بسم اللّه الرحمن الرحيم مقايسه بين انقلاب ايران و ساير انقلابها من اول تشكر كنم از همۀ خواهرها و برادرها كه از راههاى دور آمده‌اند تا در اين اتاق كوچك با من ملاقات كنند و مطالب خودشان را بگويند؛ و من هم تا آنجايى كه مى‌توانم مطالبى به آنها عرض كنم. من مطّلعم از اينكه گرفتارى زياد است. و مطّلعم از اينكه در همه جا الآن آشفتگيهايى هست، و البته اينطور آشفتگيها دنبال يك انقلاب بزرگ هست، قابل اجتناب نيست. در همۀ انقلابات دنيا آشفتگيها هست، و بحمداللّه آشفتگيهايى كه در ايران پس از انقلاب هست خيلى زياد نيست؛ چشمگير نيست؛ موجب خوف نيست، لكن هست و اسباب زحمت است. خيلى انقلابها را اگر ملاحظه كرده باشيد، بعد از گذشتن سالهاى طولانى، باز هم آرامش در مملكتها نيست. دنبال سرِ بعضى انقلابات، تمام احزاب را از فعاليت باز داشتند؛ تمام روزنامه‌ها را توقيف كردند؛ تمام اجتماعات را منع كردند؛ به اسم اينكه انقلاب است، و انقلاب معنايش اين است كه هيچ كس حق هيچ نفس كشيدن ندارد. اما شما ملاحظه كرديد كه انقلاب ايران، همان روز انقلاب، همۀ گروهها را فرصت داد؛ همۀ روزنامه‌ها را اجازه داد؛ همۀ اجتماعات را اجازه داد فعاليت كردند؛ چند ماه هم فعاليت كردند تا آنكه به ملت ثابت شد كه بعضى از جناحها مخالف مسير ملت هستند و به ضدِّ انقلاب عمل مى‌كنند و توطئه‌ها دارند. از آنها بعضيشان جلوگيرى شد، و مشغول بررسى هستند. بايد گفت كه انقلاب ايران بهترين انقلابى بوده است كه در دنيا تاكنون پيدا شده است. و نكته‌اش هم اين است كه ملت مسلمان انقلاب كردند. انقلاب مربوط به حزبى ـ مثلاً فرض كنيد ـ نبوده است؛ مربوط به يك كودتايى نبوده است؛ از طرف نظامى يا از طرف حزب، بلكه مال خود ملت بوده است و خود ملت قيام كرده است، و خود ملت پيش برده است و طرف را شكست داده است، و ملت هم ملت اسلامى بوده. از اين جهت كه ملت يك ملت مسْلم بوده است، بى‌جهت نمى‌خواسته است كه اشخاصى را بِكُشد، اشخاصى را حبس كند، اشخاصى را منع كند از فعاليت، هيچ ابداً نظر به اين معانى نبوده است. از اين جهت، يك انقلاب بسيار آرامى بوده است، ولو اينكه الآن مَفْسَده‌جوها كارشكنيهايى مى‌كنند، لكن خوب، اينها اشخاصى هستند كه ضد انقلاب هستند؛ و ريشه‌دار هم نيست؛ فعاليتهاشان يك فعاليت‌هاى سطحى است كه اصلاح مى‌شود ان‌شاءاللّه. دانشگاهها در رژيم شاه و شما مى‌دانيد كه يك مملكتِ اينطور خرابى كه براى شماها گذاشته‌اند ـ كه همه جايش آشفتگى بود و خرابى بود و عقب‌ماندگى بود ـ اين بخواهد اصلاح بشود، به طريق عادى يك زمان طولانى مى‌خواهد تا اصلاح بشود. اينها همه چيز را خراب كردند. و بالاتر از همه چيز كه خراب كردند، دانشگاهها و مراكز تحصيل بود. اينها از باب اينكه مى‌ترسيدند كه در دانشگاه، اشخاص صحيح تربيت بشود و مقابلشان بايستد، نمى‌گذاشتند كه دانشگاهها آنطورى كه بايد مشغول كار بشوند. تحت نظر خودشان اداره مى‌شد، و تحت نظر خودشان تعليمات به آن قدرى