

بسم اللّه الرحمن الرحيم به عرض عالى مىرساند، مرقوم شريف كه حاكى از سلامت مزاج محترم بود، موجب تشكر گرديد. سلامت و توفيق جنابعالى را خواستار است. حالت اينجانب بحمداللّه بد نيست لكن براى حوزۀ علميۀ قم نگران هستم. خوف آن است كه اگر غيبت اينجانب طولانى شود، آقايان فضلا تزلزلى پيدا كنند. از خداوند اصلاح امور را خواستارم. جنابعالى به حضرات افاضل ـ أيّدهماللّه تعالى ـ تذكر دهيد كه اينجانب كمال ميل دارم كه در بين آنها باشم و در شادى و غم آنها شريك باشم. فضلا و اَعلام قم، كه حقاً وفادارى خود را اثبات فرمودند، مايۀ اميد اينجانب مىباشند و چشم من به وجود آنها روشن است. در اولْ وقتِ رفعِ منع، به خواست خداوند تعالى، خود را در بين آنها خواهم ديد. مطلب ديگر كه لازم است جنابعالى به هر وسيله كه صلاح مىدانيد ابلاغ فرماييد در قم و تهران و جاهاى ديگر، قضيۀ عدم وصول تلگرافات است از ايران. روز اول و دوم ورود، مقدارى تلگراف واصل شد الاّ نادرى كه يا آدرسْ مجهول بود يا امضا معلوم نبود؛ پس از آن، ناگهان نامه و تلگراف قطع شد و معلوم شد جلوگيرى شده است. از بعضى شهرستانها هم خبر منع رسيد. ممكن است منظور آنها اين باشد كه ايجاد نگرانى نمايند. جنابعالى و ساير موالى محترم اين نكته را تذكر دهيد و ابلاغ فرماييد كه تلگرافات اگر نرسيد به اين سبب بوده. مطالبى كه مرقوم شده بود ملاحظه شد. از خداوند تعالى توفيق اعتصام در امور را خواهانم. از جنابعالى و ساير آقايان ملتمس دعاى خير براى حسن عاقبت هستم. صورت تلگرافى را كه فرستاده بوديد ملاحظه شد لكن اصلش نرسيده. از آقايان مدرسين و فضلا متشكرم و توفيق و تأييد همه را از خداوند تعالى خواستارم. والسلام عليكم. روحاللّه الموسوى الخمينى