

بسم اللّه الرحمن الرحيم لزوم مراعات مصالح در نشريات در باب نشريات، خودتان مىدانيد كه نقش نشريات در هر كشورى از همۀ چيزها بالاتر است. روزنامهها و مجلات مىتوانند يك كشورى را رشد بدهند و هدايت بدهند به راهى كه صلاح كشور است و مىتوانند كه به عكس عمل بكنند. مع الأسف، در ايرانِ آن زمان، بىاستثنا، نشريات و نوشتهها غير اسلامى بود. آنان براى برنامهاى كه انحراف جوانان بود، به هر راهى تمسك كردند؛ از جمله به نشريات. مجلات آن روز جوانان را به فساد مىكشاند. و پس از آنكه آنها رفتند و نشريات اين طرف شروع شد، بسياريشان انحرافات آنطورى اگر نداشتند، ليكن انحرافات جور ديگرى داشتند؛ يعنى، اگر ديدند كه نمىشود مجلات را با آن روش سابق انتشار دهند، مقالاتى جانشين آنها كردند كه در راهى است كه راه قدرتهاى بزرگ است. ابتداى انقلاب، كه درها به روى همۀ اشرار باز بود، آنها از آزادى سوء استفاده كردند؛ شروع كردند به كارهايى كه شما خودتان بهتر مىدانيد. يك وقت متوجه شدند به اينكه مجلات يك بابى هستند كه باب تاخت و تاز به يكديگر و اين به او اشكال كردن، نه اشكال سالم، بلكه انتقام! و اين براى كشورى كه مىخواهد جمهورى اسلامى باشد مقتضى نبوده و نيست. مجلات و روزنامهها بايد در محيطى اسلامى و با جهت اسلامى باشند؛ بايد مطالب نشريات رو به انتقاد سالم و مصلحت انديشى و هدايت باشد. گاهى ممكن است يك انتقادى از باب اينكه با سلامت نفس نوشته نشده است، باعث بدتر شدن وضع شده باشد. انتقادى وضع را آرامش مىدهد كه از روى مصالح باشد و نويسنده توجه به اين داشته باشد كه مسئوليت الهى دارد و پيش خدا مسئول است. كسى كه قلم به دست مىگيرد بداند كه مورد سؤال قرار مىگيرد كه اينكه نوشتى چه بود. انسان از خودش هميشه غافل است، نمىتواند ادراك كند كه چهكاره است. ممكن است چهل پنجاه سال يكى فكر كند كه براى خدا كار مىكند و آن كه به او القا مىكند شيطان باشد. مجله [در آوردن] مسئوليتى بزرگ دارد؛ هم پيش خداى تبارك و تعالى، هم پيش مردم. ممكن است اينها مملكتى را به تباهى بكشانند، اگر كوشش نكنند در اينكه اصلاح كنند. و اگر آن كه مىنويسد از روى صلاحديد و مبانى غير نفسانى و رسوا نكردن مسلمان و اينطور مسائل باشد، مجلهها مفيد خواهند بود و مردم رو به تباهى نمىروند. وظيفه نويسندگان در اصلاح اخلاق جامعه من نمىرسم كه همۀ مجلات را بخوانم، اما گاهى مىبينم كه بعضيها انحراف دارند. خود آنها كه مدعى هستند كه ما در راه اسلام قدم برمىداريم، بايد بدانند كه اين قلمها بسياريشان با اسم اسلام است و نه براى اسلام. اين عهد بزرگى است به دوش شما؛ مسئوليتى بزرگ است. و بدانيد كه يك روز از باب اين مسئوليت سؤال خواهد شد و آنوقت چيزى پنهان نخواهد ماند، دل شما عليه شما شهادت مىدهد، دست شما عليه شما شهادت مىدهد، خود اعضا بر ضد انسان، اگر خلاف كرده باشد، شهادت مىدهند. خصوصاً شما كه نشريهاى براى جوانها منتشر مىكنيد، بايد بدانيد كه اگر دو هزار مجله چاپ كنيد لا اقل، پنج هزار نفر اين مجله را مىخوانند ويك عدۀ كثيرى آن را مطالعه مىكنند. اگر تيراژ روزنامهاى دويست هزار باشد، پانصد هزار نفر آن را مطالعه مىكنند؛ اگر انحراف باشد، پانصدهزار نفر را منحرف مىكند. و اين مسئوليت كوچكى نيست. اين غير از معصيتى است كه در خانه است؛ آن هم معصيت است، اما نه به بزرگى اين. هرچه تيراژ شما بيشتر باشد، بايد بيشتر توجه به اصلاح آن بكنيد. آنها كه مىگويند [براى] تيراژ بيشتر، توجه بيشتر مردم، هرچه مىخواهيم مىنويسيم، اشتباه مىكنند. آنها مسئوليت بيشتر دارند. همانطورى كه مردمى كه در كوچه و محلات و كارخانه و صحرا مشغول فعاليتاند مردم سالمى هستند، نويسندهها بايد فكر كنند كه اين جمعيت اين محيط را بهوجود آورده و ما در پناه اين جمعيتهاى ميليونى منشور درست كردهايم. در زمان سابق، شما يك سطر نمىتوانستيد بيرون بدهيد. و اينكه حالا نشريه منتشر مىكنيد از بركت اين مردم است. پس، شما و همۀ ما مرهون اين جمعيت هستيم. آنها هم اسلام مىخواهند و مملكتى را كه قواعد اسلامى پياده شود. بايد مردم را به اين راه دعوت كرده؛ و منحرفين را به راه راست هدايت كرد. بايد فساد آنها را به طور سالم با برهان از بين برد، نه با جنگ و جدال. نشريه، بسيار خوب است و در صورتى كه محتواى آن محتواى آموزنده باشد و دست اندر كاران آن متعهد باشند، اين نشريه رأس همۀ امور مىشود. انسان اگر انصاف داشته باشد، بايد به خاطر مردمى كه قلمها را براى اينها آزاد گذاشتهاند، از قلم و قدمش استفاده كند. و ديانت هم اقتضاى همين را مىكند. ما بايد نشرياتمان مفيد باشد و اخلاق جامعه را اصلاح كنيم. در پنجاه سال اخير، زحماتى كشيده شد براى انحراف جوانان. آنهمه مراكز فساد و نشريات فاسد و آزاد گذاشتن منكرات، همه براى اين بود كه صداى ملت در نيايد. اما آنچه كه كردند، برايشان اثر نداشت. آنها كه ديدند تبليغاتشان آنگونه نبوده كه اسلام را كنار بزند، حالا بيشتر در صدد هستند كه اسلام را كنار بگذارند، سرانشان در خارج مشغول فساد هستند و قلمهايشان از خارج مايه مىگيرد. بايد همه دست به دست هم بدهيد و اين مملكت را در دست بگيريد و [در] دامن امريكا و شوروى ندهيد كه باز ما چند صد سال در دام آنها بيفتيم. و آنها [كه] متصدى امور هستند و نويسندهها، گويندهها و روشنفكرها بيدار شوند و ببينند كه چه بودهايم، چه شدهايم، و چه بايد بشويم. بايد همه دست به دست هم بدهيم و كار بكنيم.خدا به شما توفيق بدهد تا آنچه را كه به عنوان امانت به ما داده صرف در راه او بكنيم. خداوند همۀ شما را موفق و مؤيد بكند. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته