بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم وظيفۀ شهردارى‌ها من ميل دارم كه عمل ما يا بيشتر از قولمان باشد يا موافق با قولمان. الآن شهرهاى ايران، روستاهاى ايران، حتى شهر تهران، گرفتار يك كمبودهايى است و بوده است. و اين به عهدۀ شهرداريهاست كه با كمك مردم ـ البته من مى‌دانم كه خرابيها اين قدر است كه شهردار تنها نمى‌تواند، لكن با كمك مردم ـ اقدام بكنند و شهرهاى خودشان را، روستاهاى اطراف را آباد كنند. و آنچه كه مهم است اين است كه آن قشر مستضعف بيشتر مورد نظر باشد. در تهران، آن حاشيه‌هاى اطراف تهران و آن زاغه‌نشينها و آن چادرنشينهاى اطراف بيشتر مورد نظر باشند تا طرف شمال شهر، و در شهرهاى ديگر، روستاهاى ديگر، توجه به اين قشر مستضعف بيشتر باشد از توجه به قشر مُرفَّه. مع‌الوصف در رژيم سابق، اين قشر اصلش مورد عنايت نبود، و اگر كارى مى‌كردند براى همان قشر مُرفَّه مى‌كردند. و لهذا در تهران، شمال شهر، يك شهرى است كه غير از جنوب شهر است. اصلاً آن، يك شهر ديگرى است، اين هم يك شهر ديگرى. و اين غير مطابق بودن و طبقه به اين شديدى داشتن، اسباب اين مى‌شود كه يك وقت خداى نخواسته انفجارى حاصل بشود كه كسى نتواند مهارش كند. شما شهردارهاى محترم بايد توجه كنيد كه امروز شهرهاى ايران و دهات و روستاها، همه مال خود ملت است، ديگر مال ديگرى نيست، تصرف ديگرى نيست. وقتى مال خود ملت شد، خود ملت و خود مردم و خود شهردارها ـ كه از ملت هستند ـ بايد كوشش كنند در آباد كردن اين مملكت. يك قِسم اعظم، آباد كردن به دست شما شهردارهاست، كه بايد با تمام كوشش كوشش كنيد كه آباد بشود. و خصوصاً آن طرفهايى كه خرابى داشته‌اند، و به آنها نرسيده بودند، دهاتى كه به آنها نرسيده بودند، شهرهايى كه دو طرف دارند، يك طرف مُرفَّه و يك طرف غيرمُرفَّه، از آن غيرمُرفَّه شروع كنيد، وقتى به درجۀ مُرفَّه رسيد آن وقت يك كار اساسى شما كرديد. من اميدوارم خداوند تأييد كند همۀ شما را. و در راه خدمت به اين كشور و خدمت به اسلام همه موفق باشيد. و همۀ ما موفق باشيم در اين خدمت. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