

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] تأسى به سيدالشهداء ... ما افتخار مىكنيم كه مانند سيدالشهداء روز عاشورا كشته شويم، و بچههاى ما را اسير كنند و اموالمان را غارت نمايند. در عوض اسم ما تا ابد باقى خواهد ماند. اولاً، كار اينها با يزيد هيچ فرقى نمىكند؛ ثانياً، اگر بخواهند چنين عملى را انجام دهند و بخواهند دستجات ما را بكوبند و مردم را به قتل برسانند، ما نيز از هم اكنون مانند حسين اعلام مىكنيم كه: هر كه با ماست به طرف ما بيايد و هر كس كه با ما نيست به سمت لشكر يزيد برود. يكى از كسانى كه بايستى در راه حضرت سيدالشهداء آغشته به خون خود شود، خمينى است. حال كه چنين است، بايد ما روز عاشورا را در قم، كربلاى حسين قرار بدهيم، تا يك كربلاى ثانى درست كنيم؛ و مردم براى زيارت به قم بيايند. چه افتخارى بالاتر از اين كه در راه دين، در راه حسين، در راه استقلال مملكت كشته شويم. من مىدانم دستوراتى را كه در مورد اعزام دستۀ لاتها از تهران به قم بوده، از طرف رئيس سازمان امنيت قم است. سازمان امنيت قم از مركز درخواست كرده كه براى عاشورا در حدود ششصد نفر از لاتها را مسلح، به قم بفرستند؛ ولى من نمىگذارم رئيس سازمان امنيت۱ و رئيس شهربانى قم۲ هر كارى كه دلشان خواست انجام دهند. روزى كه وقتش برسد، مىدانم با اين ...۳ چگونه رفتار كنم، و چطور آنها را گردن بزنم. اينها بودند كه قم را خراب كردند؛ اينها بودند كه درخواست اشخاص لات از تهران كردند و واقعۀ مدرسۀ فيضيه را به وجود آوردند.