بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم انتظار مستضعفين جهان از پاپ من اگر در اين موقع حساس، مقامات ديگر تقاضاى ملاقات كرده بودند براى اين موضوع نمى‌پذيرفتم، لكن مقام روحانيت ملت مسيح و پاپ اعظم احترامى دارند كه ما پذيرفتيم و اتفاقاً خوشحال هم شدم از اينكه ايشان پيام فرستاده‌اند تا من مطالبى كه بايد به ايشان تذكر بدهم، تذكر بدهم. من و ملت ما، بلكه ملتهاى مستضعف جهان ـ اعم از مسلمين و نصارى و غير آنها ـ يك نقطۀ ابهام پيش ماست كه من ميل دارم اين نقطۀ ابهام را تذكر بدهم. گوش سى و پنج ميليون جمعيت ايران كه پنجاه سال است در زير يوغ استعمار و فشار خصوص امريكا، و اخيراً فشار خصوص آقاى كارتر هستند، و گوش ميليونها جمعيت مستضعف، انتظار نوازشى از مقام روحانيت پاپ داشت؛ نوازش پدرانه‌اى كه لااقل استفسار از حال اين مستضعفين باشد، و نسبت به مستكبرينى كه به اينها ظلم شده است، و در زير فشار ظلم بودند، هشيارى داده شده باشد، ميانجيگرى شده باشد بين ملتهاى مستضعف و آن ابرقدرتها كه خودشان را مسيحى معرفى مى‌كنند. و گوش ما همچو نداى روحانى‌اى را نشنيده است تا حالا. چه شده است كه ما پنجاه سال كشته داديم؛ كشته‌هاى دستجمعى، در حبس بوديم؛ حبسهاى غيرانسانى كه بهترين افراد اين ملت را در آنجا شكنجه‌هاى غيرانسانى مى‌دادند، و يك ميانجيگرى در كار نبود. و آقاى پاپ اعظم به فكر اين نيفتادند كه از اين ملت مستضعف پشتيبانى كنند، يا لااقل ميانجيگرى كنند كه ايشان دست از سر اين مستضعفين بردارند. چه شد كه امروز كه ملت ما، جوانهاى ما كه سالهاى طولانى تحت فشار و تحت رنج بودند، رفته‌اند و اين چند نفرى كه در آن لانۀ جاسوسى به سر مى‌بردند و عامل توطئه و جاسوسى بر ضد ملت ما بودند، بلكه بر ضد منطقه، و قراين و شواهد در اين امر زياد است، و بزرگتر شاهد اينكه تمام پرونده‌ها را و چيزهايى كه در آنجا بوده است تا توانستند آنها را بدل به يك پودرى كردند كه قابل استفاده ديگر نيست. خواست ملت ايران در تصرف سفارت امريكا اگر اينها يك مسائل سفارتى بوده است، احتياج به اين كار نبود. اگر يك مسائلى بود كه مربوط به توطئه‌هايى كه بر ضد ملت ماست نبود، اين محتاج به اين عمل نبود. حالا كه اين توطئه به ملت ما ثابت شده است، و اين عملى كه اين جوانهاى ما انجام داده‌اند، تمام ملت، تمام قشرهاى ملت، الاّ بعضى منحرفين، در اينجا و در ساير ممالك ديگر از آن پشتيبانى كردند. و اين خواست تمام ملت ما بوده است، نه يك خواست از روى هواى نفسانى، بلكه يك خواست انسانى بوده است كه توطئه‌ها معلوم بشود؛ توطئه‌هايى كه بر ضد بشر است، بر ضد كشورهاى ماست، و بالخصوص بر ضد ايران است معلوم بشود. و اين حق از براى ملت ما هست. سفارتخانه‌ها حق قانونى ندارند كه جاسوسى بكنند يا توطئه. و اين مركز، به حسب آن طورى كه كارشناسها تاكنون توانسته‌اند بفهمند، مركز جاسوسى و مركز توطئه بوده است. چه شد كه در اين وقت آقاى