بسم‌اللّه الرحمن الرحيم لزوم بررسى جنايات شاه و امريكا در ايران اينكه ما اصرار داريم كه در ايران محاكمه بشود اين شخص جانى۱ ، و محكمه تأسيس بشود براى اينكه بازرسى بشود به جنايات امريكا در ايران، براى اين است كه كراراً گفتيم كه ما يك جناياتى در اينجا داريم كه نمى‌توانيم [شاهدان] اين جنايات را [بفرستيم] به امريكا مثلاً. علاوه بر اينكه مجالسى كه در آنجا و سازمانهايى كه در آنجا۲ هست همه در خدمت ابرقدرتهاست. علاوه بر اين ما چطور اين همه معلول را، اين همه مادرهاى داغديده را، اين همه زنهاى جوان از دست داده را، ما چطور مى‌توانيم اينها را به امريكا ببريم و عرضه كنيم به آنها، بگوييم كه اين جناياتى كه وارد كرده‌اند به اينها وارد كردند. پرونده‌هاى آنها در اينجاست؛ و ما نمى‌توانيم اين همه پرونده‌ها را حمل كنيم به آنجا. اصرار ما براى اين است. و من وقتى اين اشخاص را مى‌بينم كه در اين راه معلول شده‌اند، يا در اين راه جوانهايشان از دست رفته است، دو احساس براى من پيدا مى‌شود: يكى احساس تأثر و تألم كه چرا بايد يك رژيمى اينقدر از خدا بى‌خبر و اينقدر حيوان‌منش باشد، سبع۳ باشد، كه براى چند روز رياست اينقدر جنايت بكند. چرا انسان اينقدر جنايتكار است. چرا انسان از همۀ حيوانات بدتر است، اگر از آنطرف بيفتد. اين يك [سبب] است كه انسان متأثر مى‌شود از اينكه تعليمات انبيا، از اول تا حالا، نتوانسته است كه اين انسانهاى فاسد را اصلاح كند. اين همه تعليمات الهى نتوانسته امثال محمدرضا و كارتر را به راه بياورد. تظاهر به انسان‌دوستى براى حفظ قدرت كارتر مى‌رود دعا مى‌كند! براى كى؟ وا مى‌دارد ناقوسها را به صدا درآورند براى كى؟ براى به دست آوردن يك حيثيتى، به خيال خودش، كه چهار پنج سال ديگر هم جنايت بكند. به اسم اينكه يك بيمار۴ را من دارم نگهدارى مى‌كنم. به اسم اينكه من براى پنجاه نفر امريكايى۵ دارم دعا مى‌كنم و وادار مى‌كنم به دعا. حالا هم افتادند دنبال قشرهاى مختلف، و در مدرسه‌ها مى‌روند و امضا مى‌گيرند، و اين مسائل. اينها نيست مسئله. مسئله همين است كه اين قدرتمندها مى‌خواهند به قدرت خودشان تا آن اندازه كه مى‌توانند باقى بمانند، ولو اينكه همۀ قشرها، مظلومين، زير پا له بشوند. اينها ادعا مى‌كنند كه ما اين مفلوك۶ را نگه داشتيم براى حس انسان دوستى! و در عين حال فوجهايى از انسانها را مى‌كشند يا وادار مى‌كنند به كشتن. در ويتنام آن كارها را مى‌كنند. در ايران كه ما خودمان شاهد هستيم چه كردند: پشتيبانى از يك نفرى كه جناياتش آنطور است، و با دست آنها در اينجا جنايات را انجام داده است؛ يعنى پشتيبانش آنها بودند. پشتيبانى از يك كسى كه اينقدر جنايت كرده و براى ما اينقدر معلول گذاشته است و آن قدر شهيد و آن قدر مادر داغديده گذاشته، اينها صحبت از انسان دوستى و بشر دوستى [مى‌كنند.] تمام مقصد اين جنايتكارها رسيدن به يك نقطه است و آن قدرت است. قدرت براى كوبيدن هر كس در مقابلشان است. آثار جنايات شاه و امريكا در ايران اينكه ما مى‌گوييم بيايند و اينجا ببينند، براى اينكه ما در اينجا داريم معلولين را. ما چه طور معلولين را از مريضخانه‌ها برداريم ببريم به امريكا. ما مى‌خواهيم اينجا بيايند، عرضه كنيم، ببريمشان در مريضخانه‌ها، ببريمشان توى جاهايى كه از معلولين انقلاب نگهدارى مى‌كنند، نشان بدهيم كه اينها آثار جرم است. آثار جرم را نشان بدهيم به آنها. و اينكه كارتر اصرار دارد كه شاه نيايد به ايران، تا مى‌توانست در امريكا نگهش داشت، حالا در يك جاى ديگر برده است و او را نگهدارى مى‌كند، كه او هم مربوط به خودش است، همه براى اين است كه مبادا در اينجا بيايد و مسائلى در اينجا كشف بشود كه در زير پرده است؛ مسائلى براى ملت امريكا كشف بشود كه بفهمند مستضعفين در دنيا با چه اشخاصى و با چه جنايتكارهايى مواجه هستند كه خودشان را به صورت يك آدم انسان دوست مى‌خواهند درآورند و جا بزنند، و به صورت يك كسى كه به تعليمات