بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم ماه مبارك رمضان، ماه نبوت اين عيد سعيد بر همۀ مسلمين جهان و مستضعفان مبارك باد. ما در ماه شعبان هستيم و چند روز ديگر در ماه رمضان واقع مى‌شويم. ماه رمضان، ماه نبوت است و ماه شعبان، ماه امامت. ماه رمضان، ليلة‌القدر دارد و ماه شعبان، شب نيمۀ شعبان دارد كه تالى ليلة‌القدر است. ماه رمضان مبارك است؛ براى اينكه ليلة‌القدر [دارد] و ماه شعبان مبارك است؛ براى اينكه نيمۀ شعبان دارد. ماه رمضان مبارك است؛ براى اينكه نزول وحى در او شده است يا به عبارت ديگر، معنويت رسول خدا وحى را نازل كرده است. و ماه شعبان معظم است؛ براى اينكه ماه ادامۀ همان معنويات ماه رمضان است. اين ماه مبارك رمضان جلوۀ ليلة‌القدر است كه تمام حقايق و معانى در او جمع است. و ماه شعبان، ماه امامان است كه ادامۀ همان است. در ماه مبارك رمضان، مقام رسول اكرم ـ صلى اللّه‌ عليه و آله و سلم ـ به ولايت كلى الهى بالأصالة تمام بركات را در اين جهان بسط داده است. و ماه شعبان، كه ماه امامان است، به بركت ولايت مطلقه، به تبع رسول اللّه‌ همان معانى را ادامه مى‌دهد. پس ماه رمضان ماهى است كه تمام پرده‌ها را دريده است و وارد شده است جبرئيل امين بر رسول خدا و به عبارت ديگر، وارد كرده است پيغمبر اكرم جبرئيل امين را در دنيا. و ماه شعبان، ماه ولايت است و همۀ اين معانى را ادامه مى‌دهد. ماه رمضان مبارك است كه قرآن بر او وارد شده است. و ماه شعبان مبارك است كه ادعيۀ ائمه ـ عليهم السلام ـ در او وارد شده است. ماه مبارك رمضان [است] كه قرآن را وارد كرده است. قرآن مشتمل بر تمام معارف است و تمام مايحتاج بشر است و ماه شعبان، كه ماه امامان است، ادامۀ همان حقيقت است و همان معانى در تمام دوره‌ها. آن چيزى كه در قرآن به طور اسرار است، در ادعيۀ ائمۀ ما به طور اسرار است. در دعاى شعبانيه مى‌خوانيم كه عرض مى‌كند به خدا: وَاجْعَلْنى مِمَّنْ نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَ لا حَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَناجَيْتَهُ سِرّاً وَ عَمِلَ لَكَ جَهْراً.^۱ مسئلۀ «صعق» را مى‌آورد در ميان؛ همان معنايى كه در قرآن كريم راجع به حضرت موسى مى‌گويد: فَلَمّا تَجَلّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ^۲ و موسى در «صعق» واقع شد. اين ماه صعق است و اين هم ماهى است كه همان صعق را مى‌خواهد. اين ماه تجلى الهى است بر پيغمبر اكرم و اين ماه تجلى الهى به تبع پيغمبر اكرم بر امامان است. حضرت مهدى ـ سلام‌اللّه‌ عليه ـ ابعاد مختلفه دارد كه آنچه كه براى بشر واقع شده است، بعض ابعاد اوست؛ چنانچه آنچه از قرآن و پيغمبر اكرم براى بشر معلوم شده است، بعض ابعاد آن معنويات است؛ معنوياتى در قرآن است كه براى هيچ‌كس جز پيغمبر اكرم و كسانى كه شاگرد او هستند و از او استفاده كرده‌اند، كشف نشده است. و در ادعيۀ ما مسائلى است كه همان طور است؛ همان طورى كه رسول اكرم به