پاپ اعظم به فكر اين افتادند كه ما براى حس انساندوستى و ايشان براى حس انساندوستى به فكر افتادند كه اينها را باهاشان رفتار خوب بكنند و آزادشان كنند، اما رفتار خوب. اسلام با دشمنهاى خودش هم رفتار خوب مى‌كند. و با اينها هم، اين جوانها كه اسلامى هستند، تا آن قدر كه من شنيده‌ام رفتارشان، رفتار انسانى بوده است، و نبايد هيچ نگرانى از اين باب داشته باشند. جنايت‌هاى شاه و ضرورت مجازات او و اما راجع به رهايى اينها؛ بايد ما ببينيم كه ما چه مى‌خواهيم و ملت ما چه مى‌خواهد. آن چيزى كه ملت ما مى‌خواهد، آيا يك امر غيرمشروع است يا يك امر انسانى است؟ آيا بشر دوستى وادار كرده است اين جوانهاى ما را كه بروند و اين مركز را بگيرند و نگذارند توطئه به ثمر برسد يا خلاف اين بشردوستى است؟ آن چيزى كه ملت ما مى‌خواهد اين است كه اين ملت از اين آدم كه الآن در امريكا هست، سى و هفت سال تقريباً رنج ديده است. سى و هفت سال، اين به ملت ما خيانت كرده است. و سى و هفت سال، ذخاير ما را به باد فنا داده است. و سى و هفت سال، جوانهاى ما در تحت سلطۀ اينها زندگى انسانى نداشتند. و سى و هفت سال، اختناق همه جانبه بر اين مملكت و بر اين ملت از طرف ايشان حكمفرما بوده. و با دست خود ايشان، به طورى كه اشخاص نقل مى‌كنند، و با مباشرت در پانزدۀ خرداد، عدّۀ كثيرى را به قتل رسانده است. و با امرِ او از پانزدۀ خرداد تاكنون، ما شايد بيش از صد هزار نفر مقتول و صدها هزار نفر مجروح و معلول داريم. اين ملت با اين همه رنج كه كشيده است، حالا مى‌خواهد كه اين جانى برگردد و محاكمه به طور عدالت بشود. محاكمه بشود، اگر محكوم شد كه اموال ما را برده است، از او بگيرند. الآن اموالى كه از مملكت ما به دست ايشان و كسانى كه مربوط به ايشان است، بانكهاى خارج را از امريكا گرفته تا ممالك غربى پُر كرده است. در صورتى كه من خودم مى‌دانم و ملت ما هم ـ آن كه به سنّ من است ـ مشاهده كرده است، و آن كه نيست، شنيده است، و تاريخ براى او گفته است، ديگران براى او گفته‌اند كه پدر ايشان وقتى كه كودتا كرد هيچ نداشت. يك سرباز بود؛ صِفْرُالْيَد^۱ وقتى كه سلطه پيدا كرد بر اين مملكت، شروع كرد املاك مردم را به زور از آنها گرفتن. شمال مملكت ما، مازندران، بهترين املاك سرسبز ما، با فشارهاى او و عُمّال او به قَبالۀ او به زور درآمده‌اند. و بسيارى از كسانى كه مالك بودند يا از روحانيينى كه در اين امر يك نظرى مى‌دادند، اينها را مى‌گرفتند و به حبس مى‌بردند، و گاهى مى‌كشتند. و در زمان خود رضا شاه، قتل‌عام مسجد گوهرشاد را من به خاطر دارم، و كسانى كه به سن من هستند به خاطر دارند كه در مسجد و معبد مسلمين ـ كه مركز اقامه نماز بود، عبادت خدا بود ـ اينها ريختند و يك عده از مظلومين كه براى دادخواهى آنجا مجتمع شده بودند، قتل‌عام كردند و از بين بردند. وقتى كه او از ايران بيرون رفت؛ يعنى بيرونش كردند، جواهرات ايران را هر چه توانست در چمدانهاى