حضرت مسيح ـ سلام‌اللّه عليه ـ اعتقاد دارد و اهل اين است كه دعا بكند و برود كليسا و وادار كند در سرتاسر امريكا كليساها برايش ناقوس بزنند! رياكارى شاهان پهلوى ما نظاير اين را خودمان ديديم. ما ديديم رضاخان البته اكثر شما يادتان نيست، شايد بين شما يكى دو تا باشند كه يادشان باشد، ديديم كه رضا خان راه مى‌افتاد دنبال اينكه برود اين روضه‌خوانى و آن تكيه و آن تكيه. و حتى مى‌گفتند پياده مى‌رود آنجا ما ديديم كه مجلس روضه بپا مى‌كند، و خودش وارد مى‌شود و در مجلس روضه. بعد هم ديديم كه آن روزى كه قدرت پيدا كرد، تمام مجالس روضۀ ما را تعطيل كرد! ما ديديم كه محمدرضا قرآن طبع كرد و منتشر كرد، و به اسم اسلام اين كارها را كرد. و ديديم كه در سال يك دفعه به مشهد [مى‌رفت] و آنجا با كمال بيحيايى در مقابل حضرت رضا مى‌ايستاد. دلش آنجا نبود. براى اغفال ملت بود. ديديم كه همين جانى و همان جانى۷ در ايران چه كردند. آن كه آن طور اظهار اسلاميت مى‌كرد در جوار حضرت رضا چه كرد و چه قتل‌عامى كرد در مسجد گوهرشاد و معبد مسلمين. و ديديم كه اين آدم كه اظهار مى‌كند من يك مسلمان هستم و من قرآن طبع مى‌كنم و من متعهدم و من قسم خوردم ـ در نطقهايش بود كه من قسم خوردم كه براى شيعه خدمت بكنم ـ ما ديديم خدمت او به اين مملكت چه بوده است. علاوه بر اين همه كشتار و اين همه معلولين، تمام حيثيت مملكت ما را از بين برد اين آدم. تمام ذخاير ما را از بين برد. تمام قدرتهاى انسانى و نيروهاى جوان ما را عقب زد و نگذاشت ترقى بكند. ما كه مى‌گوييم بايد بيايد اينجا و اينجا رسيدگى بشود، براى اينكه اينها امورى است كه اينجا بايد معلوم بشود. و ما او را مى‌خواهيم. از آنجا هم كه رفته است باز. از امريكا مى‌خواهيم او را كه تحويل بدهد. اين را از يك محلى به محل ديگرى كه مربوط به خود [امريكا] است برده است. مباهات به عاشورائيان انقلاب اسلامى در هر صورت، من از يك جهت متألمم براى اين برادرها و فرزندها و عزيزها؛ چه آنها كه اينجا هستند، و چه آنهايى كه در مريضخانه‌ها هستند. و در يك جهت هم، من و همۀ مسلمانها مباهات مى‌كنيم به همچو جوانهايى. مباهات مى‌كنيم به جوانهايى كه عصر اول اسلام را زنده كردند، مباهات مى‌كنيم به اشخاصى كه صحنۀ كربلا را در ايران ايجاد كردند. همان طور كه آنها خدمت كردند و جان دادند و از بين رفتند، لكن اسلام را زنده كردند، جوانهاى ما هم معلول شدند و جان دادند و همه چيزشان را از دست دادند و اسلام را زنده كردند. گرايش جهانى به اسلام اسلام امروز غير از آنى است كه پيشتر بود. الآن در همۀ قشرهاى دنيا توجهشان به ايران است، به جمهورى اسلامى ايران است، كه اينجا چه خواهد شد: يك دسته خوف اينكه مبادا اين اسلام برود به جاهاى ديگر. يك دسته شوق اينكه اين اسلام بيايد همه جا. ملتهاى اسلامى، اگر ملتهاى مستضعف غيراسلامى هم توجه بكنند به خواسته‌هاى ما، همه‌شان عاشق اين‌اند كه اين رژيمى كه در اينجا ان‌شاءاللّه تحقق پيدا مى‌كند آنجاها هم تحقق پيدا بكند. و آنهايى كه خائن بودند و مى‌خواستند استفاده بكنند از عدم تحقق اسلام، در غياب اسلام مى‌خواستند استفاده بكنند، خوف اين را دارند كه مبادا يك همچو امرى تحقق پيدا كند. و از آن جمله است آقاى كارتر كه آن هم از آن اشخاصى است كه مى‌ترسد كه اسلام در ايران تحقق پيدا بكند. براى اينكه اگر اسلام تحقق پيدا كرد، آنها تا آخر منافعشان مدفون است. و من اميدوارم كه شما آقايان، آقايانى كه [گروه] وحدت هستند و راهپيمايى كردند و براى اظهار وحدت حركت كردند و پياده آمده‌اند، و براى اين معلولين عزيزى كه تأثر من دارم راجع به آنها، و براى خانمهايى كه تشريف آوردند، از همه تشكر مى‌كنم. و از همه اميدوارم كه همۀ آنها در سلامت و صحت باشند؛ و خداوند شفا بدهد اين معلولين ما را [در ]سرتاسر ايران ان‌شاءاللّه كه همه‌تان موفق و مؤيد باشيد. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه و بركاته