حسب واقع، حاكم بر جميع موجودات است؛ حضرت مهدى همان‌طور حاكم بر جميع موجودات است. آن خاتم رسل است و اين خاتم ولايت. آن خاتم ولايت كلى بالأصاله است و اين خاتم ولايت كلى به تبعيت است. پس اين دو ماه، ماههايى هستند كه بايد ما راجع به آنها احترام قائل بشويم و ادعيه‌اى [را] كه در اين ماه مبارك؛ ماه معظم شعبان وارد شده است و پس از آن در ماه مبارك رمضان وارد شده است بخوانيم و درش تدبر كنيم. مفسرانى كه اهل اين معانى هستند، ادعيۀ ائمه را تفسير كنند! مناجات شعبانيه از مناجاتهايى است كه كم‌نظير است؛ مثل دعاى ابو حمزه كه از حضرت سجاد وارد شده است، آن هم كم نظير است و اين هم كم نظير است. دعاى كميل در شعبان وارد شده است و يكى از ادعيه‌اى است كه در پانزدۀ شعبان، شب پانزدۀ شعبان خوانده مى‌شود، مشتمل بر اسرارى است كه دست ما از آن كوتاه است. از ائمۀ هدى ادعيه‌اى وارد شده است كه مضامين آنها را بايد تأمل كرد، و آنهايى كه اهل نظر هستند، اهل معرفت هستند بر آنها شرح كنند؛ آنها را به مردم ارائه بدهند، اگر چه هيچ‌كس نمى‌تواند آن چيزى [را] كه به حسب واقع هست، شرح كند. ما از اين مسئله بايد بگذريم و همان اكتفا كنيم به اينكه ما تابع هستيم. و ما قائل به اين هستيم كه نور نبوت و نور امامت از صدر خلقت بوده است و تا آخر خواهد بود. نقشه‌هاى دشمنان براى نجات صدام در ماه مبارك، جنگ بدر واقع شده است. اينهايى كه به هر بهانه‌اى، مى‌خواهند مهلت براى صدام بگيرند، اخيراً هم باز متشبث شده‌اند به اينكه در ماه مبارك آتش بس باشد؛ [مى‌گويند:] مهلت بدهيد به اين جنايتكار كه در ماه مبارك تجهيز كند خودش را و بعد از ماه مبارك بدتر از اول، حمله كند؛ يك جنايتكارى كه از هيچ امرى از امور نمى‌گذرد و به هيچ قشرى از اقشار رحم نمى‌كند و به اهل كشور خودش هم رحم نمى‌كند؛ و آنها را در تحت فشارها و كشتارها قرار مى‌دهد و دائماً در صدد فرصت است براى اينكه خودش را تحميل كند بر همۀ منطقه. آنهايى كه تبع امريكا هستند، آنها دعوت مى‌كنند ما را بر اينكه در ماه مبارك رمضان آتش بس! در سال قبل بود يا سال جلويى بود كه دست اندركارهاى عراق مى‌گفتند كه ماه حرام است، جنگ حرام است. اينها باز اين مطلب را هم نفهميدند كه ماه رجب ماه حرام است، نه ماه رمضان. ماه رمضان ماه جنگ است. ملت ما بايد متوجه باشند به دسيسه‌هاى قدرتهاى بزرگ، كه در هر فرصتى دسيسه‌اى ايجاد مى‌كنند. و ما بايد هشيار باشيم و گول اينها را نخوريم و ماه رمضان را مهلت ندهيم به اين جنايتكار كه مجهز بشود و باز به شرارت خودش ادامه بدهد. اين شخص الآن در لب گودال است؛ لب گودال جهنم است. و شما جوانها و شما مردم بايد اين را ثابت كنيد [كه] الآن هم جهنم محيط بر اوست. الآن هم اين زندگى‌اى كه او مى‌كند زندگى جهنمى است و آن اخلاقى كه دارد اخلاق جهنميان است. بر ماست كه به هيچ يك از اين بوقهاى تبليغاتى و آنهايى كه تبع آنها هستند يا از زبان امريكا صحبت مى‌كنند يا اشتباه مى‌كنند در امور