زياد ريخت و از اينجا برد، و در بين دريا انگليسها از او گرفتند و بردند و خوردند. تا زمان او به سر رسيد و نوبت پسر رسيد كه همين پسر جانى را متفقين به ملت ما تحميل كردند. در صورتى كه ملت ما آن چيزهايى كه از پدر ديده بود، هيچ راضى به اين نبود كه پسر او را بپذيرد، لكن تحميل كردند به ملت ما. و اين تحميل؛ اسباب اين شد كه هر چه آنها ـ براى خاطر اينكه او را به سلطنت رساندند ـ هر چه آنها بخواهند، اين دست بسته و چشم بسته در اختيار آنها بگذارد. در طول مدتى كه اين سلطنت داشت، ما اگر بخواهيم بشماريم اصول خيانتهايى كه به ما كرده است، طولانى است. و ما وقت اينكه بشماريم، نداريم. لكن از نمونه‌هايى كه به اسم خدمت به كشور ما ايشان انجام داده است، اين مأموريت بوده است كه در ازاى نفتى كه از مملكت ما براى امريكا خارج مى‌شده است، اسلحه مى‌گرفتند، مُهمّات مى‌گرفتند، در صورتى كه آن اسلحه و مُهمّات براى خودشان و براى پايگاههاى خودشان بود. و اين آدم، نفت ما را داد و براى آنها پايگاه درست كرد به اسم پول نفت، و در اين چند سال اخير و ده سال ـ پانزده سال اخير آن قدر اين جنايت كرد و آن قدر جوانهاى ما را كشت، و آن قدر حبسهاى اينها پُر بود از جوانهاى ما كه نمى‌توانيم بشماريم. لزوم بازخواست پاپ از سران امريكا ما ميل داشتيم كه در طول اين مدت، يكى از مقامات روحانى خارج، و خصوص روحانى بزرگ نَصارى، يك تفقدى به حال اين ملت ضعيف شده باشد. من نمى‌توانم باور كنم كه واتيكان بى‌خبر بوده است از اين مسائل. و نمى‌دانم اين نقطۀ ابهام را چه بكنم؟ اگر ملت ما از من پرسيد كه روحانيت مسيح، موافق است با اين جناياتى كه اينها كردند، من چه جواب به اينها بدهم؟ روحانيت مسيح كه مى‌داند كه قرآن كريم به طرفدارى از مسيح و طرفدارى از صدّيقۀ طاهره مريم برخاست. و آن چيزى كه به خلاف واقع نسبت به آن طاهرۀ مُطهَّره مى‌دادند، تكذيب كرد و با صراحت تكذيب كرد. و اين طور طرفدارى از عيسى مسيح كرد. و باز طرفدارى از علماى نَصارى، رُهْبانان و قِسّيسين^۲ نصارى در قرآن طرفدارى شده است. در عين حالى كه اسلام طرفدارى از مسيح و علماى مسيح كرده است در قرآن، ما ميل داشتيم كه گوش ما را يك وقت هم، نغمۀ امثال آقاى پاپ نوازش بدهد، و استفسار كند كه اين ملت چرا به اين طور مى‌گذراند. و از كارتر بپرسد، استيضاح كند كه چرا يك همچو آدمى را شما مسلط كرديد بر اين ملت. و الآن هم بپرسد از كارتر كه چرا يك نفرى كه سى و چند سال جنايت كرده است، خيانت كرده است، و جنايات و خيانات او مشهود است، چرا برديد آنجا و نگه داشتيد و باز در آنجا هم مى‌خواهيد توطئه بكنيد؟ ما از دست و پا كردن كارتر هيچ تعجب نداريم، براى اينكه او مردى است سياسى و نه به معناى سياست سالم، به معناى سياستى كه در نظر امثال كارتر است، به هر طور كه شده است براى منافع خودش، براى منافع شخصى يا منافع به توهم اينكه منافع ملتش هست، دست به هر جنايتى بزند، و هر دست پايى كه دارد بكند، براى اينكه اين اشخاصى كه الآن پيش اين جوانهاى ما هستند، و ممكن است از آنها يك مسائلى بعدها كشف بشود، مبادا كشف بشود. او بايد اين كار را بكند، لكن آقاى پاپ چرا؟ ايشان چرا اين كار را انجام مى‌دهند، و واسطه مى‌شوند مابين يك ملت مظلوم كه مى‌خواهد يك مقدارى از مَظْلَمه‌هايى كه بر او شده است كشف كند، و به مردم، به مستضعفين بفهماند كه راه ظلم اينها چه است، و از چه راه اينها ظلم مى‌كنند؟ و يك ظالم و يك كسى كه توطئه‌گر است، ما اگر چنانچه مى‌توانستيم در يك كشور ديگرى اين را محاكمه كنيم؛ يعنى وسائل اينكه جنايات او را ما همه‌اش را در محكمه ببريم، اگر مى‌توانستيم پيشقدم مى‌شديم كه ايشان در يك كشور ديگرى محاكمه بشود. لكن آن جرايمى كه اين كرده است، و آن پرونده‌هايى كه ما داريم از او، و آن شهودى كه هستند كه بالغ بر چندين ميليون شهود ما داريم كه اينها بِهِشان ظلم شده است، به كشاورزها ظلم شده است، به كارگرها ظلم شده است، به علماى دين ظلم شده است، به دانشگاهيها ظلم شده است، اينها همه شاهدهاى ما هستند. و ما نمى‌توانيم چندين ميليون جمعيت را ـ يا شما بگوييد بيست، بيشتر از بيست ميليون جمعيت را ـ ما در خارج ببريم براى اداى شهادت. لكن ما براى اينكه احترامى به مقام پاپ گذاشته باشيم حاضريم كه ايشان را بياورند در مملكت ما و آقاى پاپ هم بفرستند نمايندگانى در اينجا. و هر كس هم مى‌خواهد نمايندگانى بفرستند در اينجا. و يك دادگاهى كه هست و الآن دعوت كرده است او را به دادخواهى، در حضور نمايندگان پاپ و نمايندگان هر كس، حتى نمايندۀ بدترين دشمن ما ـ كه عبارت از كارتر است ـ بيايند و محاكمه كنند اينها را. و هر طورى كه مَحْكَمه حكم كرد ما همانطور، ملت ما حاضر است. تبعيت از آراء ملت و آقاى پاپ اين را بدانند كه مسئله، مسئله‌اى نيست كه من بتوانم بالشخصه^۳ حل كنم. ما بناى بر اين نداريم كه يك تحميلى به ملتمان بكنيم. و اسلام به ما اجازه نداده است كه ديكتاتورى بكنيم. ما تابع آراى ملت هستيم. ملت ما هر طور رأى داد ما هم از آنها تبعيت مى‌كنيم. ما حق نداريم. خداى تبارك و تعالى به ما حق نداده است، پيغمبر اسلام به ما حق نداده است كه ما به ملتمان يك چيزى را تحميل بكنيم. بله ممكن است گاهى وقتها ما يك تقاضايى از آنها بكنيم؛ تقاضاى متواضعانه، تقاضايى كه خادم يك ملت از ملت مى‌كند. لكن اساس اين است كه، مسئله دست من و امثال من نيست و دست ملت است. و ملت پشتيبانى از اين كار را اعلام كرده است. به طورى كه اگر اطلاع داشته باشيد، راديوها كه اعلام مى‌كردند، كلياتش را كه اعلام مى‌كردند، انسان را خسته مى‌كردند از اعلامهاى متعددى كه بود. در هر صورت مسئله‌اى كه ما مى‌خواهيم، يك مسئلۀ انسانى است. يك مسئله‌اى است كه بشردوستى اقتضاى اين معنا را مى‌كند. ملت ما به اعتبار اينكه مسلم است، بشردوست است، و شما هم به اعتبار اينكه ملت مسيح هستيد، بايد تبعيت از مسيح بكنيد، و بشردوست