بسمه تعالى به عرض عالى مى‌رساند، مرقوم محترم كه حاكى از سلامت مزاج شريف و حاوى تفقد از اينجانب بود، موجب تشكر گرديد. مطالبى كه مرقوم شده بود صحيح، و غفلت از آن نداشته‌ام؛ لكن جنابعالى كه از وضع نابسامان ما اطلاع داريد، و از اختلاف اجتهاد و آرا در جميع امور واقف مى‌باشيد، تصديق بفرماييد كه اين امر با آنكه در رأس اصلاحات است در رأس مشكلات نيز هست. اينجانب در رجوع از حبس سابق در نظر گرفتم كه كارى كه مقدمۀ اين نحو امور و طليعۀ تفاهم بين حضرات است انجام دهم. بعضى اصلاً در شور هم حاضر نشدند، و بعضى‌كه درظاهر صلاح ديدند عمل نكردند. وكسانى هم به اعذار مختلفه متشبث شدند. وبالجمله وقتى ما بيدارخواهيم شد كه بكلى كار از كار گذشته و راه چاره مسدود گرديده. ديگران براى مقاصد باطل خود مشغول كار و مجتَمع هستند، و ما در حق خود متفرق و مختلف الآراء و الاهواء هستيم. «وَ اِلىَ‌اللّه‌ِ الْمُشْتَكى وَ عَلَيْهِ التَّوكُلُ فِى‌الشِّدَةِ وَ الرّخاء».^۱ راجع به حوزۀ محترمۀ اردكان، كه مرقوم شده بود، و خرجهايى كه از سهم مبارك شده و احتياج باز هست، جنابعالى مجاز هستيد و كارهاى سابق نيز مُمضى است. از خداوند تعالى تأييد و توفيق جنابعالى را خواستار، و اميد است در مظانّ استجابت دعوات، مورد نظر محترم باشم. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌. 19 ذى القعده 85 ـ روح‌اللّه‌ الموسوى الخمينى

1. ـ و شكايت نزد خداوند برده مى‌شود و در سختى و آسايش فقط بر او تكيه مى‌گردد.