستند، در ساير بلاد اولاد فاطمه هستند، اينها نمىنشينند تا دولتها هر خيانتى كه خواستند بكنند و احكام قرآن را پايمال كنند.تااولاد فاطمه زندهاند، اجازه نمىدهند كه دشمنان به مقدسات اسلام تجاوز كنند و مقدرات مسلمين رابه دست يهود واسرائيل بسپرند. اى فاطميين! به داد اسلام برسيد. من امسال 63 سالم تمام است. پيغمبر اكرم ـ صلىاللّه عليه و آله ـ 63 سالش بود كه وفات كرد، حضرت امير ـ عليه السلام ـ 63 سالش بود كه به شهادت رسيد. ما از پيروان پيغمبر اكرم هستيم، ما از پيروان حضرت امير هستيم، ما از پيروان حضرت ابا عبداللّه هستيم. كسانى كه پيروان آن بزرگواران باشند هرگز نمىترسند، ترس براى كسانى است كه اعتقاد به عالم آخرت ندارند. غم و غصه براى آنهايى است كه فقط همين دنيا را دارند و آمالشان دنيا است، اما آنها كه مىدانند در جنت نعيم و مقام كريم جا دارند از چه مىترسند؟ ان الذين قالوا ربنااللّه ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة ألاّ تخافوا و لا تحزنوا و اَبشروا بالجنة التى كنتم توعدون. والسلام عليكم و رحمةاللّه.۱۳