باشيد به آن طورى كه حضرت مسيح بود. و حس بشردوستى است كه ملت ما را وادار مى‌كند كه جنايات ايشان رسيدگى بشود. رسيدگى بشود كه معلوم بشود كه كى در دنيا ايشان را وادار به اين جنايات كرده است. مردم دنيا بفهمند دشمن بشر كى است. و كى ايشان را وادار كرده است به اينكه تمام وقت خودش را صرف كند براى ظلم كردن به ما و براى جنايتكارى، و براى بردن ذخاير ما، تا ملتها، مردم عبرت بگيرند. بنابراين آقاى پاپ چه حكم مى‌كند؟ خواست انسانى ملت ايران من از ايشان مى‌خواهم كه ايشان تماس بگيرند با كارتر، كه كارتر به ايشان مُلْتَجى^۴ شده است، تماس بگيرند و مسائل را درست بررسى كنند، و اشخاصى را بفرستند مسائل را بررسى كند. اينجا بررسى كند، آنجا بررسى كند. اگر واقعاً آقاى پاپ تشخيص دادند كه اين همه ظلمهايى كه به ما شده است، و اين همه قتل‌عامهايى كه شده است، و اين همه ذخايرى كه از اين ملت ضعيف بردند، ملتى كه الآن هم در كنار اين شهرها، حتى شهر تهران، نه خانه دارند و نه نان دارند و نه كار دارند، مع‌ذلك ذخاير ما انبار شده است در بانكهاى خارجى به دست ايشان. اگر واقعاً آقاى پاپ اين مطلب را صحيح مى‌داند، يك وقت اين است كه ايشان نشنيده اين مطلب را؛ حالا ما به ايشان اعلام مى‌كنيم كه مسئله اين است. اگر با اين ترتيب ايشان باز مى‌گويند كه بايد وسائل رفتن اينها را بدون اينكه آن آدم را تحويل بدهند به ما، بدون اينكه حاضر بشوند به اينكه محاكمه بشود او، باز هم ما بايد اين كار را بكنيم، اعلام بكنند. و ما گمان نمى‌كنيم همچو اعلامى را ايشان بكنند. براى اينكه ايشان حتماً با اين طور جنايات مخالف است. و هر انسانى با اين طور جنايات مخالف است. در هر صورت ما حرف غيرمشروع نداريم. حرفى داريم كه هر جاى دنيا ببريد، الاّ پيش كارتر، حرف مقبول است، حرف صحيح است. جنايتكار ما را برديد نگه داريد، بدهيد دست ما. آن كه جوانهاى ما را كشته، آن كه جوانهاى ما را در تاوه گذاشته و بو داده است. آن كه جوانهاى ما را پايشان را ارّه كرده است، بدهيد دست ما، محاكمه‌اش مى‌كنيم؛ محاكمه به عدالت. بفرستند نمايندگان را و ما با عدالت محاكمه مى‌كنيم. اگر ما خلاف گفتيم، ايشان را باز بياورند و بنشانند به تخت سلطنت، و مردم هم تبعيت كنند! و چنانچه او خلاف گفته، و آقاى كارتر خلاف مى‌گويند، شما آقاى كارتر را به حسب نفوذ معنوى كه داريد استيضاح كنيد. شما بدانيد كه اينها به اسم اينكه ما مسيحى هستيم، برخلاف مسير مسيح رفتار مى‌كنند. اينها اغفال كرده‌اند بعضى از جناحها را در محالّ خودشان. و اين اگر به اسم نَصارى، به اسم مسيحيها، به اسم عيسى مسيح تمام بشود، اين مُشَوَّه مى‌كند روى ملت مسيح را. لزوم تلاش پاپ براى نجات ملت مسيح آقاى پاپ بايد به فكر ملت مسيح باشد، به فكر همه ملتهاى مستضعف باشد، به فكر آبروى مسيحيين باشد. اين طور اشخاصى كه به اسم مسيح دارند يك همچو كارهاى خلاف مسير مسيح را انجام مى‌دهند، آقاى پاپ بايد