بسم اللّه الرحمن الرحيم پاسخ به اتهامى ناروا اين طور نيست كه من مطلع نباشم. افراد و گروهها مرتب مى‌آيند و وضع مناطق خودشان را مى‌گويند و نامه مى‌دهند. [از] اين اجتماعات بيرونى و اين اجتماعات داخلى و از اين مسائلى كه شما گفتيد من اكثرش را مطّلعم. اينكه مى‌گوييد روزنامه‌ها را نمى‌دهند، روزنامه‌ها پيش خودم مى‌آيد، خلاصه‌اش هم پيش من مى‌آيد، خلاصۀ اوضاع مملكت هم پيش من مى‌آيد، هم از ناحيۀ ارتش، هم از ناحيۀ ژاندارمرى، هم از ناحيۀ وزارت ارشاد، مسائلى مى‌آيد پيش من، من بى‌اطلاع نيستم. اينكه مى‌گوييد كه نمى‌گذارند به شما برسد، اين همين حرفى است كه اشخاص غرضمند گفته‌اند. و مع‌الأسف شما هم با آن ذهن صافتان باور كرديد. الآن مى‌بينيد كه شما اينجا هستيد؛ و از صبح تا حالا هم دستجات مختلف در همين اتاق بودند؛ و در بيرون هم جمعيتهاى زياد، كاغذهاشان را مى‌دهند، منتها اكثر كاغذها چيزهايى است كه به من ارتباط ندارد. برترى انقلاب ايران بر ساير انقلابها شما مثل اينكه انقلاباتى كه در دنيا واقع شده است كم توجه به آن كرديد. و انقلاب را مثل يك تبديل مثلاً نخست‌وزير يا رئيس جمهور مى‌دانيد. شما مى‌دانيد كه اين انقلاب ايران يك انقلاب نمونه است؛ از حيث اينكه انقلابهايى كه در دنيا بوده است، و در اين صد سال اخير زياد هم بوده است، اينها با يك كودتاى نظامى بسيارى از اوقات واقع مى‌شده است، و يك قدرت شيطانى مى‌رفته است، يك قدرت شيطانى ديگر جايش مى‌آمده است؛ و به مجرد اينكه انقلاب مى‌شده است و اين كودتا تحقق پيدا مى‌كرده است، دست و دهان و قلم همه را مى‌شكستند. در همين چند روز كه ملاحظه مى‌كنيد يك انقلابى در يكى از ممالك واقع شده است، دنبال آن ـ به طورى كه رسانه‌ها مى‌گفتند ـ تمام مطبوعات تعطيل؛ تمام فعاليتهاى سياسى تعطيل؛ تمام احزاب تعطيل؛ و خَفَقان براى همه! و انقلاباتى كه در دنيا شده است، مثل انقلاب اكتبر، مثل انقلاب فرانسه، اينها در سالهاى طولانى، تا سالهاى طولانى، اين دنبالش زحمتها و قحطيها و كشتارهاى چند ميليونى [است]. همين شوروى، كه حالا اين قدر هياهو بلند كردند كه شصت و چند سال است انقلاب كردند، و انقلاب هم در عين حالى كه مثل انقلاب نظامى بوده است، مع‌ذلك باز استقرار ندارد. و قتلى كه در آنجا واقع شده و آن قدر كشتارى كه در آنجا واقع شده است قابل اِحصا۱ نيست. ويژگيهاى انقلاب ايران انقلابى كه در ايران واقع شده است مع‌الأسف اكثر مردم نمى‌دانند چه شده است. نمى‌دانند مقابله كى با كى بوده است. اطلاع ندارند كه اين انقلاب بى‌نظير است. يك جمعيت سى و چند ميليونى با دست خالى، بدون ابزار جنگ، بدون اينكه نظاميگرى داشته باشند، اينها براى خاطر توجهشان به اسلام، توجهشان به ديانت، حركت كردند و نهضت كردند و چه كردند. تمام قدرتها، تقريباً تمام قدرتهاى بزرگ و كوچك، همه مخالف بودند، شوروى مخالف بود، انگلستان مخالف بود، در رأس آنها