

بسم اللّه الرحمن الرحيم اهميت و ضرورت پاكسازى و سالمسازى دانشگاه البته اينها كه ذكر كرديد همهاش جهات خوبى است؛ لكن يك نكته است كه بايد به آن توجه بشود و آن اينكه الآن كه شما بخواهيد دانشگاه را براى پذيرفتن معلم، پذيرفتن شاگرد، مهيا كنيد، يك عدۀ زيادى چهرههايشان را از آنى كه هستند بر مىگردانند به يك چهرههاى اسلامى، و خودشان را در دانشگاه به عنوان معلم، به عنوان ـ مثلاً ـ شاگرد، جا مىزنند. اين را بايد يك فكرى برايش بكنيد. همه مسلمانند و همه متقى، همه با اين نهضت اسلامى موافق، لكن سوابقشان را بايد الآن ملاحظه كرد؛ يعنى، بنابراين باشد كه يك گروههايى [باشند] براى رسيدگى به سوابق معلمها، به سوابق اينهايى كه مىخواهند مثلاً وارد بشوند، تا دوباره اين مركز تجمع افرادى [نشود] كه آنجا بيايند و قضيۀ تحصيل نباشد و قضيۀ جهات سياسى باشد و اينطور چيزها. و يك جهت هم اينكه در دانشگاه اين مسائلى كه قبلاً موجب شد دانشگاه به اين فسادى كه ديديد كشانده شود، اين را يك فكرى بكنيد برايش كه مركز اشخاص يا گروههايى كه مىخواهند فعاليت گروهى بكنند نباشد. دانشگاه مركز تحصيل است و مركز آموزش است و آموختن است؛ نه مركز اينكه يك گروهى بيايند براى خودشان يك كارى انجام بدهند. بعد از شش ماه ديگر باز همان مسائل برگردد؛ همان فساد در كار باشد. آن وقت هم باز بخواهيد از سر بگيريد، مشكلات زيادترى پيدا بشود. از اولى كه بناست دانشگاه باز بشود و بناست معلم پذيرفته بشود، مهم اين است اين معلم[هايى] كه الآن مىآيند و اظهار چه مىكنند و شهادت مىدهند و مىگويند ما مسلمان و چه و چه هستيم، به اين اكتفا نشود؛ سوابق اين ديده بشود كه اين چطور آدمى بوده است؛ چكاره بوده است؛ در دانشگاه كه بوده چه مىكرده، چه درس مىداده؛ چه جور برخورد مىكرده با جوانها و چه توطئهها داشته يا نداشته. اين مسائل خيلى بايد بررسى بشود كه دانشگاه وقتى باز مىشود، يك دانشگاهى باشد كه حالا صد در صد نشد، [طورى ]باشد كه اشخاصش اشخاص صحيح باشند و بعد هم كه باز مىشود، يك بازرسيهايى لازم است به اينكه در همه جا حاضر باشند؛ براى اينكه معلمين با دانشجوها چه جور برخورد دارند و غير برنامۀ درسىشان چه حرفها آنجا هست؛ چه چيزها آنجا مطرح مىكنند. اگر ديدند چيزهايى انحرافى است، اطلاع بدهند. و يك سازمانى باشد براى اينكه اگر هر يك از معلمين يك همچو كارى بخواهند بكنند، [بررسى] بشود. اگر ـ مثلاً ـ گروهها بخواهند در دانشگاه باز اين بساط را درست كنند، حاضر باشند يك اشخاصى براى اينكه مانع از اين امور بشوند. شما هر چه اصلاح بكنيد، وقتى افراد غير صالح آمدند اصلاحات را به هم مىزنند. اصلاحات در يك محيطى كه افراد غير سالم نباشند [...] گروههايى نمىخواهند درس بخوانند؛ اصلاً مىخواهند به هم بزنند. يك اشخاصى هستند كه واقعاً مطلع بر مسائل نيستند؛ درست ملتفت به مصالح و مفاسد نيستند، اينها را وقتى آوردند براى تعليم و تربيت مىشود تربيت كرد. اما يك گروههايى هستند كه اصلاً مصالحشان اينها نيست؛ مصالحشان اين است كه دانشگاه را به يك صورتى در آورند كه هم آنهايى كه دانشجو هستند درست [كسب] دانش نكنند و وارد بشوند در يك گروههاى انحرافى و به هم بزنند اوضاع را. ضرورت تربيت اخلاقى در محيطهاى آموزشى عمده اين است كه دانشگاه طورى بشود كه افرادش، خصوصاً معلمينش يك معلمينى باشند كه متعهد باشند و آن وقت هم در سر كلاسها آن مقدارى كه صلاح است اشخاصى، معلمينى، باشند كه براى آنها صحبتهاى اخلاقى بكنند؛ صحبتهاى اسلامى بكنند كه اين جوان