راجع به اين كه جنگ را بايد پايان داد، هيچ گوش ندهيم. جنگ ممكن نيست پايان بپذيرد، الاّ به رفتن اين حزب فاسد، ان‌شاءاللّه‌. و مرگ بر همۀ ظالمهاى دنيا. مرگ بر آنهايى كه دارند مردم را و ملتها را مى‌چاپند و با تبليغات خودشان، خودشان را يك ملت يا يك دولت صلح طلب حساب مى‌كنند اينها در حال مرگ هستند. آنى كه باقى است خداى تبارك و تعالى است. آن كه هست و هميشه هست او است. و آن كه اهل سعادت است، آنى است كه تقوا داشته باشد. تبعيت داشته باشد از اسلام. و تبعيت از اسلام اگر ما داريم، بايد هم دشمنان اسلام را سركوب كنيم تا آن اندازه‌اى كه مى‌توانيم و هم بايد بين دوستان خودمان محبت ايجاد كنيم. حفظ وحدت و دورى از اختلاف آقاى محتشمى^۳ ـ سلمه اللّه‌ ـ گفتند كه استاندارها در اينجا هستند يا جمعى از اشخاصى كه مسئولين هستند. آقايان بايد، آقايان استاندارها بايد توجه كنند كه وحدت خودشان را و وحدت خودشان با ملت را حفظ كنند، كه ما هرچه داريم به بركت خدا و عنايت او از اين ملت داريم. آن كه شما را به اين مسند نشانده است، اگر مسند داشته باشيد، ملت است. آن كه دست ظلم را از شما كوتاه كرده است و عدالت را مى‌خواهد اجرا كند همين ملت است؛ همين جوانهايى هستند كه الآن در راه اسلام فداكارى مى‌كنند. بايد وحدت داشته باشيد تا حفظ بشويد. دسيسه‌ها براى ايجاد اختلاف است. و شما توجه داشته باشيد كه يك كلمۀ اختلاف‌آميز از گناهان بزرگى است كه مشكل است خداى تبارك تعالى بيامرزد، چه اين كلمه صادر بشود از دشمنهاى ما، چه اين كلمه صادر بشود از دوستان ما، چه از اشخاصى كه ادعاى قداست مى‌كنند و چه از اشخاصى كه اين ادعا را ندارند. يك كلمۀ اختلاف‌انگيز در يك همچو موقعى، كه اسلام در معرض خطر كفر است، اين از گناهانى است كه نمى‌شود به اين زودى ازش گذشت. شما فردا وارد مى‌شويد بر خداى تبارك و تعالى و آنجا جواب بايد بدهيد. آنهايى كه ما را دعوت مى‌كنند به صلح و سازش، در محضر خدا هستند و جواب بايد بدهند. آنهايى كه ما را دعوت مى‌كنند به آتش بس در محضر خدا هستند و جواب بايد بدهند. توجه كنيد به همۀ امور و وحدت را حفظ كنيد تا خداى تبارك و تعالى عنايتش را مستدام كند و شما را به سعادت برساند. و من اميدوارم كه اين ملت شريف سعادت دو چندان پيدا كند. و اين رزمندگان معظم از هر صنفى كه هستند و از هر قشرى كه هستند، اينها مؤيد باشند به تأييدات الهى. و ملت ايران توجه بكند كه امروز روزى است كه بايد مجهز بشود تا اين جرثومۀ فساد را از بُن درآورد. خداوند ان‌شاءاللّه‌، شما را توفيق بدهد و دشمنان شما را هدايت‌كند. و اگر نشده‌اند جزا بدهد.

1. ـ «مرا از كسانى قرار ده كه او را ندا دادى پس تو را اجابت كرد و او را ديدى، پس براى جلال تو بيهوش شد، و مناجات پنهانى كردى و او براى تو آشكارا عمل كرد». مفاتيح‌الجنان، اعمال مشتركۀ ماه شعبان، مناجات شعبانيه.
2. ـ سورۀ اعراف، آيۀ 143:«پس چون خداوند بر كوه تجلى كرد».
3. ـ آقاى على‌اكبر محتشمى، وزير كشور.