[بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم] آينده تاريك و مسئوليت سنگين آقايان توجه داشته باشند كه با وضعى كه پيش آمده، آينده تاريك، و مسئوليت ما سنگين و دشوار مى‌باشد. حوادثى كه اكنون در جريان است، اساس اسلام را به خطر نابودى تهديد مى‌كند. توطئۀ حساب شده‌اى عليه اسلام و ملت اسلام و استقلال ايران تنظيم شده است. بايد توجه داشت كه اين حادثه را نمى‌توان با غائلۀ «تصويبنامه»^۱ مقايسه كرد و به همان ملاك، نسبت به اين ماجرا برخورد نمود. طرف ما، شخص شاه آن غائله به حسب ظاهر به دولت مربوط مى‌شد، طرف حساب ما دولت بود؛ شكست نيز به پاى دولت محسوب گرديد و شكست يك دولت حتى سقوط دولتى در يك حكومت چندان اهميت ندارد، اساس رژيم را برباد نمى‌دهد و حتى گاهى براى تحكيم رژيم و حفظ آن از خطر، به سقوط دولت مبادرت مى‌شود؛ لكن در اينجا آن كه روبه‌روى ما قرار دارد و طرف خطاب و حساب ما مى‌باشد، شخص شاه است كه در مرز مرگ و زندگى قرار گرفته و چنانكه خود اظهار داشته، عقب‌نشينى او در اين مورد به قيمت سقوط و نابودى او تمام خواهد شد. بنابراين او مأمور است كه اين برنامه را به هر قيمتى است به مرحلۀ اجرا بگذارد و نه تنها عقب‌نشينى نمى‌كند و دست از كار نمى‌كشد، بلكه با تمام قدرت و با كمال درندگى با هر گونه مخالفتى مقابله خواهد كرد. بنابراين نبايد مثل غائلۀ گذشته، عقب‌نشينى دستگاه را انتظار داشت؛ و در عين حال، مخالفت و مبارزه با آن از وظايف حتميه و ضروريۀ ما مى‌باشد، زيرا خطرى كه اكنون عموم مردم را تهديد مى‌كند بزرگتر از آن است كه بتوان از آن چشم پوشيد و در قبال آن بى‌تفاوت ماند. وظيفۀ ما در برابر دام استعمار دستگاه حاكمه براى اغوا و اغفال ملت، دام وسيعى گسترده و به يك سلسله اعمال ظاهر فريب و گمراه كننده دست زده است. و ما اگر در مقابل به بيدار كردن و متوجه ساختن تودۀ مردم اقدام نكنيم و از افتادن آنها به دام استعمارى كه براى آنان گسترده‌اند جلوگيرى ننمايم، ملت اسلام در معرض فنا و نيستى قرار خواهد گرفت؛ فريب خواهد خورد و منحرف خواهد شد؛ و در آن صورت علماى اسلام و جامعۀ روحانيت علاوه بر آنكه خواه ناخواه خود نيز راه نيستى و انحراف را خواهد پيمود و خداى نخواسته از ميان خواهد رفت، پيش خداوند تبارك و تعالى نيز مسئول و مؤاخذ خواهد بود كه چاه را ديده و نابينايان را از افتادن در آن برحذر نداشته است. ما اگر بتوانيم در مقابل اين دسيسه و توطئه‌هاى شاه، فقط مردم را بيدار و آگاه سازيم و نگذاريم كه گول بخورند و تحت تأثير برنامۀ فريبندۀ او قرار بگيرند، حتماً او را با شكست مواجه خواهيم ساخت و درمانده خواهيم كرد. ما كه نمى‌خواهيم به جنگ توپ و تانك برويم كه مى‌گوييد از ما ساخته نيست، چه كار مى‌توانيم بكنيم و مشت با درفش مناسبت ندارد؛ بزرگترين كارى كه از ما ساخته است بيدار كردن و متوجه ساختن مردم است. آن وقت خواهيد ديد كه داراى چه نيروى عظيمى خواهيم بود كه زوال ناپذير است و توپ و تانك هم حريف آن نمى‌شود. در عين حال، چنانكه گفتم راه دشوار و خطرناكى در پيش داريم و آنها كه وظيفۀ خود را مقابله مى‌دانند، بايد جوانب امور را بسنجند؛ عواقب امور را ملاحظه كنند و ببينند كه در برابر شدايد و مصايبى كه ممكن است در اين راه به آنان وارد آيد تا چه درجه تاب مقاومت و استقامت دارند ... .

1. ـ تصويبنامۀ لايحۀ انجمنهاى ايالتى و ولايتى كه با حركت انقلابى حضرت امام و ديگر روحانيون خنثى گرديد.