بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم اهميت فرهنگ و آموزش و پرورش مسئلۀ فرهنگ و آموزش و پرورش در رأس مسائل كشور است. اگر مشكلات فرهنگى و آموزشى به صورتى كه مصالح كشور اقتضا مى‌كند حل شود، ديگر مسائل به آسانى حل مى‌گردد. صدماتى كه كشور ما از فرهنگ رژيم شاهنشاهى خورده است قابل مقايسه با ضررهاى اقتصادى و غيره نبوده است. متأسفانه در زمان اين پسر و پدر دست اجانب باز گرديد و مراكز آموزشى، كه بايد تكيه‌گاه ملت باشد، به ضدش تبديل گرديد. البته انحراف فرهنگ ما ريشۀ تاريخى دارد و ما امروز مواجهيم با استادان و معلمانى بر پايۀ همين تربيت و با فرهنگى غربى كه با مصالح اسلام و كشور ما به هيچ وجه وفق نمى‌دهد. تمام وابستگان و انگلهاى خارجى زاييده شده از اين دانشگاه غربى بوده‌اند. اجانب با فعاليت خود، مدارس و دانشگاههاى ما را از محتوا خالى كردند. البته حملات زيادى به روحانيت هم شد. آنها مى‌خواستند روحانيت را هم تغيير بنيادى دهند و عده‌اى از روحانيون را هم بردند، ولى عده‌اى مقاوم باقى ماندند؛ تغيير نكردند. ما بايد سالهاى طولانى زحمت و مشقت بكشيم تا از فطرت ثانى خود متحول شويم و خود را بيابيم و روى پاى خويش بايستيم و مستقل گرديم و ديگر احتياجى به شرق و غرب نداشته باشيم. و بايد از همان بچه‌ها شروع كنيم و تنها مقصدمان تحول انسان غربى به انسانى اسلامى باشد. اگر اين مهم را انجام داديم، مطمئن باشيد كه هيچ كس و هيچ قدرتى نمى‌تواند به ما ضربه بزند. اگر ما از نظر فكرى مستقل باشيم، آنها چگونه مى‌توانند به ما ضربه بزنند. تنها آنها مى‌توانند از داخل خود ما، به ما ضربه بزنند؛ در داخل، فردى را درست كنند ـ كما اينكه مى‌بينيد درست كرده‌اند ـ و بعد توسط آن هر چه مى‌خواهند انجام مى‌دهند. خودباورى و استقلال فرهنگى شما سعى كنيد از متخصصين متدين و متعهد استفاده كنيد. ما بارها گفته‌ايم كه ما متخصص مى‌خواهيم، ولى متخصص متعهد. ولى دشمنان فرياد زدند كه اينها با تخصص مخالفند. البته كه متخصص منحرف از هر كس خطرناكتر است. خلاصۀ مطلب، ما بايد اين را بفهميم كه همه چيز هستيم و از هيچ كس كم نداريم. ما كه خودمان را گم كرده بوديم بايد اين «خودِ» گم كرده را پيدا كنيم و اين فكر كه بر ما تحميل شده بود كه «اگر دست خارج كوتاه شود، مى‌ميريم» را با تمام قدرت از بين ببريم. و ديديد كه ملتى با دست خالى در مقابل ابرقدرتها و قدرتها ايستاد و اين حركت موجى برداشت كه به اميد خدا، به اين زوديها نمى‌ايستد. اميدوارم همۀ آقايان كمك كنند تا فرهنگمان و فرهنگ اسلاميمان، فرهنگى كه شيخ الرئيس^۱ را درست كرده است را باز يابيم. تكرار مى‌كنم: ما بايد باورمان شود كه چيزى هستيم. اگر اعتقاد پيدا كرديم كه مى‌توانيم هر كارى را انجام دهيم، توانا مى‌شويم. شما هم اعتقاد پيدا كنيد كه مى‌توانيد. مغزها بايد شستشو شود و مغزهايى كه به خود متكى است جاى آن را بگيرد. خداوند همۀ شما را حفظ كند. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌ و بركاته

1. ـ شيخ الرئيس ابوعلى سينا 370 ـ 428 ه .ق.، از بزرگترين دانشمندان ايران است. كتابهاى مهم او، قانون در طب، شفا، المبدأ و المعاد، دانشنامۀ علايى، اشارات و تنبيهات است.