[بسم اللّه الرحمن الرحيم] رسالت تبيين انقلاب اسلامى ... در برخورد با گروههاى ديگرى كه راجع به ايران مى‌خواهيد بحث بكنيد، شما خودتان نهضت را مى‌دانيد چه بوده است و براى چه بوده است، و مقصد آخرى چيست. ايران بعد از آن زحمتها و مرارتها و اختناقها و چپاولگريها و اينها، به جان آمد ملت ايران، و قيام كرد. و صِرف قيام ما را به جايى نمى‌رساند؛ بلكه قيام چون اسلامى بود و جوانهاى ما براى اسلام كوشش كردند و همه مقصدشان اسلام بود و از جان گذشته بودند براى اسلام، از اين جهت، با وحدت كلمه و اتكا به اسلام اين نهضت پيشرفت كرد و اميد است كه اين نهضت باز باقى بماند و وحدت كلمه باقى بماند و پيش برود نهضت تا آخر. شما در آنجا بايد اين چيزى كه علت پيش آمدن اين نهضت بود ـ چون در خارج حتى حالا هم باز در روزنامه‌هايى كه اجير هستند از طرف خود آن مرد۱ يا كسانى كه هوادار او هستند، باز هم براى او توصيف مى‌كنند كه اين مى‌خواست مملكت را پيش ببرد ـ شما به گروههايى كه برمى‌خوريد، توضيح بدهيد كه اين [شاه] با اسم پيشرفت، با اسم «تمدن بزرگ» و دروازۀ تمدن بزرگ، همه چيز ايران را به باد داد و نگذاشت حتى دانشگاه آنطورى كه بايد رشد بكند ... و اقتصاد ما را بكلى به هم زد، و همه چيز ايران را وابسته به اجانب كرد. اينكه مردم قيام كردند، براى اينكه همه چيزشان به باد رفت، و خسته شدند مردم. از اين جهت، قيام كردند و اين نهضت را بپا داشتند و اين دستها را بريدند و قطع كردند از كشورشان. و حالا هم نه اين است كه به مقصد رسيدند، مقصد اين است كه يك حكومت عدل [ايجاد شود]، يك حكومت كه وابسته به هيچ جناحى نباشد، يك كشورى كه هيچ يك از جناحها نتوانند در آن دخالت بكنند، يك كشور اسلامى كه مبنى بر احكام اسلام باشد، كه احكام اسلام همه‌اش عدالت است، يك همچو آرزويى هست و اگر چنانچه بگذارند اين دستهاى پليد وابسته به خارجيها، اين كار انجام مى‌گيرد. و ما اميدواريم كه اين توطئه‌هايى هم كه الآن در ايران است، و به صورتهاى مختلف توطئه هست، اميدواريم كه با همت همۀ جوانها و همۀ جناحها اينها هم از بين برود. در هر صورت، معرفى اينكه وظيفه‌اى كه گفتيد راجع به آن اصل، معرفى اينكه براى چه مردم قيام كردند و چه شد علت قيام آنها، و مقصد آنها چه هست، اينها را، البته آنقدرى كه شما مى‌توانيد، براى آنها توضيح بدهيد. رفتار اسلامى و مسالمت‌آميز و اما برخورد با همۀ گروهها برخورد سالم بايد باشد. يعنى اسلام همين طور است كه حتى با دشمنها هم با مسالمت رفتار مى‌كند، مگر آنكه بر ضد مصالح يك كشورى، مصالح اسلام، توطئه بكنند؛ آنجاست كه با شدت عمل مى‌كند. لكن همۀ بشر را اسلام مى‌خواهد كه سعادتمند باشند و با همه هم معاشرت صحيح، برخورد صحيح، برخورد دوستانه بايد باشد. حتى با آنهايى هم كه هيچ اعتقادى به اسلام ندارند برخورد، برخورد دوستانه باشد. و اما آن مطلب سوّمتان، دربارۀ ميزى كه مشروبِ مُحرَم است، مثل مسكرات، سر آن ميز نشستن به حسب اسلام حرام است. بله، حتى كسى كه هيچ مشروبات هم نمى‌خورد و سر يك ميزى