

بسماللّه الرحمن الرحيم اللهم فاطر السموات والارض؛ عالم الغيب والشهادة؛ الرحمن الرحيم؛ انّى اعهد اليك فى دار الدنيا انى اشهد ان لا اله الا انت وحدك لا شريك لك و انّ محمداً عبدك و رسولك و انّ عليا اميرالمؤمنين والحسن والحسين و التسعة المعصومين من ذريته حججك من بعد الرسول و ائمتى و انّ الجنة حق والنار حق و انّ البعث حق و الحساب حق و القدر حق و الميزان حق و انّ الدين كما وصفت و انّ الاسلام كما شرعت و انّ القول كما حدثت و انّ القران كما انزلت و انّك انتاللّه الحق المبين جزىاللّه عنا محمداً خيرالجزاء و حيااللّه محمداً و آل محمد بالسلام. اللهم يا عدتى عند كربتى و يا صاحبى عند شدتى و يا ولى نعمتى الهى لا تكلنى الى نفسى طرفة عين ابداً فإنك ان تكلنى الى نفسى طرفة عين كنت اقرب من الشر و ابعد من الخير؛ و انس فى القبر وحشتى واجعل لى عهدا يوم القاك منشورا. و بعد اين وصيتى است كه فقير عاصى گرفتار آمال و امالى و عبد ذليل راجى از فضل كريم سيد روحاللّه بن السيد مصطفى الخمينى غفراللّه لهما بفضله الواسع مىنمايد در شب سه شنبه بيست و نهم شهر جمادىالثانيه هزار و سيصد و هفتاد و دو قمرى هجرى در صورتى كه بحمداللّه به سلامت و صحت است وصى خود قرار دادم فرزند خود مصطفى جعلهاللّه فى العلماء العاملين و وفقهاللّه لما يحب و يرضى كه پس از فوت من اقدام در امر تجهيز به طور مناسب و متعارف بكند و در كفنى كه از منسوجات مسلمين است تكفينم نمايد و دو شعر منسوب به مولى الموالى ـ عليه صلواتاللّه ـ را (وفدت على الكريم... الى) در پارچه بنويسند و بر گردنم آويزند و اگر خلاف احترام نباشد در سنگ قبرم نيز مرقوم دارند و اگر وصى حال موت حاضر نباشد ديگر از بازماندگان يا مؤمنين از مال خودم اقدام كنند مأجورند انشاءاللّه و در هر يك از مشاهد كه فوت اتفاق افتاد همانجا دفن كنند و اگر در نزديكى يكى از مشاهد اتفاق افتاد در صورت امكان به فوريت حمل كنند به آنجا و دفن كنند و وصى حسب متعارف مجلس ترحيم تشكيل دهد و قروض هر چه دارم بايد بدهد از مال خودم و اگر در خمين هم قرض داشته باشم حسب اطلاع اخوان محترمم ادا بايد بشود و دو سال صوم و پنج سال نماز احتياط استيجار كنند شخص متدينى از اهل علم را. و اكنون يك فرزند غير بالغ به نام احمد دارم و وصى من قيّم اوست از طرف من تا وقت رشد و بلوغ. و منزل مسكونى كه در محله يخچال قاضى دارم پس از من بين مخدره عيالم والده اولادم و دو نفر فرزند ذكور او مصطفى و احمد مشترك باشد براى هر كدام (مخفى نباشد كه يك دانگ از خانه مزبور را مهريۀ عيال مصطفى كردم بنابراين ايشان يعنى مصطفى پس از من يك دانگ از خانه مسكونى را دارند) دو دانگ آن را قرار دادم و دو دانگ عيالم در ازاى مهريه ايشان است و اگر زياده بر مهريه است نيز به ايشان واگذار كردم و اثاثيه منزل نيز هر چه هست كه مربوط به خود من است واگذار كردم مابين سه نفر و بقيه ماترك كه املاك مختصرى در كمره است بين جميع ورثه