امريكا مخالف بود، دُول عربى همه مخالف بودند. بعضى اظهار موافقت مى‌كردند، اين آخرها كه كم كم ديده بودند كه دارد جلو مى‌رود، والاّ مخالفت با ايران بود؛ يعنى ملت ايران با همۀ رژيمهاى ... مقابلۀ ايران بود با تمام قدرتها. يك همچو انقلابى كه همۀ قدرتهايى كه چشم طمعشان به اين مملكت دوخته‌اند دستشان از منافع زيادى كه از اين مملكت مى‌برند بريده شده است، بازار از دستشان گرفته شده است، نفت از دستشان گرفته شده است، گاز از دستشان گرفته شده است، منابع زيرزمينى و روزمينى ازشان گرفته شده است و اينها الآن همه در مقابل ما ايستادند و همه توطئه مى‌كنند. توقعات نامعقول شما در يك همچو انقلابى توقع داريد كه به مجرد اينكه اين انقلاب واقع شد، مثل اينكه نخست‌وزيرى را تغيير دادند يا رئيس جمهورى را تغيير دادند. [بعد] بايد خوب، همۀ امور درست باشد. يك نخست‌وزير تغيير كرده؟ توجه نمى‌كنيد كه قضيۀ اين حرفها نبوده است. قضيه مقابلۀ يك عدۀ بى‌سلاح [است] با تمام قدرتهايى كه در عالم كه روابط داشتند با اينجا، چشم داشتند به اينجا. همين دول عربى كه مى‌گوييد، همينها مخالف بودند. عراق مخالف بود. كويت مخالف بود. عرض مى‌كنم كه، يمن و مصر و چه و چه ... و امريكا و انگليس و همه‌شان. فرانسه هم مخالف بود. همه مخالف بودند. آن وقت يك انقلاب واقع شده و همۀ اينها را عقب زده، با اينكه اكثر اينها منافع داشتند اينجا. و حالا هم باز نمى‌توانند چشم بپوشند از منافعشان. امريكا نمى‌تواند چشم از منافعش بپوشد. انگلستان هم نمى‌تواند. سايرين هم نمى‌توانند. آن وقت شما مى‌فرماييد كه هيچ قضيه‌اى تا حالا تحقق پيدا نكرده است و هيچ چيز درست نشده است! عوض نشده است. در صورتى كه اين چيزهايى كه شمرديد بسياريش درست شده است؛ منتها عرضه نشده است به مردم. شايد من هم خيال مى‌كردم گاهى كه خوب، چه كردند. ولى وقتى عرضه مى‌كنند، مى‌بينيد كه يك دولت هشت ماهه با اين ترتيب، با اينكه يك وضع آشفته است از همه جهت، يعنى بعد از اينكه ملت ما اين پيروزى را تحصيل كرد، پشت اين ديوارى كه شكست يك خرابه‌اى هم گذاشته بودند اسمش ايران بود، سى و پنج ميليون جمعيت كه همه در حبس بودند [...] براى حتى اين خانمها همچو ساده نبود كه يك وقت اينجا جمع بشويد، براى اينكه امكان نداشت. اگر يك همچو حرفهايى راجع به اجتماع خودمان، راجع به سياست، راجع به اجتماع، راجع به مملكت، مى‌خواستيد بگوييد، امكان نداشت برايتان كه بياييد اينجا بنشينيد و آسوده و راحت مقالۀ خودتان را بخوانيد و مسائل خودتان را طرح بكنيد. شما اينها را كم حساب مى‌كنيد. شما نمى‌دانيد كه الآن در چه حالى هستيد؛ و پنج سال پيش از اين در چه حالى بوديد. شما نمى‌دانيد كه مملكت ما، سى و پنج ميليون حبسى، از حبس بيرون ريخته. اگر صد نفر حبسى را در حبس را باز كنند و يكدفعه بگويند بياييد بيرون، خرابكارى مى‌كنند. براى اينكه يك آشفتگى پيدا مى‌كند كه دنبال اين آشفتگى اين است كه خرابكارى مى‌كنند. سى و پنج ميليون جمعيت كه در همه جايش سازمان امنيت و ساير قواى انتظامى و دولتى در همه جا مردم را به سيخ كشيده بود، يا حبس، يا زجر، يا نفس نكشيدن. يك روزنامه نداشتيد كه يك كلمه بتواند بنويسد. اگر بخواهد بنويسد يك كلمه [...] در راديو تلويزيون امكان نداشت كه جز مدح «آريامهر» چيز ديگرى بگويند. تمام رسانه‌ها رسانه‌هايى بودند كه براى آنها داشتند فرياد مى‌زدند و تبليغات مى‌كردند. امكان نداشت يك نفر بتواند يك اجتماعى داشته باشد. يك راهپيمايى امكان نداشت. در تمام اين مدت امكان نداشت براى كسى كه پانصد نفر جمع كند و راه بروند، و بر فرض كه بخواهند يك مطلب صحيح هم بگويند؛ چه برسد به آنجايى كه در مقابل دولت بخواهند يك مطلبى بگويند. هيچ امكان نداشت برايشان. اين مطلب را شما كم حساب مى‌كنيد كه در پنج سال پيش از اين نفسها همه قطع شده بود؛ قدمها و قلمها همه شكسته شده بود؛ مطبوعات همه در اختناق بودند؛ مردم همه در گرفتارى بودند؛ جوانها در حبس بودند؛ مردم، سياسيون، نفسشان قطع شده بود؛ روحانيون امكان نداشت برايشان يك مطلبى در منابر بگويند؛ امكان نداشت برايشان يك مسئله مربوط به جامعه را بگويند. الآن همۀ اين مسائل يكدفعه حل شد. يكدفعه همه سر بلند كردند ديدند كه بيرون حبس‌اند و آزاد! آزادىِ بعد از اختناق و حبس پنجاه ساله امكان ندارد كه دنبالش اين تقاضاهاى سى و پنج ميليونى نباشد. همۀ تقاضاها هم اين است كه چرا شما درست نمى‌كنيد. هى به من مى‌گويند. خوب، مگر من همه كاره‌ام. من يك طلبه هستم. اينجا منتها من نصيحت مى‌كنم. اينها هم كه ملاحظه مى‌كنيد، از دولت و از قواى مردمى كه فعّال هستند، همه مشغول‌اند. شما نمى‌دانيد كه چه قدر خانه درست شده است. چه قدر حمام درست شده است. در اين دهات و در اين اطراف چقدر اسفالت كردند. خود مردم يا دولت چقدر مدرسه درست كردند. همۀ اينها درست شده است. اما يك مملكتى كه اين طور دست شما داده است درست شدنش [...] سى و پنج، پنجاه سال خراب كردند؛ اگر نگوييم دو هزار و پانصد سال. پنجاه سال تيشه برداشتند و بيل و كلنگ برداشتند و خراب كردند. مملكتى كه پنجاه سال خراب شده است كه نمى‌شود [طرف] هشت ماه شما هر چه دلتان بخواهد توى سينى بگذارند جلويتان تعارفتان بكنند! خودتان بايد خدمت بكنيد. شما خودتان را كنار نگذاريد و بگوييد نكردند. بگوييد نكرديم. ما بايد بگوييم چه كرديم. مگر اين مملكت مال وزير است. مگر مملكت مال امير است. مگر مملكت مال روحانى است. مملكت مال همه است. همه بايد بگوييم چه كرديم. ننشينيد هى بگوييد چه كردند. آنها هم مثل شما مى‌مانند. مثل سابق نيست كه يك هيأت حاكمه‌اى باشد كه همه چيز بايد دست او باشد، و شما هم قدرت نداشته باشيد كه هيچ كارى بكنيد و هيچ حرفى بزنيد؛ همه منافع هم تو جيب او برود. سابق اين طور بود كه هر چه منفعت بود تو جيب هيأت حاكمه مى‌رفت و بستگان او. وقتى اين طور بود، خوب، مردم بايد بگويند شما همۀ منافع را مى‌بريد، و هيچ كارى هم براى ما نمى‌كنيد جز خرابى. منتها جرأت نمى‌كردند بگويند. مسئله اين طور بود، ولى كسى جرأت نمى‌كرد نفس بكشد. رژيم پهلوى منشأ محروميتها و گرفتاريها حالا مملكت مال همه شده است، و يك هيأت حاكمۀ قهّارى كه بخواهد هر چه دست مى‌آيد بگذارد جيبش نداريم. شما خيال كنيد اينها يك كدامشان يك شاهى استفادۀ نامشروع داشته باشد، نيست در كار. نظارت در كارشان هست. خودشان مردم صالحى هستند. منتها نبايد ما بنشينيم همه‌مان، خانمها و آقايان و، عرض كنم، جوانها، و پيرمردها بنشينند بگويند كه براى ما چه كردند. مگر آنها با شما چه فرقى دارند؟ شما براى آنها چه كرديد؟ همه بايد براى هم كار كنيد. همان طورى كه آنها موظف‌اند كه كار بكنند، شما هم موظفيد كار بكنيد براى مردم. من هم موظفم كار بكنم. يك مملكتى است مال همه‌تان. مال يك دسته خاصى نيست كه شما بگوييد كه اين كه منافعش مى‌برد پس چرا كار نمى‌كند. منافع مال همه است. مضارش هم مال همه است. مملكت هم مال همه است. اما توقع نداشته باشيد يك بچه ششماهه، هشتماهه، ده ماهه، بتواند كارهاى فلاسفه را بكند. اين مملكت ما الآن مثل يك بچه هفت هشتماهه مى‌ماند كه تازه تولد شده، با همۀ دردها، با همۀ رنجها، و همۀ بيماريها. خوب، يك همچو مملكتى كه مثل يك طفل هشتماهه مبتلا به تمام بيماريها، خصوصاً بيماريهاى بعد از انقلاب [...] بيمارى بعد از انقلاب بسيار زياد است؛ بسيار سخت است. شما يكيتان يك روز بياييد اينجا بنشينيد و ببينيد اين افرادى كه مى‌آيند اينجا چه مى‌گويند، چه مى‌خواهند. فلان مرد مى‌گويد كه من زن ندارم، براى من يك زن! فلان دختر مى‌نويسد از اطراف كه من يك شوهرى مى‌خواهم! خوب، خيلى از كاغذها از اين سنخ حرفهاست. از اين سنخ حرفها. اينهايى كه مى‌آيند اينجا دست‌هاشان، شما يك وقت بياييد تماشا كنيد، ببينيد كه خيلى از اينها دستشان بلند است و يك پاكت دستشان است. آن وقت شما خيال مى‌كنيد كه اين يك پاكت راجع به يك مسائل سياسى و يك مسائل اساسى است، و اينها را كه ما نگيريم اطلاع بر جايى نداريم! الآن تو آن اتاقى كه من نشستم يك جاى بزرگى است كه پر كاغذ است. اين كاغذهايى كه آمده است و ما ديديم كه چه مى‌خواهند، چه مى‌گويند. اينها الآن اين طورى هست كه هر كه هر چه گرفتارى دارد، خيال مى‌كند ما انقلاب كرديم كه مثلاً زن داشته باشيم! ما انقلاب كرديم شوهر داشته باشيم! ما انقلاب كرديم چه داشته باشيم. ما انقلاب كرديم، حالا كه انقلاب كرديم، خودتان درست كنيد. به ما چه مى‌گوييد. زحمت كشيدند، خود ملت زحمت كشيده، و خودشان انقلاب كردند و خودشان اين جرثومۀ فساد را از اينجا بيرون كردند. حالا هم خودتان هستيد. خودتان چرا [نمى‌كنيد] به من چه كار دارد كه به من مراجعه مى‌كنيد. من هم مثل يكى از شما. من هم مثل شما هستم. شما الحمدللّه نعمت جوانى هم داريد و قدرت هم داريد؛ من آنش را هم ندارم. دولت هم مثل شما مى‌ماند. شما دولت را يك چيز ديگرى حساب نكنيد. آن هم يك قدرت محدود دارد. يك اشخاص محدود. اينها الآن وقتى [براى] يك كارى يك نفر را مى‌خواهند عوض كنند، مدتها بايد بگردند، فكر كنند، كه چه باشد؛ سابقه‌اش بايد چه باشد. مثل سابق نيست كه همه معلوم باشد كه چه مردمى هستند. مردم جرّارى هستند كه معلوم [بودند]. آنها هم همان مارهاى جرار را مى‌خواستند سر كار بگذارند، و مى‌گذاشتند. حالا مى‌خواهند يك آدمى باشد كه مسلم باشد، متدين باشد، امين باشد، تمايل به راست و چپ نداشته باشد. شرايط دارد براى پيدا كردن يك نفرى كه چه بكنند. و ندارند آن را. من مى‌دانم كه الآن در ادارات خيلى هست اشخاصى كه ناباب هستند. از اداره بخواهند اين را برش دارند، كسى نيست كه جاى اين بنشيند، اين كار را درست بكند. مع‌ذلك دارند تصفيه مى‌كنند؛ مشغول‌اند. بسيار هم از اينها بيرون كردند. بسيار هم از اينها تغيير داده شده است. لكن شما توقعتان زياد نباشد. انتقادگران عافيت طلب آقا، ما بايد به شما بگوييم كه خوب، شما براى ما چه كرديد؟ ما اين قدر زحمت كشيديم، حبس رفتيم، شما هم حبس رفتيد، ما هم حبس رفتيم، چرا شما به ما مى‌گوييد كه براى ما چه شده. ما به شما مى‌گوييم شما براى ما چه كرديد؟ فرقى نمى‌كند، همه‌مان بايد بگوييم كه ما بايد چه بكنيم. بگوييد «بايد چه بكنيم». اما «بايد چه بكنيدِ» شما: شما بايد كارى بكنيد كه اين صداها كم بشود. اگر بخواهيد مملكتتان را درست بكنند، با آرامش بايد درست بكنند. اگر يك جايى تظاهر و دعواست نمى‌شود اسفالتش كرد. اگر يك مدرسه‌اى صبح كه وارد مى‌شويد مى‌بينيد كه يك دسته از آن ور ريخته، يك دسته از آن ور ريخته، تو سر هم مى‌زنند، نمى‌شود تو اين مدرسه درس خواند. نمى‌شود هم اصلاحش كرد. نمى‌شود بگوييد شما آموزش و پرورش چرا كار نمى‌كند. خوب، نمى‌گذارند. اين كردستانى كه الآن مى‌بينيد كه به اين خرابى است، خوب، يك دسته از همين انگلها و از همينهايى كه مربوط به رژيم منحوس شاهنشاهى است كه يا مربوط به چپ [و] راست، يا همه راست! ـ چپ‌ها هم خيلى دخالت در اينجا نمى‌توانند داشته باشند. همه امريكايى [است] به صورت چپ و راست ـ خوب، اينها نمى‌گذارند كه براى كردها يك كارى انجام بگيرد. بودجه برايشان تعيين كردند؛ اما خوب، يك [جايى] كه وقتى كه يك فوج از آنجا راه مى‌رود با تفنگ مى‌زنند، مى‌توانند بروند آنجا اسفالت كنند؟ مى‌توانند بروند مدرسه بسازند؟ مى‌توانند بروند آنجا نمى‌دانم حمام و دبيرستان آن چيزهايى كه احتياج دارند؟ خوب، نمى‌شود اين. خدمات قابل توجه در مدت كوتاه كوشش كنيد كه اين حرفهايى كه هى تضعيف مى‌كنند شماها را كه هيچ كارى نشده، هيچ كارى نشده [...] اين «هيچ كارى نشده» براى تضعيف شماست. خيلى كار تا حالا شده. يعنى من بايد بگويم به شما كه اين هشت ماهى كه اينها كار كردند در يك همچو محيطى، و نمى‌گويم كه كار تمام است در يك همچو محيطى، با همچو وضعى، با همچو كارشكنيها خيلى كار شده. منتها اين كارها عرضه نشده به مردم كه بگويند چند تا كار كرديم. همين ديروز كه آمدند اينجا يك دسته‌اى كه مال قم بودند، اينجا وقتى كه خواندند راجع به كارهايى كه كردند، راجع به حمامها، و راجع به، عرض مى‌كنم، اسفالتها و راجع به خانه‌سازيها، و امثال ذلك، شمردند زيادش، صفحۀ بزرگى بود كه نوشته [بود.] قبل از آن هم راجع به همين «بنياد مستضعفين». شما خيال مى‌كنيد بنياد مستضعفين چيزى در آن نشده. نخير، خيلى زياد شده. منتها زيادتر از اين بايد بشود. مستضعفين تقريباً چندين ميليون‌اند؛ چندين ميليون اشخاصى هستند كه ضعيف‌اند؛ و همه هم از رژيم سابق به ارث برده شد. همۀ اينها كه مى‌بينيد كه مثلاً خانه ندارند، زندگيشان درست نيست، اسفالت ندارند، اينها كه در انقلاب اين جور نشده. اين در رژيم سابق شده. [در] رژيم سابق جرأت نمى‌كردند، بگويند آب نداريم. اگر مى‌گفتند آب نداريم، حبس مى‌بردندشان. اگر مى‌گفتند اسفالت نداريم، كتكشان مى‌زدند. حالا ديگر نه كتك است و نه حبس و نه زجر، و نه هيچ اين حرفها نيست در كار. وقتى نيست، همه صداشان درمى‌آيد، تمام مستضعفين صداشان درمى‌آيد، كه نه آب داريم و نه برق داريم. خوب، از شما مى‌پرسم، شمايى كه نه آب داريد نه برق، تازه اين كار شده؟ مى‌گويند نه، از سى سال، چهل سال، از اول اين جور بوده. خوب، از اول اين جور بوده، به ما چه؟ از ما چه طلبى داريد شما. از اول اين جورى بوده. اينها كه دارند مى‌سازند. اگر بگوييد هيچ كارى نكردند، نخير! خيلى كار كردند. اين قدر جاها را لوله‌كشى كردند و آب بردند و آب رساندند. اين قدر جاده‌ها را ساختند. در هر جا كه برويد اين مسائل هست. خانه‌ها زياد ساخته شده. اما براى چند ميليون جمعيت به اين زودى درست نمى‌شود. آنها هم قبول دارند كه البته خيلى از چيزها مانده است. اما نه اين است كه كارى نكردند؛ تا حالا هيچ كارى نشده؛ انقلاب شده مثل اول! اگر انقلاب مثل اول [است] كه شما اينجا نشسته بوديد! اگر شما اينجا آمده بوديد، وقتى بيرون مى‌رفتيد جايتان تو حبس بود. انقلاب شده مثل اول يعنى چه؟ اينها تضعيف مى‌كنند روحيۀ شما را. شما قوى باشيد؛ قدرتمند باشيد. با همان قدرتى كه همچو سد بزرگى را شكستيد جلو برويد، درست مى‌شود مملكتتان. نترسيد از اين حرفها. يك دسته‌اى ماندند، از اين دسته‌هايى كه مثل دزدها هستند كه سر گردنه مى‌روند دزدى مى‌كنند! من خودم اطلاع [دارم] يادم هست از آن وقتها، از زمان احمد شاه يادم هست، كه ما مبتلا بوديم به دزديها. مبتلا بوديم به اين اشخاصى كه مى‌آمدند، مثل رجبعلى و مثل آن نايب حسين كاشى و مثل آن ميرزا ...