اگر يك ظرف مسكر باشد، سر آن ميز حرام است بنشيند. اين حكم خداست و البته استعمالش ديگر معلوم است. بنابراين، البته وقتى كه شما آنجا برويد، به شما احترام مى‌كنند؛ چيزى را كه بخواهيد مى‌كنند؛ بگوييد ميزتان را على_' حده كنند. و جلوتر بگوييد. [گفته شد كه ممكن است به هيأت اعزامى دولت جمهورى اسلامى به چشم كم و بى‌اعتنايى بنگرند، على_' رغم آنكه امروز ايرانيان خود را سربلند مى‌دانند. امام فرمودند:] ذلت‌پذيرى شاه در برابر بيگانگان گمان ندارم آنها ديگر حالا شما را كوچك نگاه كنند. آن وقتى كه شما را كوچك نگاه مى‌كردند كه مى‌ديدند كه آن شخصى كه خودش را شخص اول مملكت مى‌دانست براى آنها آنقدر خضوع مى‌كرد. من اين را يادم نمى‌رود كه جانسون بود، و شاه رفته بود آنجا و عكسش هم آنجا در روزنامه‌ها منتشر شد ـ اين [از] ياد من نمى‌رود، از ناراحتى كه آن وقت پيدا كردم، آن مرد، جانسون۲ ، ايستاده بود آنجا عينكش را برداشته بود و به دستش گرفته بود و چپ به آن طرف نگاه مى‌كرد؛ اين شخص آن سر، همان آنجايى كه جاى نشيمن خودش بود؛ محمدرضا جلو او ايستاده بود، مثل اينكه يك آدم مثلاً بچه مكتبى پهلوى استاد ايستاده بود! وقتى مى‌ديدند آنها كه شخصى كه حالا دارد حكومت مى‌كند به يك جمعيتى اينطور است وضعش، نسبت به آحاد مملكت هم آنها نظرشان آنطور مى‌شد. اما وقتى كه حالا ديدند كه يك مملكت است كه مشتش را گره كرد و همه را بيرون كرده، الآن نظر همه نسبت به شماها منقلب شده است. عظمت ايران در خارج خودتان بايد حفظ كنيد خودتان را. براى اينكه اينقدر تبليغات بر ضد خود شماها شده است كه ماها را، باطنمان را متحول كردند به يك چيز ديگر، از آن شخصيتى كه انسان بايد داشته باشد. اين قدر اينها تبليغات كردند كه شخصيت را از ما گرفتند كه ما الآن هم تا صحبت مى‌شود، انگلستان، امريكا [هنوز هم احساس ضعف مى‌كنيم]! همۀ اين خيابانهاى ما را به اسم اينها گذاشته بودند. ميدانها را به اسم اينها گذاشته بودند و هكذا همه چيز. حالا شما آن نيستيد، و مملكت ايران هم آن نيست. شما از قرارى كه از خارج مى‌آيند، مى‌گويند كه شما نمى‌دانيد خارج نسبت به ايران چه نگاه مى‌كند. خود ايران باز عظمت اين نهضت را درست ادراك نكرده است. عظمت اين نهضت در خارج بيشتر از اين مسائل است. الآن هم اينهايى كه از طرف شوروى مى‌آيند اينجا، گاهى آن سفيرشان مى‌آيد اينجا، معلوم است كه نظرشان به اينجا آن نظرها ديگر نيست و بنابراين، شما خودتان را يك ملت غالب بدانيد و اشخاصى كه غلبه كرديد بر ديگرى، و به اسم غلبه برويد در آنجا. و ابداً از آنها هيچ باكى نداشته باشيد و به اسم يك ملت غالب برويد در آنجا؛ نه مثل سابق كه يك ملتِ ضعيف بود. يك ملت قوى‌اى كه هم شوروى را كنار گذاشت و هم امريكا را و هم انگلستان و هم همه را. بنابراين، هيچ به شما نظر كوچكى نمى‌كنند؛ مگر اينكه خودتان كوچك كنيد خودتان را و خودتان نكنيد اين كار را. خداوند ان‌شاءاللّه همۀ شما را تأييد كند و توفيق بدهد. موفق باشيد با سلامتى برويد و با پيروزى برگرديد. ان‌شاءاللّه.
