بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم من با آقاى «دعايى»^۱ سابقۀ طولانى دارم، خدمت‌هايى كه ايشان در عراق و ايران كرده‌اند نبايد فراموش كرد. اميدوارم خداوند تعالى به همۀ شما توفيق دهد تا در آنجا به خدمتتان ادامه دهيد. من نبايد از شما تشكر كنم، اميدوارم خداوند تبارك و تعالى از همۀ شما تقدير كند. وضع كشور را در گذشته ديديد كه چگونه بود، تمام چيزها در جهت اسلام زدايى بود، خصوصاً مطبوعات كه وضعى داشتند كه اگر مهلت پيدا مى‌كردند طولى نمى‌كشيد كه همه چيز را از بين مى‌بردند. اميدوارم با همت آقايان همۀ آن انحرافات از بين برود. مطبوعات بايد يك مدرسۀ سيار باشند تا مردم را از همۀ مسائل بخصوص مسائل روز آگاه نمايند، و به صورتى شايسته از انحرافات جلوگيرى كنند، و اگر كسى انحرافى ديد با آرامش در رفع آن بكوشد. بطور كلى مطبوعات بايد يك بنگاه هدايت باشند، يعنى به صورتى كه اگر دست مردم بيفتد مردم هدايت شوند، بخصوص روزنامه‌هايى مثل اطلاعات و كيهان و جمهورى اسلامى و آزادگان، باز تكرار مى‌كنم دنبال اين نباشيد كه من از شما تشكر كنم، تقدير و تشكر من فانى است و از بين مى‌رود. آنچه كه بايد همگى در نظر بگيريم رضاى حق تعالى است، و آنچه وظيفۀ من است دعاست. اميدوارم موفق و مؤید باشيد. والسلام عليكم و رحمة اللّه‌

1. ـ آقاى سيد محمود دعايى نمايندۀ مردم تهران در مجلس شوراى اسلامى و نماينده امام و سرپرست روزنامه اطلاعات.