از حالا پرورش پيدا بكند. اين بيشتر در دبيرستانها بايد بشود؛ پرورش پيدا كند به يك پرورش صحيحى كه براى خودش باشد؛ نه بعد از اينكه پرورش شد، يكى براى روسها عمل كند، يكى براى انگليسها عمل كند، يكى براى امريكايىها. اينها يك مهماتى است كه بايد خيلى درش دقت كرد و البته بايد تحصيلات هم طورى باشد كه محدود نشوند. آنطورى كه در سابق بود، نمىگذاشتند جلو بروند، بايد آنطور نباشد. جهات اخلاقى هم خيلى ملاحظه بشود. معلمهايى كه مىتوانند براى آنها صحبت كنند و اخلاق بگويند و عقايد بگويند، اين كارى باشد كه مشغول باشند در ضمن تحصيلات. و تحصيلات هم، همان طورى كه در اينجا طرح داديد، موافق با وضع مملكت ما باشد؛ نه اينكه ـ فرض كنيد ـ يك كلاس هم باز بشود براى ـ مثلاً ـ هنرهاى زيبا و كذا كه جز براى عقب ماندن ما و جز براى بهرهبردارى ديگران از آن نبوده، يا ـ فرض كنيد ـ كه فلان موسيقى و چيزهايى كه در دانشگاه زياد شايد بوده؛ من هم خيلى اطلاع ندارم. اينطور چيزهايى كه به درد يك كشورى نمىخورد، مثل كشور ما، اينها نباشد؛ آن چيزى كه احتياج داريم باشد. و دنبال اين هم باشيم كه انشاءاللّه خودمان خودكفا باشيم؛ چنانچه، خوب، طرح شما هم همين طور است. دانشگاه مورد نظر اجانب در ايجاد انحرافات من اميدوارم كه موفق باشيد و همۀ گروهها با شما همراهى بكنند؛ از دولت گرفته تا رئيسجمهور، تا دولتى كه بعد مىآيد، همۀ اينها، همراهى بكنند. اگر دانشگاه درست بشود، اين مملكت درست مىشود. مركز همۀ فسادها و صلاحها دانشگاههاست و لهذا آن چيزى [است] كه مطمح نظر خارجيها بوده است هميشه. آنها حوزههاى علميه را نتوانستند تا حالا منحرف كنند. اخيراً شايد يك خرده انحرافاتى پيدا شده؛ اما در طول مدت نتوانستند منحرفشان كنند. دانشگاه را مركز تبليغات قرار داده بودند و انحرافات؛ مىكشيدند به آن طرف، يا به اين طرف. مهم اين است در دانشگاه امروز. و البته در تحصيلات هم، همان طور كه طرح داديد، بايد [طورى] باشد كه انشاءاللّه در آن چيزهايى كه ما احتياج داريم خودكفا بشويم ولو در يك مدت طولانى. و خداوند ان شاءاللّه همۀ شما را حفظ كند و موفق براى اجراى يك همچو امورى. فرض كنيد كه الآن بخواهيد بازش كنيد، اين همان مسائل است بلا اشكال. اگر دانشگاه قبل از اينكه يك اساسى برايش درست بشود باز بشود، همان گروهها مىريزند و همان فساد را ايجاد مىكنند و همان سنگربنديها را مىكنند. تا اين ترتيب صحيحى پيدا نكند كه بتواند دانشگاه باشد [...] ما دانشگاه مىخواهيم؛ نمىخواهيم كه يك مركزى باشد براى اجتماع امور انحرافى. اگر ما بخواهيم اسم دانشگاه داشته باشيم تويش هر كارى هم بشود، آن وقت بايد زود باز بشود و باز همانها بريزند توى دانشگاه، همان [بلا] را به سر دانشگاه بياورند. دانشگاه وقتى بايد باز بشود كه شما اطمينان پيدا كنيد به اينكه اين دانشگاه، دانشگاه است؛ دانشگاهى است كه براى كشور ما، براى اسلام، مفيد است. اما يك دانشگاهى كه باز اطمينان به اين [نيست] كه اين قابل است كه در آن به ترتيب صحيح عمل بشود معنايش اين است كه ما يك مركزى درست كنيم، خرج زيادى بكنيم و باز همان بساط باشد؛ آنها هم كه بيايند فعاليتشان زيادتر است و كارهاى زيادترى مىكنند؛ همان سنگربنديها و همان بساط اعاده مىشود. آن كس كه مىگويد حالا بايد باز بشود اين يا توجه ندارد، يا انحراف دارد؛ اين دلش مىخواهد اين جور بشود؛ به اينها نبايد اعتنا كرد. شماها بايد خودتان با اشخاصى كه تخصصاتى دارند بنشينيد مشورت بكنيد و يكوقتى دانشگاه باز بشود كه شما مطمئن