

اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم بسم اللّه الرحمن الرحيم منشأ بيدارى مردم، روشنگريهاى روحانيت من از شما آقايان كه ـ در اين مدت طولانى اطلاع دارم ـ زحمات جانفرسا كشيديد و تحمل جنايات رژيم را كرديد تشكر مىكنم. خداوند تعالى به شما علماى اعلام و شاگردان مكتب امام زمان ـ سلاماللّه عليه ـ عمر و بركت و عزت عنايت فرمايد. شما در اين راه جديت كرديد و روشنگرى كرديد و ملت را به قيام وادار كرديد. شما هدايت كرديد مردم را. روحانيت ايران هدايت كرد مردم را. و بحمداللّه روشنگريهاى شما اثر خودش را كرد و مردم ايران يكپارچه با هوشيارى قيام كردند و مسائل به اينجا رسيد؛ لكن از اينجا به بعد بسيار مشكلتر است. ملت، وارث يك ويرانه يك مملكت آشفته، يك كشور شكست خورده، يك كشور دزد زده، غارتزده، به جا گذاشتند؛ نيروهاى انسانى ما را عقب راندند نگذاشتند ترقى بكنند؛ مخازن ما را بردند و جواهرات ايران را حمل كردند و به خارج بردند؛ و ايران را به طور شكست خورده، فقير باقى گذاشتند. الآن به هر جهتى از جهاتِ كشور كه ملاحظه بكنيد مىبينيد كه احتياج به سالها، سالهاى دراز فعاليت دارد تا به صورت قبل از دزدزدگى برگردد. در اقتصاد، بكلى اقتصاد اينجا شكست خورده است؛ فرهنگْ فرهنگ استعمارى بوده است؛ ارتشْ ارتشِ انگلى بوده است، ديگران او را هدايت مىكردند؛ و همۀ چيزها به طور شكست خورده و منهدم باقى مانده است. شما وارث يك مملكت ويرانه هستيد كه بايد به همت شما و ساير اقشار، اين ويرانه دوباره از سر، سازندگى پيدا كند. مشاركت مردم براى بازسازى اول توقع اين نيست البته، و نبايد توقع اين باشد كه به طور اعجاز يكشبه همۀ امور اصلاح بشود. انهدام آسان است: يك سيل مىآيد يك شهر را خراب مىكند؛ يك زلزله مىآيد يك شهر را ويران مىكند؛ لكن ساختن آن شهر بعد مشكل است. البته الآن توقعات خيلى زياد است؛ هر روز توقعات زيادى هست كه روى اين معناست كه توجه به اين نكردند كه پنجاه سال، بيشتر از پنجاه سال رنج كشيدند و صبر كردند، حالا مىخواهند كه همين رنجهاى پنجاه ساله با يك شب يا با يك ماه ترميم بشود! اين امرى است غيرممكن. بايد ما همه به هم دست بدهيم و شما آقايان محترم مردم را موعظه كنيد؛ و مردم همه با هم دست به هم بدهند و اين ويرانه را بسازند. دولت تنها نمىتواند اين كار را بكند؛ يك طايفه نمىتوانند اين كار را بكنند براى اينكه خرابى آنطور نيست كه يك جا باشد تا يك قوه بتواند. الآن همۀ اوضاع به هم ريخته است و محتاج به اين است كه همه با هم از اين به بعد ـ همه با هم ـ در ساختن اين خرابه شركت بكنيد. بايد شما آقايان در مساجد، در محافل عمومى مردم را متوجه بكنيد كه الآن همۀ شما مكلف بر اين هستيد كه در اين ساختمان شركت بكنيد، هر كس به هر مقدار كه مىتواند. ضرورت احياى كشاورزى الآن زراعت ما و كشاورزى ما بكلى منهدم است. و بايد آقايان توصيه بكنند در مجالسشان، در مساجدشان توصيه بكنند، اشخاص بفرستند به اطراف كه مردم را آگاه كنند كه كشت و زرع بكنند كه احتياجمان از خارج برطرف بشود. مملكت ايران كه يك ناحيهاش ممكن بود براى تمام ايران كافى باشد، مثلاً آذربايجان اگر چنانچه كشت بشود ممكن بود براى ايران كافى باشد، حالا همه چيزش از خارج مىآيد. يعنى اين «اصلاحاتى كه اينها به خيال خودشان كردند، عالماً عامداً فاسد كردند نه اينكه اشتباه كردند. آن مردك آمد گفت من اشتباه كردم!