كه مفيد به خودشان بود فعاليتها هم به همان حد بود. و روى اين اصل، نيروى انسانى ما را نگذاشتند كه ترقى بكند و رشد بكند. و حالا كه مجالى اگر بگذارند پيدا بشود، بايد از سر شروع كنند. نياز به فرصت در اصلاح فرهنگ و امور جامعه طرح برنامه‌هايى براى فرهنگ و اصلاح فرهنگ، و تصفيۀ از اشخاصى كه باز هم در فرهنگ يا در جاهاى ديگر هست، كه اين همه بايد با تدريج درست بشود. فوراً نمى‌شود پشت سر انقلاب، اين كارها درست بشود. اين كارها كارهايى است كه بايد به تدريج درست بشود. و ان‌شاءاللّه اميدواريم كه درست بشود. وقتى يك مجلس شورا با خود ملت، با رأى خود ملت ان‌شاءاللّه تحقق پيدا كرد و يك حكومت مستقر و مستمرى به وسيلۀ مجلس درست شد، بسيارى از كارها آن وقت اصلاح مى‌شود. لكن البته مهلت مى‌خواهد. نمى‌شود، يك آدم ممكن است يك سرما بخورد و به چند دقيقه سرما خوردن مريض مى‌شود، اين را بخواهند صحيحش كنند گاهى يك ماه، دو ماه طول مى‌كشد تا اين چند دقيقه‌اى كه اين سرماخورده جبران كند. يك مملكتى كه دو هزار و پانصد سال زير ظلم اين رژيم سلطنتى بوده، و آن قدرى كه ما شاهد بوديم، پنجاه و چند سال زير ستم بوده است، و همۀ اشخاص، دولتهاى بزرگ در او تصرف داشتند، در برنامه‌هايش تصرف داشتند در همه چيزش، و همه چيزش را آشفته كردند، اين البته بايد با يك مدت طولانى اصلاح بشود. لكن اميد است كه اصلاح بشود؛ براى اينكه ـ بحمداللّه ـ مملكت ما الآن همه جا وقتى كه برويد مى‌بينيد كه همه توجه به اسلام دارند، و توجه به اينكه بايد از زير بار ظلم بيرون بروند، از زير بار اجانب خارج بشوند. اين يك مطلبى شده است، ديگر عمومى شده. بچه‌هاى كوچك هم مى‌گويند؛ پيرمردهاى افتاده هم مى‌گويند؛ جوانها هم كه بايد بگويند. بحمداللّه اين روشنى و اين بيدارى كه براى ملت ما حاصل شده است، اميدبخش است. همان طورى كه شما ملت با نداشتن تجهيزاتى غلبه كرديد بر اين قدرت بزرگ كه همۀ قدرتها دنبالش بودند؛ يعنى نه فقط اَبرقدرتها، قدرتهاى ديگر همه دنبالش بودند، حكومتهاى اسلامى هم دنبالش بودند، لكن وقتى ملت يك چيزى را خواست، نتوانستند حفظش بكنند؛ و با قدرت ملت و با توجه ملت به اسلام و خداى تبارك و تعالى اين سد بزرگ را شكستند. اصلاح مملكت در گرو آرامش من اميدوارم كه اين ملت با همين بيدارى و يك قدرى اغماض كردن از مشكلات، يك قدرى توجه به اينكه كار بايد با تدريج انجام بگيرد، كار بايد با يك قدرى حوصله، يك قدرى صبر، يك قدرى توجه به اينكه مشكلات كم نيست، زياد است [انجام شود] نبايد هر قشرى هِى فكر كنند كه يك مشكلاتى ما داريم، چرا الآن درست نمى‌شود. اين اسباب اين مى‌شود كه نتوانند آنهايى كه مى‌خواهند رفع مشكلات را بكنند، نتوانند رفع بكنند. و لهذا، من از همۀ قشرها، خصوصاً از جوانهاى دانشگاهى و دانشسرايى و محصِّلين، خواهش مى‌كنم يك قدرى توجه داشته باشند به اينكه آلتِ دست، يك وقت واقع نشوند كه با يك طورى كه خود شماها هم نمى‌توانيد مطّلع