عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم إنّا للّه وإنّا إليه راجعون خطر قدرت در دست ظالم مصيبت‌هايى كه پى در پى بر اسلام و امت اسلامى‌و دوستان اسلام و اهل بيت پيغمبر اكرم وارد مى‌شود به همۀ ملت مسلمان و به ملت ايران و به ملت عزيز خوزستان و به شهرهايى كه اخيراً مورد تجاوز ستمگران واقع شد، تسليت عرض مى‌كنم. و من اميدوارم كه خداى تبارك و تعالى اين شهدا را با اولياى خودش و شهداى صدر اسلام محشور بفرمايد، و به بازماندگان آنها صبر و اجر عنايت بفرمايد و به ملت ايران مقاومت. ابتدائاً من از شما آقايان تشكر كنم كه تشريف آورديد و زحمت كشيديد تا در اينجا در خدمت شما بعض مسائل را عرض كنم. شما دو قشر كه يكى مجاهدان هستيد در جبهه‌ها و در پشت جبهه‌ها، و يك قشر ديگرى هم كه بنياد شهيد است، از مجاهدين است، و مجاهدت شما را خداوند تبارك و تعالى اجر عنايت مى‌فرمايد، و ما بايد تشكر از هر دو قشر بكنيم. از پاسداران و سپاه پاسداران و آنچه متعلق به پاسداران است و همين طور از قواى مسلحۀ ديگر و از كسانى كه به اين عزيزان كمك مى‌كنند در پشت جبهه و به مظلومانى كه عزيزان خودشان را از دست داده‌اند، كمك مى‌كنند، ما از آنها تشكر مى‌كنيم و ملت ايران هم البته تشكر مى‌كند.مابايد هرچه از اين مصيبت‌ها برما وارد مى‌شود قدرت دفاعيمان بيشتر بشود. آنها گمان مى‌كنند كه با اين وضع مى‌توانند كه در جبهه‌ها يا در پشت جبهه‌ها يك نقصى وارد كنند، در صورتى كه به اشتباه خودشان تاكنون بايد پى برده باشند. يك نكته‌اى كه هست كه هم براى عزيزان سپاه ما و هم براى ساير قواى مسلحۀ ما و هم براى همه كس مفيد است و وضع دنيا را هم با اين نكته مى‌شود سنجيد، اين است كه قدرت اگر چنانچه به دست اشخاص غيرمهذب برسد خطر دارد. قدرت خودش يك كمال است. خداى تبارك و تعالى قادر است، لكن چنانچه قدرت به دست اشخاص فاسد برسد همين كمال را به فساد مى‌كشانند. دنيا امروز گرفتار اين است كه قدرت در دست اشخاصى است كه از انسانيت بهره ندارند. ابرقدرت‌ها، قدرت‌هاى بزرگ جز به فكر اضافه كردن قدرت خودشان و پايمال كردن مظلومان هيچ فكرى ندارند. آنهايى هم كه پيوسته به آنها هستند، آنها هم چون سنخ ذاتشان همان است نظير آنها عمل مى‌كنند. قدرت اگر در دست انسان كامل باشد، كمال براى ملت‌ها ايجاد مى‌كند. اگر قدرت در دست انبيا باشد، اوليا باشد باعث مى‌شود كه سلامت در جهان تحقق پيدا كند، كمال در جهان تحقق پيدا بكند. و چنانچه در دست زورمندانى باشد كه عاقل نيستند، مهذب نيستند مصيبت بارمى‌آورد. امروز كه مشاهده مى‌كنيد كه اين دو قدرت بزرگ يا چند قدرت بزرگ در عالم حكمفرمايى مى‌كنند، و براى خودشان حق اين امر را قائل هستند كه ملت‌هاى ديگر بايد در تحت سلطه ما باشند، اين فكر اگر همراهش قدرت باشد مصيبت بار مى‌آورد. قدرت در دست ظالم، دنيا را به فساد مى‌كشاند. و اگر چنانچه در رتبه‌هاى پايين هم بياييم قدرت در دست يك نفر انسانى كه از آن قدرت‌هاى بزرگ بهره ندارد، در همان محيطى كه قدرت دارد آنجا را به فساد مى‌كشاند. آنها عالَم را به فساد مى‌كشانند، اينها يك كشور را يا دو كشور را. و پايين تر بياييم، اگر قدرت در دست يك آدمى باشد كه در يك محله هست، آن محله را به فساد مى‌كشد. در يك خانواده هست، آن خانواده را به فساد مى‌كشد. قدرت در وقتى كمال است و مى‌تواند كه كمال خودش را بروز بدهد كه در دست دانشمند باشد، در دست عاقل باشد. قدرت بدون انسانيت سبب فساد دنيا مرحوم مدرس ـ رحمة اللّه عليه ـ آن طورى كه من شنيدم كه ايشان گفتند. ايشان گفتند كه شيخ الرئيس۱ مى‌گفته است كه من از گاو مى‌ترسم، براى اينكه شاخ دارد و عقل ندارد. اين يك مسئله است. حالا فرضاً هم شيخ نگفته باشد، اما مسئله است. گاو شاخ دارد و عقل ندارد، قدرت دارد عقل ندارد. اينهايى هم كه در دنيا الآن فساد راه مى‌اندازند از همان سنخ هستند كه شاخ دارند عقل ندارند، قدرت دارند انسانيت ندارند. شما ملاحظه بكنيد كه امريكا در جهان چه دارد مى‌كند و شوروى هم از آن طرف. و خدا خواسته است كه اين دو قدرت مزاحم هم هستند، مقابل هم هستند، اگر يكيشان بود دنيا را مى‌بلعيد. اين دوتا قدرتمندند و در مقابل هم ايستاده‌اند، آن از او مى‌ترسد و او از او مى‌ترسد. اگر اينها از هم نترسند دنيا را از بين مى‌برند. نه اين است كه ادعاهاى آنها كه ما براى صلح مى‌خواهيم چه بكنيم. اينها راه افتاده‌اند آمده‌اند به بيروت، به لبنان، براى اينكه ما مى‌خواهيم صلح در لبنان باشد. شما صلح طلب نيستيد، بر فرض اينكه باشيد، آمدن شما به چه مناسبت در كشورهاى ديگر؟ حكومت‌هايى كه در بعضى از اين كشورها هستند، حكومت‌هاى ملى نيستند، به ملت مربوط نيستند. اگر شما انسان بوديد و انسانيت را و امور اخلاقى‌اى كه در انسان و ارزشمندهايى كه در انسان معتبر است پيش شما هم مقدارى از آن بود، ملاحظۀ حال مستمندان و ملت‌هاى ضعيف را مى‌كرديد. نه اينكه يك دولتى را كه بر خلاف ميل يك ملتى است، سركار آمده است، شما او را به عنوان اينكه مى‌خواهيم دولت را تقويت كنيم، در كشورشان به طور غصب وارد بشويد. اين براى اين است كه مهذب نيستند، انسانيت در كار نيست، قدرت هست. شاخ دارند عقل ندارند. شما ملاحظه بكنيد در هر جاى دنيا كه يك فسادى وارد مى‌شود براى همين معنا است كه آن كسى كه در آنجا، در آن نقطه قدرت دارد، اين قدرت دارد عقل ندارد، قدرت دارد انسانيت ندارد. اين عقلى كه من عرض مى‌كنم آن عقلى است كه «ما عُبِدَ بِهِ الرَّحْمن»۲ والاّ ـ تدبير ـ شيطنت و تدبير را اينها هم دارند. اما آن عقلى كه عقل سالم باشد و بتواند انسان را به ارزش‌هاى انسانى برساند ندارند. مجرد دانشمند بودن به يك معنا، اين فايده ندارد. ممكن است كه يك كسى دانشمند بسيار بزرگى باشد لكن آن عقل را نداشته باشد، دانش خودش را صرف فساد بكند، صرف تباه كردن ملت‌ها بكند. اينها دارند قدرت خودشان را صرف مى‌كنند در اينكه ملت‌ها را تباه بكنند، تحت ستم بكشند. از آن قدرت‌هاى بالا هم كه پايين بياييم شما ملاحظه مى‌كنيد كه در محيط اين منطقه صدام چه مى‌كند و اسرائيل چه مى‌كند. كارهايشان شبيه به هم است. صدام در جنگ شكست مى‌خورد، در جنگ هر وقت شكست خورد يك صدمه‌اى به مردم عادى و به مظلومين و به زن و بچۀ مردم وارد مى‌كند. من همين دو روز منتظر بودم كه اين به واسطۀ اين صدمه‌اى كه خورده، و اين صدمه هم بزرگترين صدمه‌اى بوده است كه تقريباً در طراز بزرگترين صدمه بوده است كه خورده است، اين تلافى‌اش را سر مظلومين در آورد، سر بهبهانى‌ها و ـ عرض مى‌كنم كه ـ ديگر جاهايى كه هستش، اين چند شهرى كه اخيراً در آنها موشك‌انداختند، اين مورد انتظار ما بود، براى اينكه امثال اين را ما از او ديده بوديم. اسرائيل هم يك نفر كه معلوم نيست الآن كه اين عده كى بودند، البته عده‌اى بودند كه مى‌خواستند انتقام از اسرائيل بكشند، آن محل كثافتكارى آنها را منفجر كرده‌اند، دنبالش شروع كرده است مظلومين را كوبيدن، عدۀ كثيرى از مظلومين را به قتل رسانده است. اين اينجا شكست مى‌خورد مظلومين را از دور مى‌زند، آن آنجا انفجار حاصل مى‌شود و سيلى مى‌خورد از همان مظلومين، كه معلوم نيست الآن از چه طايفه‌اى هستند، چه اشخاصى هستند، در عين حالى كه خودشان هم مى‌گويند باز معلوم نشده است كى است، وليكن طياره‌ها را مى‌فرستند و هر جا را كه اين مظلومين هستند مى‌كوبند. اين وضع روحيۀ اشخاصى است كه عقل ندارند و قدرت دارند. اهميت انگيزۀ عمل من مى‌خواهم عرض بكنم كه توجه بكنند آقايان، ما نبايد هميشه انتقاد از بالاترها بكنيم. بايد بياييم تا اين پايين، بياييم پيش خودمان. توجه بكنيد به اينكه پاسداران ما كه بسيار عزيزند پيش ما، قواى مسلحه كه بسيار عزيزند، توجه كنند تفنگ وقتى دست‌شان آمد غرور نيايد دنبالش. ممكن است كه يك جوانى خيلى مهذب هم باشد، خيلى هم خوب باشد، لكن بتدريج برسد به اينكه يك وقت ظالم بشود. وقتى قدرت دست‌تان آمد بيشتر مواظب باشيد كه متواضع بشويد. وقتى رئيس يك گروهى شديد بيشتر مواظب باشيد، كه متواضع باشيد، براى اينكه اگر سستى كنيد، در اين قدرت روحى از شيطان زمين مى‌خوريد. شمايى كه امروز داريد براى اسلام زحمت مى‌كشيد، چه شمايى كه در جنگ‌ها و در پشت جنگ‌ها و در زحمت‌هايى كه در صنعت مى‌كشيد، و چه آن آقايانى كه براى مظلومين دارند خدمت مى‌كنند و براى بنياد شهيد دارند خدمت مى‌كنند، خدمت‌هاى شما بسيار ارزش دارد. اين ارزش را حفظ بكنيد. صورت عمل ميزان نيست، آن چيزى كه ميزان است انگيزۀ عمل است، معناى عمل است. دوتاست عمل، در صورت مثل هم هستند. شمشيرى كه در دست حضرت امير ـ سلام اللّه عليه‌است فرود مى‌آيد و فرض كنيد كه عمروبن عبدود۳ را مى‌كشد. اين صورت عمل با صورت عمل ديگرى كه شمشير دستش هست و يك كس ديگر را مى‌كشد، صورت، يك صورت است، هر دو يك شمشيرى است و در دستى است و فرود مى‌آيد و يك كسى را مى‌كشد، لكن آنى كه او را با عبادت ثقلين افضل دانسته‌اند۴ براى آن انگيزۀ عمل است، براى آن معنايى است كه در آن عمل است نه براى اين صورت عمل است. انگيزۀ عمل است كه اين عمل را به آنجا مى‌رساند كه «لايُوازِى عِبادَةَ الثَّقَلَيْن»۵ انگيزۀ عمل است كه چند تا قرص نان جو را كه اهل بيت - عليهم‌السلام ـ به فقير و اسير و چه مى‌دهند درقرآن چند آيه براى او مى‌آيد.۶ آن چيزى كه هست اين است كه انگيزۀ عمل الهى است، وقتى الهى شد جبرانش الهى است. شما جوان‌هاى عزيزى كه الآن براى اسلام داريد خدمت مى‌كنيد، و مطمئن باشيد كه ارزش بسيار زياد داريد شما، توجه به روحيات خودتان بكنيد كه نبادا در اين امر شيطان دخالت بكند. قدرت دست‌تان هست، نبادا كه اين قدرت را اعمال بكنيد در يك جايى برخلاف. مراقبت كنيد از خودتان. مواظبت كنيد از خودتان. اينكه من عرض مى‌كنم، مخصوص به شما نيست، همه ما بايد اين مطلب را در نظر داشته باشيم. همۀ ملت ما، همۀ انسان‌ها بايد توجه به اين معنا داشته باشند كه قدرت را به جاى خودش اعمال كنند. انبيا قدرت‌شان را به محل خودش انجام مى‌دادند. حضرت موسى عصايش را مى‌برد با فرعون مقابله مى‌كرد، با ديگران با آن محبت بود. پيغمبر اكرم قدرت خودشان را براى سركوبى اشخاصى كه از جهات آدميت خارج شده‌اند، از مرز انسانيت خارج شده‌اند و مردم را دارند به تباهى مى‌كشند اعمال مى‌كرد. قدرت‌ها بايد اعمال اگر شد براى جلوگيرى از فساد باشد نه خودش فساد بياورد. فرق ما بين شما عزيزان و آن اشخاصى كه در جبهه‌ها جنگ مى‌كنند، با آنهايى كه در مقابل شما هستند، صورت عمل كه يك صورت است، آنها مى‌كشند شما هم مى‌كشيد، اما كشتن شما يك عمل عبادى است و كشتن آنها يك عمل جنايى است. اين روى انگيزه‌اى است كه هست، روى معنايى است كه اين دو عمل دارند، نه روى صورت عمل است. شما براى خدا جهاد مى‌كنيد، آنها براى شيطان جهاد مى‌كنند. آنها تبع شيطان هستند و شما تبع خدا هستيد. اين فاصله ما بين اين دو امر است. توجه كنيد كه اين محفوظ بماند. استفادۀ بجا از قدرت من به آن قدرتمندانى كه در جبهه‌ها ايستاده‌اند و الآن مستأصل كرده‌اند صدام و صدامى‌ها را عرض مى‌كنم كه مبادا اين قدرت اسباب اين بشود كه يك انتقامى‌بر خلاف موازين الهى گرفته بشود. شما تاكنون بنايتان بر همين بوده است و ان‌شاءاللّه از حالا به بعد هم باشد كه شهرهاى عراق را كه ما آنها را عزيز مى‌دانيم مثل شهرهاى خودمان و بعضى‌شان را بسيار بالاتر، بايد توجه كنيد اهالى آن شهرها به همان طور كه اهالى شهرهاى ما مبتلاى به شرّ صدام است، آنها، بيشتر مبتلا هستند. آنها فشارهايشان، فشار صدام بر آنها خيلى زياد است، بر خانواده‌هاى آنها، برخود آنها، اشخاصى كه از آنجا آمده‌اند همين دو روز پيش از اين، دو سه روز پيش از اين يك كسى از آقايان كه پيش من بود نقل كرد كه اشخاصى كه از آنجا تازه آمده‌اند مى‌گويند اگر اشخاص عادى ريش داشته باشند مى‌گيرندشان، اگر تسبيح دست‌شان باشد مى‌گيرندشان به ترس اينكه اين حزب اللّه شايد باشد، خانواده‌هاى اين اشخاصى كه در جبهه هستند اگر چنانچه يك وقت آنها كوتاهى بكنند آنها را سركوب مى‌كنند. وضع روحى كسى كه قدرت دارد، شاخ دارد و عقل ندارد اين است. يك كس ديگر او را اذيت مى‌كند او كس ديگر را صدمه مى‌زند. شما بايد توجه بكنيد كه مبادا يك وقتى به واسطۀ بمباران‌هاى شهرهاى شما و كشتن عزيزان شما، مبادا يك وقتى شما عصبانى بشويد و جبران بكنيد اينطورى، اين انتقام از او نيست. شما انتقامتان را از صدام بايد بگيريد و از حزب بعث، و الآن داريد مى‌گيريد. توجه كنيد كه نبادا حتى يك گلوله به طرف شهرهاى اينها بيندازيد. آنها شهرهايى هستند كه همان طورى كه اين بهبهان ما مظلوم است، بصره هم مظلوم است، مندلى هم مظلوم است، همۀ اينها مظلومند. اينها تحت ستم هستند. ما بايد جهات انسانى را تا آخر حفظ كنيم. ما جهات انسانى را تا مرز شهادت و فوت بايد حفظ بكنيم و هيچ وقت عصبانى از اين نشويم كه او دارد اين كار را مى‌كند، پس ما هم خوب است يكى از شهرهاى آنها را بزنيم؛ نه، هيچ همچو نيست. موازين، موازين اسلامى‌است. اينجا جمهورى اسلامى‌است. اينجا اسلام حكومت مى‌كند. بنابراين، بايد مواظب باشيد از خودتان كسانى كه قدرت دارند، دولت قدرت دارد، سپاه قدرت دارد، ارتش قدرت دارد، بسيج قدرت دارد، اينهايى كه قدرت دارند بايد حفظ جهات انسانيت را، جهات اسلاميت را بيشتر از ديگران بكنند. اين قدرت را در محلش خرج بكنند، تجاوز از محلش نشود. حمله به مناطق مسكونى بخاطر ضعف روحى و من اميدوارم كه با حفظ اين جهات انسانى و اسلامى‌شما الگو بشويد از براى همۀ كشورهايى كه آن مسائل ما به آنها رسيده است و مى‌رسد. و اين مرده ديگر از بين رفته است، ديگر شما خيال نكنيد، اينها دست و پايى است كه در حال احتضار دارد مى‌زند. اين قدرتمندها آن آخر عمرشان اينطور جنون پيدا مى‌كنند. اينهايى كه در حالى كه قدرت دارند آن شارت و شورت را مى‌كنند، وقتى شكست مى‌خورند بسيار هم ضعيف مى‌شوند. اين ضعف روحى است كه انسان به يك طايفه‌اى كه هيچ كارى به او ندارند، توى خانه‌هايشان نشسته‌اند، يك بچۀ كوچكى كه كارى به او ندارد، اين ضعف انسانيت و ضعف قدرت است كه به او بپرد براى اينكه، در جبهه ـ او را ـ سيلى به او زده‌اند. اين آن مايۀ آخرش را هم كه عبارت از آن گردان‌هايى بوده است كه براى حفظ او بوده فرستاده به جبهه، و اينجا هم بسيارى از آنها را به درك فرستاده‌اند. خوب، اين صدمه مى‌بيند، صدمۀ روحى مى‌بيند، عقل هم كه ندارد كه حساب بكند كه خوب ما در جبهه مغلوب شده‌ايم بايد در جبهه كارى بكنيم، آنجا كه نمى‌تواند كارى بكند، به بهبهان و ـ نمى‌دانم ـ مسجد سليمان و جاهاى ديگر هم تعدى مى‌كند. اينها به واسطۀ ضعف روح است، و همۀ اينها براى اين است كه ايمان در كار نيست. آنهايى كه ايمان دارند نه آن طرف ضعف دارند، نه اين طرف ضعف دارند. نه قدرت وقتى كه هست دست‌شان ضعف روحى پيدا مى‌كنند و مردم را اذيت مى‌كنند، نه وقتى مغلوب شدند ضعف پيدا مى‌كنند و ديگران را مى‌زنند كه چرا ديگرى من را زده است. اين مال ضعفى است كه آنها دارند، و ضعف داشتن شان دنبال اين است كه ايمان ندارند، خدا را نمى‌شناسند، توجه به مسائل الهى ندارند، توجه به مبدأ و معاد ندارند. آنها مثل زندگانى حيوانى كه ديگر حيوانات مى‌كنند بدتر از آن، جرايم‌شان بيشتر از آنهاست. همان است كه شيخ الرئيس، از آن نقل كرد مرحوم مدرس كه شاخ دارد و عقل ندارد. ان‌شاءاللّه خدا اين شاخدارها را عقل بدهد، و اين قدرتمندان را انسان بكند، و يا اينكه قدرت آنها را سلب بكند، و خداوند شما را ان‌شاءاللّه عزيزيد، عزيزتر بكند. شما ملت اسلام را احيا كرديد، شما قدرتمندان، شما عزيزان، كشور خودتان را از حلقوم اجانب بيرون كشيديد. و اينها البته دنبال همين است كه چون شما ايستاده‌ايد درمقابل آنها و نمى‌خواهيد كه‌اسير آنها باشيد، و آنها هم خيال مى‌كنند همه بايد اسير آنها باشند، حالا كه نشديد بايد شهرهاى شما را هم بزنند. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه و بركاته
عنوان :
کسب قدرت اشخاص غیر مهذب و خطرات آن
مرجع :
صحیفه امام (۱۸) صفحه ۲۲۵
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۶۲-۰۸-۱۵
حضار :
کروبى، مهدى (نماینده امام و سرپرست بنیاد شهید) رفیقدوست، محسن (وزیر سپاه پاسداران) خانواده‌هاى شهداى حمله موشکى شهرهاى نهاوند، مسجد سلیمان، اندیمشک، بهبهان اعضاى واحدهاى مختلف سپاه و مسئولان مراکز بنیاد شهید سراسر کشور