كما فرض است بايد تقسيم شود و چون دو صبيه دارم در منزل اگر اجل به من مهلت نداد كه آنها را به شوهر دهم بايد به اندازهاى كه به صبيه بزرگم جهيزيه دادم به اين دو نفر نيز از ميانه جميع اموال داده شود (منظور آن است كه به هر يك از اين دو نفر نيز به اندازه صبيه بزرگم جهيزيه بدهند) و كتابهايى كه دارم پس از من مال مصطفى است و كسى را در آنها حقى نيست و اگر ميسور شد بدون زحمت و كلفت كتابهايى كه تصنيف كردم به تدريج طبع كنند خصوص كتاب آداب الصلوة و اربعين را بيشتر در نظر داشته باشند براى طبع لكن وصيت راجع به طبع كتب مطلقاً الزامى نيست. و وصيت مهم من به همه اولادهايم خصوص مصطفى آن است كه با مادرشان سازگار و مهربان باشند و رضايت خاطر ايشان را به عمل آورند زيرا ايشان به همه ماها حقوق فراوان دارند و اداى آن براى من ميسر نشده است؛ فرزندان من بايد به اطاعت و جلب رضايت ايشان خداى تعالى را راضى كنند و بدانند رضايت من از آنها منوط به رضايت مادرشان است و نيز خود فرزندان من بايد با يكديگر مهربان و گرم باشند و آنها مطيع برادر بزرگ خود و ايشان مهربان با آنها باشد و نيز احمد را وصى من كه قيم منصوب است سرپرستى و تربيت كند و در شغلهاى دولتى نگذارد وارد شود و در مدارسى كه مظنه فساد است او را نفرستد و اگر صلاح نديدند اشتغال به تحصيل علوم دينيه پيدا كند دنبال صنعتى و يا كسبى كه رضايت خداوند تعالى در آن است او را بفرستند. اميد است خداوند تبارك و تعالى با عنايت و رحمت خود با من و شماها رفتار فرمايد و عاقبت امر همه شما را به خير و سعادت قرار دهد و همه شما را در حمايت خود حفظ فرموده و در دنيا و آخرت با سعادت و خير قرينتان فرمايد. انه ولى الفضل و الانعام. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته. روحاللّه الموسوى الخمينى [بسماللّه الرحمن الرحيم. اعتراف نمود حضرت مستطاب حجتالاسلام آقاى حاج آقا روحاللّه ـ مدظله العالى ـ به آنچه در اين ورقه مرقوم فرمودهاند در تاريخ دوم رجب 1372. [امضاى] مرتضى بن عبدالكريم الحائرى ـ عفى اللّه عنهما ـ من الاحقر حسن گلپايگانى ـ الاحقر ريحاناللّه نجفى گلپايگانى] چون يك بيرونى مختصرى جنب اندرون ساختمان نمودم حال بيرونى نيز حال اندرون است در اينكه دو دانگ مال عيالم است و دو دانگ مال مصطفى است و دو دانگ مال احمد است. روحاللّه الموسوى الخمينى و چون يك دانگ از عمارت مهريه عيال مصطفى صبيه محترمه آقاى حائرى است مصطفى داراى يك دانگ خواهد بود. روحاللّه الموسوى الخمينى و چون يكى ديگر از صبايا شوهر رفته است و صبيه كوچك در منزل است بايد به اندازه يكى از آن دو صبيه به ايشان جهيزيه داده شود و نيز عوض پنج سال نماز كه وصيت كردهام صيام بدهند هر چند سال كه شد. روحاللّه الموسوى الخمينى بسمه تعالى مخفى نماند كه اثاث البيت هر چه هست از فرش و ظروف و غيره به استثناى كتب متعلق به مخدره محترم عيالم صبيه آقاى ثقفى است. روحاللّه الموسوى الخمينى