اعلام كنند. به ملت امريكا اعلام كنند، به همۀ ملت مسيحيين اعلام كنند، و جنايات اين را بشمارند، و اينها را معرفى كنند به ملتها. همانطورى كه ما نسبت به محمدرضا عمل كرديم كه اين را به مردم شناسانديم. ـ مردم مى‌شناختند، لكن تبليغات كرديم باز هم ـ شما هم اين كار را انجام بدهيد، و ما در اين صورت از شما متشكر خواهيم بود. و ما يك مَظْلَمه است كه براى شما مى‌گوييم، ما به حكم اينكه مظلوم هستيم، پيش شما دادخواهى مى‌كنيم كه اين ملت مسيح را نجات بدهيد شما. ملت مسْلم جاى خودش، شما ملت مسيح را نجات بدهيد. نجات به اين است كه اين اشخاصى كه در ممالك بزرگ به اسم مسيح و به اسم مسيحيت اين جنايات را مى‌كنند، اين براى مسيح ـ عليه‌السلام ـ خوب نيست، و مسيحيين مُشوَّه مى‌شود وِجْهِه‌شان. و من به شما آقاى پاپ عرض مى‌كنم كه اگر عيسى مسيح امروز بود؛ كارتر را استيضاح مى‌كرد. اگر عيسى مسيح بود ما را از چنگال اين دشمن خلق و دشمن بشر نجات مى‌داد. و شما نمايندۀ ايشان هستيد، و شما بايد همان كارى كه مسيح مى‌كند بكنيد. خداوند ان‌شاءاللّه‌ كه همۀ ما را آشنا كند به وظايف الهى، به وظايف دينى، و همۀ ما طرفدار مظلومين باشيم. و اميد است كه آقاى پاپ توجهى به حال اين ملت مظلوم بكند. و ما را از اينكه نمى‌توانيم الآن با اين وضع، مسائل ايشان را بپذيريم معذور دارند. لكن مسئلۀ اوّلى كه ايشان گفتند، حاصل است. مسئله‌اى كه با اينها خوشرفتارى بكنند، اين مسئله حاصل است. و من ميل دارم كه شما كه نمايندۀ آقاى پاپ هستيد برويد و ببينيد اينها را، و آنها چه وضعى دارند، با آنها صحبت كنيد ببينيد كه آيا آنها يك وضع بدى دارند. هيچ، ابداً، از اين خوف نداشته باشيد كه اينها ناراحت باشند، ابداً ناراحت نيستند. لكن خوب، آقاى كارتر تشبُّثات زياد به همۀ اطراف كرده است، يك غريقى است كه به همه چيز تشبث كرده است. نهراسيدن از تهديد نظامى و محاصرۀ اقتصادى گاهى اضافه مى‌شود از يك جبهه‌اى كه دخالت نظامى، و گاهى گفته مى‌شود كه محصور كنيد از حيث اقتصاد، حصار اقتصادى. و مع‌الأسف يك نفر آدمى كه، ايرانى خودش را مى‌داند و مى‌گويد من ايرانى هستم قبل از اينكه مسلمان باشم ـ در صورتى كه مسلمان بودنشان را نمى‌دانم، ايرانى بودنشان را هم مى‌دانم نيست ـ دستور مى‌دهد يا تقاضا مى‌كند از كارتر كه محاصرۀ اقتصادى بكن ايران را. ايرانى است، در انگلستان^۵ است؛ بختيار هست، مى‌گويد من ملّى هستم. و من آن مطلبى را كه يك روزى گفتم، شاهدش امروز پيدا شد. يك روز گفتم كه اينها؛ اين اَبَرقدرتها ممكن است كه بيست سال، سى سال، يك كسى را در يك مقامى با يك وِجْهِه‌اى حفظش كنند و نوكر آنها باشد، لكن مأمور باشد كه به جهت، لباس ملّى به خودش بپوشد؛ مثل بختيار كه خودش را به دكتر مصدِّق بسته است و ملّى مى‌گويد هستم. بعد از اينكه اين مدتها گذشت، آن روزى كه بايد از او استفاده كنند، بعد از بيست سال استفاده مى‌كنند. از ايشان هم كه سالهاى