بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم رسالت خطير مسئولان در نظام اسلامى من بايد از شما برادرها، جوانهاى برومند كه امروز در جزو قُواى انتظامى اسلام واقع شديد تشكر كنم. و اميدوارم كه در اين خدمتهايى كه مى‌كنيد، مورد نظر خداى تبارك و تعالى باشد، و موفق باشيد به اينكه ايران را بسازيد به طورى كه دلخواه اسلام است. ما اگر در دورۀ طاغوتى كارى مى‌كرديم، يا شما در آن دوره كارى مى‌كرديد، اين ضررش به اسلام نبود. براى اينكه در دورۀ طاغوت عمل مى‌شد. اما امروز كه ما در رژيم اسلامى هستيم، و شما هم قواى اسلامى هستيد، كلانترى اسلامى هستيد، اگر خداى نخواسته، يك لغزشى براى ماها و براى شما پيدا بشود، اين به حساب جمهورى اسلامى ثبت مى‌شود. و آنهايى كه با اين نهضت مخالف‌اند، دنبال اين هستند كه از ما، از شما، از جوانهاى ما، يك لغزشى ببينند، و آن لغزش را پاى جمهورى اسلامى حساب كنند. و با هياهو و بوق و كَرْنا،^۱ راجع به جمهورى اسلامى كارشكنى كنند، بنابراين وظيفه براى ما امروز ـ وظيفۀ الهى ـ سنگين است. وظيفه اين است كه همه‌مان با هم متحد، متفق، بدون اينكه بخواهيد شما به ملت تحميل بشويد و حكمفرمايى كنيد، و بدون اينكه ملت بخواهد از شما كارشكنى بكند، بايد همه با هم برادروار، اين راهى را كه تا اينجا آمديم، ان‌شاءاللّه‌ به آخر برسانيم. من به شما برادرها مژده مى‌دهم كه چنانچه ما با هم برسيم به آنجايى كه محتواى اسلام در اين مملكت، همه جا پياده بشود، يك حال طُمأنينه و حال اطمينان به ملت، اطمينان به كشور، اطمينان به همه چيز كشور حاصل مى‌شود كه سرآمد همۀ خوبيهاست. انسان اگر چنانچه همۀ خوشيها را داشته باشد، لكن حال اطمينان نداشته باشد، متزلزل باشد، تمام آن خوشيها تلخ مى‌شود. شما فرض كنيد در يك كشتى نشستيد، و همۀ اسباب خوشى براى شما مهياست، يك وقت كشتى متزلزل بشود، احتمال غرق [شدن داده] بشود، ديگر هيچ خوشى براى شما خوشى ندارد، همه‌اش تلخ مى‌شود. يك مملكت اگر چنانچه متزلزل باشد، باز خوف اين باشد كه ما گرفتار امريكا بشويم، خوف اين باشد كه گرفتار ساير اَبَرقدرتها باشيم، طُمأنينه نباشد در قلوب ما، استقلال روحى نباشد، ما قيام به پاى خود نكنيم، اين خوشيها ديگر طعمى ندارد. و اگر چنانچه ما مطمئن بشويم به اينكه مستقل هستيم، و خودمان هستيم، و آقابالاسر نداريم، خوف اينكه يك وقت آنها به ما هجوم بكنند، يا يك وقت آنها كارشكنى در كارهاى ما بكنند نداشته باشيم، اين طُمأنينۀ روحى، بهترين چيزى است كه براى انسان هست. و من مژده مى‌دهم به شما كه ان‌شاءاللّه‌ اين طُمأنينه براى شما بزودى حاصل بشود. ايجاد احساس امنيت و اطمينان در مردم شما هيچ خوف اين را نداشته باشيد كه اين كسانى كه به اين ملت خيانت كردند و رفتند، ديگر برگردند. اينها ديگر برگشت برايشان نيست. و خوف اين هم نداشته باشيد كه اين قدرتهايى كه چپاولگرى مى‌كردند در اين مملكت، و مالِ اين ملت را خوردند و بردند، و از بين بردند، و خود ملت حالا مواجه با يك نابسامانيهاست، اينها دوباره بخواهند برگردند. همچو خوفى به خودتان راه ندهيد، با قدرت اين راه را طى بكنيد. و آن چيزى كه من بايد به شما سفارش كنم اين است كه بايد مراكزى كه دست هر كس هست؛ اين مراكز دولتى، آنى كه دست ارتش است، آنى كه دست ژاندارمرى است، آنى كه دست شماهاست، اين مراكز بايد مراكزى باشد كه اشخاصى كه وارد مى‌شوند در آن مراكز، ببينند كه دارند در يك جايى وارد مى‌شوند كه آنجا مورد اطمينان آنهاست. شما مى‌دانيد كه سابق اگر يك بيچاره‌اى مى‌خواست وارد كلانترى بشود، تا آمده بيايد و برود، چقدر ناراحتى روحى داشته است. اين ناراحتيهاى روحى اسباب يك عُقْده‌هايى شده است كه بعد از اينكه آن رژيم هم ساقط شد طولانى است تا اين عُقْده‌ها از بين برود اين بايد با اَعمال شما با مردم، رفتارتان با مردم، و اينكه مردم را از خودتان بدانيد، و خودتان را هم از مردم بدانيد. الآن وضع اين طورى است. مى‌بينيد كه الآن شماها وقتى در آغوش مردم مى‌رويد، با كمال خوشرويى و كمال رأفت، با شما رفتار مى‌كنند، براى شما شعار مى‌دهند، براى ارتش شعار مى‌دهند. و اين بهترين چيزى [است] كه براى يك ملتى است كه اين استقلال يك ملتى را حفظ مى‌كند، كه همه قوا با هم باشند. اين طور نباشد كه ملت خودش را از [شما] جدا ببيند، از قواى انتظامى جدا ببيند، قواى انتظامى هم خودش را از مردم جدا ببيند. اين جداييها اسباب اين مى‌شود كه تزلزل پيدا بشود. و هر چه با هم مجتمعتر باشيد، طمأنينه بيشتر حاصل مى‌شود، و به مقصد زودتر مى‌رسيد. من اميدوارم كه همۀ ما تكليف خودمان را بدانيم. و همۀ ما احساس كنيم كه در يك مملكتى با يك عدّه برادر زندگى داريم مى‌كنيم. ان‌شاءاللّه‌ مويَّد و موفق و سالم باشيد.

1. ـ شيپور و ناىِ جنگى.