

بسمه تعالى پس از اهداى سلام و تحيت. مرقوم مورخ 18 صفر واصل شد. سلامت و توفيق جنابعالى را خواستار است. هيچ ياد ندارم كه چيزى كه بوى گلايه از جنابعالى در آن باشد نوشته باشم. اينجانب نسبت به جنابعالى علاقۀ خاصه دارم و محبتهاى جنابعالى را فراموش نمىكنم، و از خداوند تعالى براى شما سلامت و سعادت و اجر خواهانم. در موضوعاتى كه مرقوم شده تمام آنها را به همان نحو كه مرقوم داشتهايد اجازه كردم؛ مگر چند قلم: قلم (1) شما مى دانيد كه من در مساجد كمتر اجازه مىدهم؛ در اين مورد و در مورد سه، نصف از آنچه مرقوم شده است اجازه مىدهم، با شرط آنكه مسجد مورد احتياج فعلى باشد و از طريق ديگر هم نشود جبران كرد. (قلم 5) پس از خرج نمىشود حساب كرد. (10) در تمام چيزهايى كه مجاز بوديد مجازيد. و در همۀ مطالبى كه نوشتهايد اجازه دادم.راجع به آقاى آقا سيد حسن اصفهانى، ايشان سهم سادات و نصف از سهم امام را مجازند، بيش از اين اجازه نمىدهم. اگر فرضاً سابق هم اجازۀ دو ثلث داده باشم اكنون بيش از نصف اجازه نمىدهم. قبض ايشان را مىفرستم، در صورتىكه وجه را به همان نحو كه مجازند دادند قبض را بدهيد، والاّ محفوظ باشد. دو قلم سيصد [تومان] اول ذىالقعده و سيصد و بيست و يك [تومان] براى نماز و روزه، 24 [ذىالحجه] واصل شد. دو قلم اخير باز نرسيده است، در ماه بعد مىرسد انشاءاللّه. براى نماز و روزه عمل شود. ضمناً كاغذهاى شما بىجواب نمانده و تمام قبوض فرستادهشدهاست.نمىدانمآدرس سابق شما بهتهران به قوّتخود باقىاستيا نه؟