باشيد كه حالا اينكه باز مىشود دانشگاه است؛ جاى دانش است؛ جاى پرورش است. ما كه نمىخواهيم يك صورتى درست كنيم و عرضه بداريم به دنيا و به غرب كه ما دانشگاه داريم. دانشگاه داشتيم! سى سال دانشگاه داشتيم! اين بود كه شد. رعايت مصالح اسلام و كشور در اصلاح دانشگاهها ما مىخواهيم يك چيزى درست كنيم كه خودمان باورمان بيايد كه ما دانشگاه داريم؛ غرب بپسندد اين را يا نپسندد، روشنفكر بپسندد اين را يا نپسندد. ما خودمان بايد براى خودمان كار بكنيم. فكر اين نباشيم كه يك كارى بكنيم كه يك گروهى بپسندد اين را، يا ما را تأييد بكند؛ اين انحراف است. ما بايد براى خدا كار بكنيم؛ بايد كارى بكنيم كه خدا بپسندد و آن كارى است كه براى كشور ما مفيد باشد و براى ملت ضعيف ما مفيد باشد، براى مستضعفين اين ملت مفيد باشد، هر كه هر چه مىخواهد بگويد. ما دنبال اين نباشيم كه ـ فرض كنيد ـ براى من يك كسى هورا بكشد يا كف بزند. دنبال اين چيزها ما نبايد باشيم. دنبال اين باشيم كه اين دانشگاه را خوب درست كنيم؛ ولى بعدش مورد اهانت هم [قرار بگيريم] فحش هم بشنويم، باشد. وقتى تكليفمان را ادا كرديم، هر كس هر چه مىخواهد بگويد. دنبال اين نباشيم كه وجاهت پيدا بكنيم. بسيارى از اشخاص را من مىبينم كه ولو عقيدهشان به بعضى مسائل نباشد، لكن بر خلاف عقيدهشان يك چيزى را مىگويند براى ايقاع۱ وجاهت بين طبقۀ روشن[فكر]؛ اين يك مسئلهاى است؛ يك اشتباه است. ما بايد فكر اين معنا باشيم كه چى برايمان مفيد است. براى اين ملت ضعيفى كه عقب مانده است، كوشش كردند براى عقب ماندنش، چى براى اين مفيد است. چه بايد كرد كه اين عقبماندگى را جبران كرد. ما بخواهيم دانشگاه باز كنيم به همان جورى كه بوده است باز همين مسائل است و آخر هم خواهد بود؛ بلكه بدتر خواهد شد؛ براى اينكه دنبال كرديد، بعد مىگويند كه خودشان درست كردند همين را. تا دانشگاه نشده است بازكردنش خطاست و طرحهايى كه داده مىشود براى باز شدن طرحهايى است كه اشتباه است؛ يا تحت تأثير واقع شده. همانهايى كه مىخواهند خرابكارى كنند مىخواهند حالا باز بشود و يا خودشان اعوجاج۲ دارند و مىخواهند همان مسائل پيش بيايد. نه البته آنطورى كه بماند چندين سال؛ نه اينكه سر سال كه آمد، هر چه شد يك چيز ناقصى را باز كنيد، كه بدتر از اولش بشود. بايد تمام بشود همۀ جهات؛ آن طرحهايى كه داريد تمام بشود، درست بشود؛ بعد كه باز كنيد دانشگاه را، دانشگاه است، اين كه مىآيد، براى تحصيل مىآيد، معلم هم كه مىآيد براى تعليم مىآيد، نه معلم مىآيد براى انحراف، و نه شاگرد مىآيد براى سنگرگيرى، اين نباشد، وقتى نباشد، آن وقت صحيح خواهد شد. اختلاف سليقهها را ما نبايد گوش بكنيم. ما بايد خودمان بفهميم كه چه داريم مىكنيم و براى اين ملت چه خدمتى بايد بكنيم. خودمان وقتى فهميديم يك چيزى هست، گوشمان بسته باشد راجع به قلمها و راجع به ... هر كارى بكنيد، آنهايى كه مىخواهند لطمه بزنند و آسيب بزنند كار خودشان را مىكنند. شما هر كارى انجام بدهيد، آنها كار خودشان را مىكنند. يكوقت يك كارى انجام مىدهيد كه تأييد آنهاست، كه آنها مىتوانند انجام بدهند. يكوقت يك كارى مىكنيد كه نه، بر خلاف آنهاست، آنها باز صدمهاى را كه دلشان مىخواهد مىزنند؛ لكن دستشان نمىرسد كه صدمه بزنند. اميدوارم كه مؤيد و منصور باشيد در اين امر. ... تشكر مىكنم. اظهار تشكر يك برادر است از برادر ديگر والاّ مطلب مال خودتان است. همهمان بايد تشكر كنيم كه خدا به ما يك همچو مهلتى داده است كه بتوانيم در يك همچو كارهايى وارد بشويم.