۲ و اينها، كه شما حالا اسم‌هايشان را هم نشنيديد، مى‌آمدند غارت مى‌كردند. دهاتى كه ما در آن بوديم غارت مى‌كردند. اصل حكومت در كاشان نمى‌توانست كارى بكند. همه‌اش اين غارتگرها بودند. غارتگرها آنجا غارت مى‌كردند؛ همۀ كارها را انجام مى‌دادند. منتها زمان رضا شاه همۀ غارتها را منحصر كردند به يك غارتگر! همه را سركوبى كردند، يك غارتگر جاى همه نشست، آن غارت مى‌كرد. پيشتر غارتگرها متعدد بودند. بعدش همه سركوبى شدند ـ آن هم به دستورى كه از خارج داشتند همه را سركوبى كردند ـ و متمركز شد قوا در يك نفر كه آن هم غارتگر بود! آزادى مهمترين ثمره انقلاب شما خيال نكنيد كه كارى نشده. نه، خيلى كار شده. معجز شده. اعجاز شده. اين فريادى كه اينجا مى‌بينيد امكان نداشت كه سابق يك كسى بيايد يك صدايى بكند. خوب، اين آزادى، نعمت آزادى، از همه چيز دنيا بيشتر است. شما الآن طورى هستيد كه مى‌رويد منزلتان هيچ فكر اين نيستيد كه خوب ما اينجا هستيم، مبادا سازمان امنيت بيايد مثلاً برادرم را بگيرد؛ پدرم را بگيرد؛ شوهرم را بگيرد. عرض كنم اين خوفها را داشتيد. [حالا] راحت مى‌خوابيد. نه سازمان امنيت مى‌آيد كسى را بگيرد؛ و نه دولت مى‌فرستد كسى را بگيرد. دزدها را، آن غارتگرها را، آنهايى كه شما را اذيت كردند در طول تاريخ، آنها را دارند يكى يكى مى‌گيرند؛ بعضيشان را به جزايشان مى‌رسانند، [بى‌گناه] را نمى‌رسانند. شما اين را باورتان نيايد وقتى به شما مى‌گويند كه چه شد، چه شد، چه شد؟ اين حرفهايى است كه همين كسانى كه مربوط به رژيم سابق [هستند ]مى‌زنند، براى اينكه به شما بگويند كه اصلاً اسلام هم مثل [آنها]. نمى‌دانند كه بركت اسلام بود كه دزدها را از اين مملكت بيرون كرد. بركت اسلام است كه اين آزادى الآن هست. بركت اسلام بود كه بعد از انقلاب همچو آزاد كردند همه را، تمام مطبوعات آزاد شد؛ منتها بعدش ديدند، كه پنج شش ماه كه گذشت، ديدند كه اين مطبوعات وابسته به اسرائيل است بعضيشان، بعضيشان دارند توطئه مى‌كنند بر ضد مملكت، خوب، روى قواعدى بنا شد كه رسيدگى بشود، و هر كدام كه اين طور هستند جلوشان گرفته بشود. هيچ انقلابى در دنيا نمى‌توانيد پيدا كنيد مثل انقلاب ايران كه بعد از انقلاب ابداً گرفتارى در كار نبود و آزادى مطلق بود. اجتماعات همه آزاد بود؛ و حزبها همه آزاد بود؛ و مردم همه‌شان به طور آزاد مسائلشان را مى‌گفتند؛ مطالبى كه داشتند مى‌گفتند؛ انتقادات مى‌كردند. اين معنا هم كه گفتيد كه به شما مطالب را نمى‌رسانند، اين هم از جمله حرفهايى است كه اينها مى‌زنند، براى اينكه بفهمانند به مردم كه من يك آدم بى‌اطلاعى هستم. وقتى من يك آدم بى‌اطلاعى باشم، نمى‌تواند حرف من يك حرف صحيحى باشد. من بى‌اطلاع نيستم. شما الآن آمديد چه قدر حرف زديد، پيش من نشستيد حرفتان را زديد، ... كسى اين را نمى‌بيند. صبح و ظهر و شب، و همه وقت هستند. منتها از صبح تا ظهرش بنا بود كه اجتماعات باشد، و بعدش من را يك قدرى آزاد بگذارند. اين وقت آزادى من است كه حالا شما داريد مى‌بينيد. ان‌شاءاللّه كه همه‌تان موفق باشيد. و من به همه دعا مى‌كنم.