۱ لكن تعمد كرد در امور؛ اينطور نبود كه اشتباه باشد. عالمِ عامد بود در خراب كردن اين مملكت: كشاورزى را عالمِ عامد بود كه به صورت «اصلاحات ارضى» به فساد بكشاند؛ «مأمور» بود براى اينكه مملكت ما را بازار قرار بدهد براى ديگران، و ما بايد از ديگران وارد كنيم و ما بازار آنها باشيم. اگر چنانچه اين مرد نبود مملكت خودمان براى خودمان كافى بود لكن اين مرد ـ يا نامرد ـ به واسطۀ آن نوكرى[اى] كه داشت، «مأموريت»ى كه براى وطنش داشت ـ مأمورش كرده بودند بيايد و اين وطن را از بين ببرد و برد و رفت منتها همۀ چيزهاى ما را برداشت و رفت ـ كشاورزى ما به اين حال رسيده است. و تبليغات لازم است؛ يعنى اشخاصى كه در رأس واقع هستند، اشخاصى كه مردم از آنها اطاعت مىكنند و مردم را هدايت مىكنند، اينها بايد مردم را وادار كنند به اينكه كشاورزى را از سر بگيرند و كشاورزى را به صورت اول انشاءاللّه يا بهتر درآورند. لكن نبايد توقع داشت كه همين امروز كه اين بساط برچيده شد، همان فردا همۀ كارها مطابق دلخواه همۀ مردم [بشود]؛ هيچ امكان ندارد اين معنا. و لهذا اين مراجعات كثيرى كه الآن مىشود كه هر كدام يك توقعاتى دارند، [از ]اين رو است كه هر كس فكر مىكند حال خودش را؛ متوجه نيست كه مصادف با چه مصيبتى هستند؛ الآن دولت با چه چيز مصادف است؛ الآن دولت در هر جا كه دست مىگذارد خرابى است و براى آبادى آن محتاج به يك صرف وقتى است، صرف مخارجى است؛ كه همۀ اينها لنگ است. دعوت مردم به شكيبايى بايد شما مردم را هدايت كنيد كه آقا شماها پنجاه و چند سال است كه زير زجر بوديد و تحمل كرديد؛ چند سال است كه تحمل شما تمام شد و بحمداللّه به قدرت الهى برچيده شد اوضاع؛ حال بايد چند سال هم صبر بكنيد كه بتدريج اين كارها درست بشود. يك ارتشى كه بايد از سر ساخته بشود، يك كشاورزى كه بايد از سر ساخته بشود، يك نابسامانيهايى كه هر كدامش صرف وقت لازم دارد. الآن هر يك از اين [مقامات ]دولت كه پيش من مىآيند، وزرا مىآيند يا رئيس ارتش مىآيد، قَرَنى مىآيد، ديگران مىآيند، خوب اينها همهشان من مىبينم كه عاجزند از اينكه بتوانند به اين زودى كار را انجام بدهند؛ و اينها هم حق دارند. اينطور نيست كه مسامحه مىكنند، جديت دارند مىكنند، مشغولند همه؛ شب و روز مشغولند اينها؛ لكن وضع طورى است كه نمىشود به اين زودى انجام داد. بايد كمك كنيد به اينها. تقويت دولت و پرهيز از كارشكنى مثلاً يكى از كمكهايى كه از آقايان ساخته است اين است كه در اين پادگانهايى كه اينها كسى را مىگذارند و در شهربانى، در كلانتريها كه كسى مىگذارند تأييد كنيد. كارشكنى نكنيد، اينطور نباشد كه يك دولتى در مقابل دولت باشد كه تضعيف بشود؛ تأييد كنيد. يك دولتى است كه مال خودتان است حالا، مثل دولتهاى سابق نيست، دولتى است كه مال خود شما هست، دولتى است كه منشأ از ارادۀ خود شما هست. اين را بايد تأييد كرد نه اينكه هر كارى كه آن مىكند، مقابلش يك چيزى بكنيد؛ يا همين طور اگر كسى را تعيين كردند براى كلانترى يا براى ارتش در پادگانها، از او تأييد كنيد، كارشكنى نكنيد. مردم [را] وادار كنيد كه تأييد كنند، مردم را ارشاد كنيد كه اينها را تأييد كنند تا بتوانند رشتۀ امور را به دست بگيرند و اين آشفتگيها به آخر برسد. يك مملكت آشفته