بشويد چه است، همچو مطلب را درست مى‌كنند كه هر كه اعتقاد كند كه نه، الآن بايد اعتصاب كرد، الآن بايد ريخت در خيابان! اگر نريزيم در خيابان، چه خواهد شد. شما بدانيد كه هر چه آرامتر باشد مملكت، بهتر مى‌شود اصلاحش كرد. در يك محيطى كه توى خيابان بريزند به جان هم، نمى‌شود اقتصادش را درست كرد؛ نمى‌شود دانشگاهش را درست كرد. وقتى محيط آرام باشد، توجه بكنند كه بايد آرام بشود، محصِّلين سر كلاس بروند، مشغول كارشان بشوند، معلمين مشغول كارشان بشوند، اساتيد مشغول كارشان بشوند، زارع مشغول كارش بشود، كارگر مشغول كارش بشود، آرامش در يك مملكتى پيدا بشود، آن وقت كسانى كه مى‌خواهند خدمت بكنند، مى‌توانند خدمت بكنند. اما اگر آرامش نباشد، مثلاً فرض كنيد كه كردستان، كه اين اشخاص فاسد ريختند و به همش زدند، خوب، كردستان كه نمى‌شود با اينكه به هم خورده است اسفالت بشود. جايى كه دارند جنگ با هم مى‌كنند ديگر اسفالت معنا ندارد يا مريضخانه درست بشود، اين بايد آرامش پيدا بشود تا بتوانند آنهايى كه مى‌روند براى اصلاح، اصلاح بكنند، مثلاً آقايان كه در جهاد سازندگى رفتند ـ و خداوند همه‌شان را حفظ كند ـ يك همچو كار بزرگى را مشغول شده‌اند و يك همچو فداكارى مى‌كنند جوانها، مى‌روند در جهاد سازندگى، كار بسيار باارزش است، لكن اگر يك وقتى فرض كنيد در آنجا هم آمدند يك شلوغكارى كردند، يك كارى كردند كه نگذارند كار انجام بشود، خوب، محيط وقتى به هم خورده بشود، آنها هم نمى‌توانند كارشان را انجام بدهند. ما به همۀ ملت بايد عرض بكنيم كه ملت بايد بداند كه الآن مملكت مال خودش است. يك مملكتى كه مال خودش است بايد آرامش را خودش حفظ بكند، تا آنهايى كه مشغول‌اند به اينكه كار را انجام بدهند بتوانند مجال پيدا كنند كه انجام بدهند. اگر اين آرامشهاى محل درست نباشد، كارها درست نمى‌شود. به هم ريختنِ مثلاً فرض كنيد كه دانشگاهها، ريختن در خيابانها، نرفتن سر كلاسها، كار را درست نمى‌كند. كار وقتى درست مى‌شود كه اينها مطالبى كه دارند بگويند، با آرامش بگويند، تا رسيدگى بشود به آن مطالب، و ان‌شاءاللّه با آرامش عمل بشود به آن. شما خيال نكنيد كه دولت يك دولتى است كه مى‌خواهد كارشكنى بكند؛ خودش مى‌خواهد خيانت بكند. اين حرفها نيست در كار. خوب، اين اشخاص معلوم است اشخاصى‌اند كه مى‌خواهند كار انجام بدهند. البته كار كار بزرگى است، و به اين زودى نمى‌توانند انجام بدهند. نه اين است كه نخواهند انجام بدهند، نمى‌توانند انجام بدهند. كار كارى است كه يك قشر نمى‌تواند انجام بدهد. اگر همۀ ملت با هم دست به هم ندهند و كمك نكنند به هم، نمى‌شود انجام داد. بايد كمك كرد به هم. اهميت كشاورزى در قطع وابستگى‌ها به خارج كشاورزها كمكشان به اين است كه كشاورزيشان را زياد بكنند. ما اگر كشاورزيمان طورى نشود كه خودمان براى خودمان بتوانيم وسيلۀ معاش تهيه كنيم و دستمان پيش امريكا باشد كه نان ما را بده، خوب، اين پيوستگى است به آنها. و آنها هر روز جلويش را گرفتند، ما ناچاريم كه هر چه تحميل بكنند قبول كنيم و از آنها، تا اينكه نان به ما بدهند. در صورتى كه آنها به ما خيانت خواهند كرد. بايد ما كارى بكنيم كه در معاشمان احتياج به كسى نداشته باشيم. و به اين قدرت اين كشاورزهاست. الآن وقت تخمكارى پاييزى است؛ كشاورزى پاييزى است؛ مى‌گذرد وقت؛ الآن وقت اين است كه فعاليت بكنند، از آن طرف، دولت همراهى بكند و كمك بكند و رفع گرفتاريها را بكند. از آن طرف هم، آنها مشغول فعاليت بشوند و كشاورزيشان را توسعه بدهند. خوب، شما ديديد در اين سال گذشته كه يك قدرى توسعه دادند، خوب، خيلى فرق كرد با سالهاى قبل. و من اميدوارم به اينكه اين كشاورزها روزبروز رو به رشد بروند، به طورى كه ما صادركننده باشيم. مملكت ما يك مملكتى است كه مى‌تواند صادركننده باشد. زمين دارد، آب دارد، همه چيز دارد؛ مخازن همه جور دارد. و ما مى‌توانيم كه در اين امور صادركننده باشيم. و نبايد دستمان دراز باشد پيش غير كه به ما گندم بدهيد، به ما جو بدهيد! در صورتى كه مملكت ما بايد صادر كند. بايد همه دست به هم بدهند كمك بكنند. همين جهاد سازندگى يك كمك بزرگى است، كه اينها در همه چيز كمك بايد بشود، و همۀ قشرها بايد كمك بكنند، تا اين مملكت را نجات بدهند. يك مملكتى كه بخواهيد از خودتان باشد و ديگر نتوانند در آن دخالت كنند، اول بايد آن چيزى كه مربوط به ارزاق خودتان است، احتياج از حيث رزق، ما به ديگران نداشته باشيم؛ نان ما را ديگران ندهند. آخر براى ما عيب است كه ما بنشينيم و نانمان را ديگران بگويند كه ما به شما مى‌دهيم، يا ما به شما نمى‌دهيم. بايد خودمان تهيه كنيم، و اين به اين است كه كشاورزى را توسعه بدهيم. اگر قبلاً كم كارى مى‌كردند، حالا زيادتر كار بكنند. اشخاص كمك كنند به آنها، و دولت كمك شايان به آنها بكند، و از همه اطراف كمك بشود، تا اين كشاورزى بخوبى راه بيفتد. وقتى كه راه افتاد، ما احتياجمان را از غير در جهت اقتصاد بريده بشود، آن وقت در همۀ كارها مى‌توانيم با آنها مقابله كنيم، الآن هم ـ الحمدللّه ـ مى‌توانيم. در هر صورت، همۀ قشرها الآن موظف‌اند كه كوشش كنند براى حفظ آرامش و فعاليت كنند، بيكار ننشينند، فعاليت بكنند، كار بكنند، تا اينكه بتوانند مملكت خودشان را نجات بدهند. حركت دانشگاهها در راستاى استقلال كشور و همين طور اين دانشگاهها بايد يك دانشگاههايى باشد كه ما ديگر احتياج به خارج پيدا نكنيم، كه دستمان در آن وقتى كه مى‌خواهيم يك كسى را معالجه كنيم به ديگران دراز كنيم كه بياييد برويد آنجا معالجه‌تان بكنند. بايد دانشگاههاى ما و همۀ قشرها كارى بكنند كه لااقل ما محتاج به غير نباشيم. اينطور نباشد كه اگر يكى مريض مى‌شود، بگويند اينجا نمى‌شود معالجه‌اش كرد. اينطور نباشد كه اگر يك گرفتارى بشود، بگويد كه نه، نمى‌شود ديگر درستش كرد. خودمان روى پاى خودمان بايستيم، شرق بايد سر پاى خودش بايستد. اگر شرق بخواهد باز وابستگى فكرى داشته باشد به آنها و گمان كند كه همه چيز از آنجا بايد بيايد، بايد تا آخر وابسته باشد. فرهنگ اسلامى شرق، مترقيترين فرهنگ شرق يك فرهنگ اسلامى دارد كه بلندترين فرهنگ، مترقيترين فرهنگ است. با اين فرهنگ اسلامى بايد تمام احتياجاتش را اصلاح كند، و دستش را پيش غرب دراز نكند، پيش اين غرب و از غرب يك چيزى بخواهد، خودش بايد درست بكند. سابق اينطور بوده است كه كتب طبى شرق در اروپا رفته است، و اروپا را طبيب كرده و آن طبيبهاى بزرگ را درست كرده ـ كتب شرق بوده است؛ كتاب شيخ‌الرئيس۱ بوده، كتب رازى۲ بوده است؛ و اينها كار كردند ـ حالا چه شده است كه ما حالا بايد بعد از اينكه تمدن از شرق طرف غرب رفته، شرق تمدن را صادر كرده به غرب، حالا ما به واسطۀ يك كارهاى ناشايسته‌اى بايد عقب‌افتاده باشيم و دستمان را طرف غرب دراز كنيم. بايد شرق سر جاى خودش بايستد و خودش را بيابد. تبليغات زياد، اسباب اين شده است كه شرق خودش را گم كرده، ما خودمان را گم كرديم. هر چيز را صحبت مى‌شود، مى‌گويد بايد شما ببينيد. اسمائى كه در اينجا متعارف بود، مى‌گذاشتند، داروخانه بايد اسمش اروپايى باشد؛ خيابان هم بايد اسم يكى از اروپاييها يا امريكاييها تويش باشد. هر جا مى‌رفتى بايد اين باشد. اجناس هم كه درست مى‌كردند، خود ايران جنس مى‌بافت، بعد آن كنارش بايد خط انگليسى باشد، يا خط لاتين باشد، تا بگويند از انگلستان آمده است اين! گم كرديم ما خودمان را. بايد پيدا كنيم خودمان را، بايد از همۀ اين خيابانها، از همۀ اين داروخانه‌ها، از همۀ اين مؤسسات، اين اسماء نحس ِ خارجيها زدوده بشود. چيزهايى كه مربوط به رژيم خارج است، طاغوتى است، تمام اينها بايد زدوده بشود. تا اينكه كم كم افكار متوجه خودمان بشود كه ما خودمان دارا هستيم؛ و فرهنگ دارد شرق؛ فرهنگ غنى دارد. كسى كه فرهنگ غنى دارد چرا برود سراغ ديگران و از ديگران بخواهد فرهنگ را بگيرد؟ و ديگران هم به ما فرهنگ نمى‌دهند. نافرهنگى مى‌دهند! ديگران به ما نخواهند يك مطلبى كه به درد ما بخورد به ما بدهند. آنها چيزهايى كه به درد خودشان نمى‌خورد به ما مى‌دهند. شواهد زياد است در اينكه هر چه به درد خودشان نمى‌خورده است اينجا فرستادند، در صورتى كه آن چيزها ممكن است تباه كند ما را. خودشناسى شرق؛ راهى به سوى استقلال بايد اگر ما بخواهيم استقلال پيدا كنيم، آزادى پيدا كنيم، مملكت خودمان را خودمان اداره كنيم، بايد خودمان را پيدا كنيم، گم كرديم ما خودمان را، بايد پيدا بكنيم خودمان را، بايد از اين غربزدگى بيرون برويم. خيال نكنيم همه چيز آنجاست، و ما هيچ نداريم. خير، ما همه چيز داريم و فرهنگمان فرهنگ غنى است، بايد پيدايش كنيم اين فرهنگ را. خوب، بالاخره هر كارى مبدئى لازم دارد، ابتدائى لازم دارد؛ الآن ابتدا اين است كه ما بايد برويم دنبال اينكه همه چيز از خود ما باشد. ان‌شاءاللّه خداوند همه‌تان را تأييد كند؛ هميشه موفق كند و گرفتاريها را رفع بكند؛ و همۀ مسائل را به قدرت خودش حل بكند.