طولانى در جبهۀ ملّى بود و مدّعى مليّت بود و مدّعى اين بود كه من اوّل ايرانى هستم و دوم اسلام، با اينكه اين خودش كفر است، مع‌ذلك آن روزى كه آنها مى‌خواستند اين عنصر به دردشان بخورد خورد. و به جاى بدترين مخلوق خدا ـ كه محمدرضا بود ـ به جاى او مشغول شد به آدمكشى و جنايت، و دستور آدمكشى داد، منتها از او اطاعت نكردند. او هم مى‌گفت كه اين ملت را به حصار اقتصادى بكشيد. و اين هر دو را من بايد بگويم؛ ما نه از اقدام نظامى مى‌ترسيم و نه از محاصرۀ اقتصادى. اما از او نمى‌ترسيم براى اينكه ما شيعۀ يك ائمه‌اى هستيم كه آنها شهادت را استقبال مى‌كردند، ملت ما هم امروز شهادت را استقبال مى‌كند. فرضاً كه آقاى كارتر بتواند نظامى بياورد اينجا، با اينكه نمى‌تواند همچو كارى بكند، دخالت نظامى بكند، نمى‌تواند بكند، فرض مى‌كنيم كه خير، تفاهم كنند اين اَبَرقدرتها كه به ايران نظامى بفرستند، ما سى و پنج ميليون جمعيت داريم كه اينها بسياريشان، بسيار زيادشان، آرزوى شهادت مى‌كنند. ما با اين سى و پنج ميليون به ميدان مى‌رويم. بعد كه ما همه شهيد شديم، خودتان با ايران هر كارى مى‌خواهيد بكنيد، از اين ما نمى‌ترسيم، ما مرد جنگيم، ما مرد مبارزه هستيم. ما جوانهايمان با مشت معارضه و مبارزه كرد با تانكها و توپها و مسلسلها. ما را آقاى كارتر از مبارزه نترساند، ما اهل مبارزه هستيم ولو نداشته باشيم ابزار مبارزه. لكن بدن داريم در مقابل اينكه ما را بزنند، و اين را عمل خواهيم كرد. و اما قضيۀ اقتصاد: ما يك ملتى هستيم كه به اين گرسنگى خوردنها عادت كرده‌ايم. ما سى و پنج سال، يا پنجاه سال مى‌گوييد ما در اين گرفتاريها بوديم و عادت داريم به اين گرسنگى خوردنها. ما روزه مى‌گيريم، ما يك وقت غذا مى‌خوريم. اگر بنا باشد كه آنها محاصرۀ اقتصادى بكنند، فرضاً كه بتوانند و همه ملتها تبع ايشان بشوند، و حال آنكه اين خيالى است خام، و همچو چيزى تحقق پيدا نمى‌كند. فرضاً كه تحقق پيدا بكند، ما همان جو و گندمى كه خودمان در مملكت خودمان كِشت مى‌كنيم، اقتصاد مى‌كنيم، و براى خودمان همان مقدار كافى است. ما در هر هفته يك روز گوشت مى‌خوريم. گوشت خوردن خيلى چيز خوبى هم نيست. و يك وعده هم ممكن است غذا بخوريم. ما را از اين چيزها اينها نترسانند. اگر امر داير بشود بين اينكه آبروى ما حفظ بشود يا شكممان سير بشود، ما ترجيح مى‌دهيم كه آبرويمان حفظ بشود، شكممان گرسنه باشد. و من از شما مى‌خواهم كه سلام من را به آقاى پاپ اعظم برسانيد، و بگوييد كه روى علاقۀ دينى كه ما به هم داريم، همه اهل توحيد هستيم، اهل خداشناسى هستيم، ما از شما مى‌خواهيم كه به اين ملت ضعيف كمك كنيد. و نصيحت پدرانه به همۀ ابرقدرتها بكنيد يا استيضاح كنيد آنها را.

1. ـ تهيدست، بى‌چيز.
2. ـ جمعِ قِسّيس: كشيش.
3. ـ شخصاً.
4. ـ پناهنده.
5. - درآن زمان گفته مى‌شد كه شاپور بختيار، آخرين نخست‌وزير رژيم شاه، پس از فرار از ايران به انگلستان گريخته است.