است كه با همت شما بايد درست بشود، با همت علما بايد درست بشود، با همت ـ عرض مىكنم ـ همۀ طبقات بايد درست بشود. لزوم مقابله با جوّسازى در كارخانهها الآن هم يك آشفتگيهاى زيادى هست كه مفسدين افتادند توى مردم و پخش اكاذيب مىكنند؛ و مىروند در اين كارخانهها به آنها مىگويند كه ببينيد هيچ چيز نشده! خوب، آن بيچارهها هم نمىدانند كه «هيچ چيز نشد» نبوده. آنى كه شد حساب نمىكنند كه يك قدرت شيطانى و يك استبداد مُبرمى را به هم زدند؛ اين را حساب مىكنند كه حالا كه آنها رفتند پس حالا باز هم هيچ چيز نشد! خيال كردند كه حالا بايد مثلاً تا آنها رفتند يك دست غيبى بيايد و همه چيز را براى همه ... اينها مفسد هستند؛ اينها مىخواهند مردم را اغوا كنند، و شماها بايد در مقابل آنها ايستادگى بكنيد؛ مردم را هدايت بكنيد. هر كس مىتواند، برود در اين كارخانهها براى مردم صحبت كند، بفهماند كه اينها مىخواهند باز اوضاع سابق را، مىخواهند باز آن قلدريهاى سابق را برگردانند به صورت ديگر. البته ديگر شاه برگشتنى نيست ـ شاه سابق ـ لكن مىخواهند با وضع ديگر همان بساط را درست بكنند. بيدار كنيد مردم را، هوشيار كنيد مردم را؛ توى اين كارخانهها اشخاص مطلع، اشخاص بافهم از علما و غيره بروند آنجاها با مردم صحبت كنند؛ بفهمانند كه اينها چه اشخاصى هستند. اينها اشخاصى بودند كه بزرگانشان در خود دربار خدمت مىكردند، حالا آمدند اين حرفها را مىزنند! حالايى كه اين ملت پابرهنه اين پيروزى را برد، از اطراف دارند هجوم مىآورند و مىآيند به ايران براى اينكه در اين سفره شريك باشند! ... بايد به مردم اينها را فهماند. و ما مىبينيم بعضى از اشخاص خيلى مبتذل از خارج آمدند و اينجا صحبت مىكنند و در راديو صحبت آنها را مىكنند كه اسلام نمىشود پياده بشود. خوب غلط مىكند اين آدم كه اين حرف را مىزند! بايد در مساجد بگوييد كه حق اين مطالب از براى آنها نيست؛ چه مىدانيد اسلام چه است؟! اينها رفتند در خارج خوابيدند، ملت ما پيش برده، حالا آمدند به اين خيالات افتادند كه يك چيزى دست آنها بيايد! بايد اينها را علماى اعلام در مساجد بگويند. اسلام، براى پيشرفت و ترقى بشر اسلام قابل پياده شدن است. اگر اسلام قابل پياده شدن نباشد پس ما بگوييم خداى تبارك و تعالى نقص داشته در احكامش! هان؟! البته اسلام جلوگيرى از مفاسد مىكند، جلوگيرى از ... اگر مقصود از اينكه حالا نمىشود اسلام را در حالا پياده كرد، مقصود اين است كه بايد سينماهاى ما با همان زنهاى لخت و با همان كارهاى زشت بايد بشود، البته اسلام با اينها مخالف است؛ اما اسلام با همۀ ترقيات موافق است، با همۀ پيشرفتها موافق است. اسلام براى پيشرفت آمده، براى ترقى آمده. اين حرفهايى كه بعضيها حالا آمدند مىزنند، اينها را بايد آقايان از آن جلوگيرى كنند تا تكرار نشود؛ و از فعاليتهايى كه بر ضد اسلام الآن دارد مىشود، باز بايد خود آقايان اشخاص را انتخاب كنند بفرستند در اين جاهايى كه اينها مىروند و با مردم صحبت كنند؛ مردم را بيدار كنند. خداوند انشاءاللّه همۀ آقايان را حفظ كند. و من عذر مىخواهم كه آقايان آنجا نشستند و من اينجا نشستم. من و شما هر دو برادر هستيم و اصلاً صف واحد است. قضيۀ رهبرى در كار نيست. صف واحد، با هم همه؛ همه با هم به پيش انشاءاللّه. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته