

[بسم اللّه الرحمن الرحيم] عجز و ناتوانى شاه و امريكا از آرام كردن اوضاع لكن منزل ما منزلى است كه آقايان همه مىايستند؛ ايستادهاند ... و اينجا جاى پذيرايى نيست. من از آقايان معذرت مىخواهم. منزل خودتان است اينجا. من اميدوارم كه شما در هر جا باشيد، يك افراد مفيدى براى جامعۀ خودتان باشيد؛ و جوامع ما احتياج دارد به يك رجالى هم، از اولِ اينكه قصد حكومت مىكند تا آنجايى كه ادارات و مهمتر از اينها هست؛ و الآن [با] بسيارى نابسامانى، ايران ادامۀ حيات مىدهد، و امريكا از عهدۀ اينكه اداره كند مملكت را، برنمىآيد و شاه هم مملكت را عاجز از اين است كه آرام كند. مردم را هر قوهاى بيايد هم عاجز است [كه آرام كند]. اگر تقبل كند كه يك نظامى هم براى ايران باشد يا مثلاً كودتاى نظامى هم بشود، يك نظامى سفاك سر كار بيايد، باز نمىتواند اين وضع ايران را آرام بكند. با سرنيزه نمىشود يك ملتى را ـ با سرنيزه ـ خاموش كنند و بگويند كه شما بايد در حال اختناق تا آخر باشيد. اين موقتى مىشود؛ اما دائمى نمىشود. ملت، مخالف با اصل سلطنت و اين حال اختناقى كه الآن پنجاه سال در ايران حكومت كرده است ديگر اَمَد۱ آن سر آمده است به حَسَب ظاهر؛ براى اينكه ملت ما ديگر آن ملت بيست سال پيش از اين نيست. ملت ما الآن يك ملت بيدارى است كه همۀ قشرهايش قيام كردهاند به ضد سلطنت اين خاندان و اصل سلطنت؛ اصل سلطنت هم از اول يك چيز مُهْمَل بود، از اول معنا نداشته است، كه سلطنت مساوِق۲ با استبداد و قلدرى و ديكتاتورى است؛ و اين ممالك كوچك، اين ممالك بزرگ هم، همين طورهاست. آنهايى كه سلطنتى بودهاند، چنانچه هر جايش را نگاه كنيد ... زيادش همين قلدريها و همين ديكتاتوريها هست. اين اختصاص به ايران و سلاطين ايران ندارد. سلاطين و تزار روسيه و اينها، بدتر از اينها بودهاند. مدعيان عدالت و دموكراسى حالا هم كه ممالك خارجْ باز به صورت جمهورى، بسيارىشان درآمدهاند، باز هم همان مسائل به يك صورت ديگرى هست. منتها خيال نكنيد كه يك مملكتى الآن روى موازين عدالت اجرا بشود؛ خير. مثلاً مملكت امريكا را كه ملاحظه مىكنيد كه از ممالكى است كه بزرگ است و به طور جمهورى اداره مىشود و اعلاميۀ حقوق بشر را امضا كرده است و داد مىزند از آن حقوق بشر و آزادى مردم و اينها، آنجا هم اينطور نيست كه يك آزادى به طور صحيح، يك عدالت به طور صحيح باشد؛ منتها رئيس جمهور در آنجا در خودِ مملكت خودشان، خيلى زياد اجراى قوه نمىكند؛ در ممالك ما اجراى ديكتاتورى مىكند. اين ممالك ما كه زير دست آنهاست، در ممالك ما مأمورها را گذاشتهاند و تأييد از آنها مىكند؛ از كشتارى كه ايشان مىكنند، تأييد مىكند؛ و از كارهاى جنايات و خياناتى كه اينها كردهاند [و] براى اينها مىكنند؛ و آنها هم تأييد از اينها مىكنند. اينطور نيست كه يك طرز حكومتى، از اين حكومتهايى كه هست، چه جمهورىاش و چه سلطنتىاش و چه مشروطهاش و چه استبدادش، يك حكومت عادلهاى باشد كه واقعاً اصلاح به حال ملت بكند و براى مردم فرمانروايى بكند، نه فرمانروايى براى قدرتهاى بزرگ و براى خودشان بكند، نداريم يك همچو حكومتى؛ و ما يك همچو حكومتى مىخواهيم، كه اين حكومت اسلامى است. اگر چنانچه ما بتوانيم ان شاءاللّه حكومت اسلامى را اجرا بكنيم در اين ممالك، يا در مملكت خودمان كه ايران است، آن وقت معلوم مىشود كه طرز حكومت چطور است؛ و شرايط حاكمى كه اسلام گفته است اين بايد حاكم باشد، شرطش بايد اين باشد، آن باشد، آن وقت معلوم مىشود كه حاكم شرطش چى است؛ كه اگر آن شرط را نداشت خودش از حكومت مىافتد؛ بدون [استعفا] و بدون عزل، خودش معزول مىشود، خودبهخود معزول مىشود و ملت هم بايد او را كنار بگذارند. [حرف]ملت چيزهاى ديگر است، مطالب ديگر است. صحبت حقوق بشر است. تعدى به بشر توسط مدعيان حقوق بشر اينهايى كه فرض كنيد [از] حقوق بشر دم مىزنند، بيشتر به بشر دارند تعدى مىكنند. تمام آلات قتالهاى كه اينها درست كردهاند و اين جنگها را پيش مىآورند در اقطار عالم، همينها هستند كه قضيۀ حقوق بشر را، اعلاميۀ حقوق بشر را امضا كردهاند؛ و اينها، همين فرانسه كه قضيۀ اعلاميۀ حقوق بشر را [امضا] كرده، لكن با الجزاير چه كرد. الآن هم وقتى دستشان برسد، همين كارها را مىكنند. امريكا هم مشغول است، شوروى هم مشغول است. مشغول اينند كه بچاپند مردم را، ببلعند مردم را. منتها با اسماء مختلفه؛ كه اين اسماء مختلفه اسباب گول زدن مردم مىشود. مردم باورشان مىآيد كه مثلاً دولت شوروى، ديگر يك دولتى است كه براى مردم كار مىكند، كمونيست است، براى تودهها كار مىكند. وقتى كه درست ملاحظه كنيد؛ مىبينيد نه، اينها قلدرىشان بيشتر از جاهاى ديگر است، بيشتر از جاهاى ديگر تحقير مردم مىكنند. يكى از رؤسايشان گفته بود كه بايد بيايند چرتكه بيندازند ببينند كه اين افراد اين مملكت چقدر كار مىكنند، چقدر مىخورند؛ اگر چنانچه كاركردش كمتر از خوردنش هست، بايد بيندازيمش توى دريا. بريزمشان توى دريا؛ اينها، اين بشر دوستها همچو اظهارى دارند. ما را بازى مىدهند اينها همهاش صحبت است كه ماها را بازى بدهند با اسماء مختلفه؛ و با مكتبهاى مختلفى كه دارند مىخواهند اينها شرقيها را بازى بدهند؛ و هم بازى خوردهايم و همچو به اصطلاح آن آقا، غربزده شديم كه اصلاً تفكر در اينكه اين غرب كه اينقدر از او تعريف مىشود چى است، تفكر در اين [را] هم ازمان گرفتهاند. نمىگذارند تفكر هم بكنيم كه آن غربيها چه مىكنند با بشر؛ چه كردهاند؟ پيشرفت كردهاند، اما پيشرفت قتاله؛ پيشرفتى كه بشر را به نيستى دارد مىرساند. خواست ما: حكومت عادل و خادم پس آنكه ما مىخواهيم، يك حكومت عادلى و يك رژيم عادلى و يك هيأت حاكمۀ عادلى كه مورد اطمينان جامعه باشد و براى جامعه خدمت كند، و دستش به مال جامعه دراز نباشد، دستش به صندوق دولت خيانت نكند؛ و اگر چنانچه يك همچو دولتى در ايران مثلاً تشكيل بشود، با دارا بودن ايران مخازن بزرگ كه يكىاش مخزن نفت است، اگر دزديها از آن استثنا بشود و هرزهكاريها از او استثنا بشود، خيانتها از او استثنا بشود، شايد همين نفت براى ادارۀ مملكت ما كافى است. اين هم لازم نيست اينقدر كه حالا در مىآيد، درآيد؛ يك مقدار عقلايى درآيد، به مقدار عقلايى فروش برود، به مقدار عقلايى خرج بشود. ايران مخازن دارد، لكن دارند مىخورندش، مىچاپندش و درآمدها هم از بين مىرود؛ براى خودشان هست، هر چه هست. ايران، مملكتى انقلابى در هر صورت، الآن مملكت ايران يك مملكت انقلابى شده است. امروز من از آن نگرانم كه مبادا در امروز، كه چهلم اين جمعۀ سياه است، آيا كشتارى باز بشود؟ باز يك چهلمى پيش بيايد براى ما يا نه؟ ان شاءاللّه كه نشود و اينها الآن دارند ... حكومت سرنيزه است در ايران. حكومتْ حكومت سرنيزه است و مردم هم به حكومت سرنيزه تن ندادند؛ يعنى عصيان كردند مردم؛ از باب اينكه به تنگ آمدند از اين تعدياتى كه به آنها شده است. ديگر جان خودشان را كف دستشان گذاشتهاند و به ميدان آمدهاند. از بچۀ كوچكشان تا پيرمردشان. الآن همه فريادشان اين است كه مرگ بر اين شاه! مرگ بر اين سلطنت كذا! و اين قيام كه قيام عمومى ملت و يك رفراندمى است براى عدم قانونى [بودن ]سلطنت، اين يك امرى است كه با سرنيزه نمىشود خاموشش كرد. اين علاج مىخواهد؛ و اين رژيمها، اين نخستوزيرهايى كه يكى بعد از ديگرى مىآيد و مىرود، اينها نمىتوانند اين كار را انجام بدهند؛ و نظامى هم نمىتواند اين كار را انجام بدهد. اين انجامش دست شاه است؛ و آن اين است كه پا شود برود. اگر ايشان برود از اين مملكت، اين مملكت آرام مىشود، به يك طرز بهترى اداره مىشود. ايشان هم، امريكا منافعش به خيال خودش در دست اين است و بهترين نوكر اين هست، پشتيبانى از او مىكند؛ كه تا حالا نتوانسته است ... اگر آن پشتيبانى نكند، زود بيرونش مىكردند. لزوم افشاى جنايات شاه و تبيين انقلاب در خارج در هر صورت، حالا ما هم كه در اينجا هستيم، شما آقايان هم كه در هر محلى هستيد، تكليف داريد. ماها همه مكلف هستيم وجداناً، عقلاً، شرعاً؛ به اينكه كمك كنيم به اين ايرانىها، كه آنها دارند خون مىدهند، بچه و فرزند مىدهند؛ ما هم بايد كمك كنيم به آنها، كمك تبليغاتى. شما در آنجا كه هستيد، مىتوانيد هر يكىتان با يك عدهاى از اين مردم آنجا تماس بگيريد و به آنها قصههاى ايران را توضيح بدهيد. حالى كنيد كه مردم و ملت ايران چه چيزى مىخواهند. ملت ايران نمىخواهند هياهو و آشوب باشد، ملت ايران مىخواهند آرامش باشد؛ با بودن اين سلسله، آرامش نيست در كار؛ و اينها، نبودن اين سلسلهاى كه خيانت به آنها كرده است مىخواهند. اينها را بايد توضيح بدهيد و مردم را آگاه كنيد؛ و اگر مىتوانيد در مجلات، اين روزنامهها، و مجلاتى كه در اينجا منتشر مىشود، مطالبتان را منتشر بكنيد. همراهى شماها از اين قبيل است اينجا. آنها هم، بيچارهها، الآن در فشار هستند مردم، و هر روز يك جايى نزاع هست، يك كشتارى واقع مىشود، يك انقلابى هست و آنها گرفتار. شما در اينجا گرفتار نيستيد به آن معنى لكن، اين معنى را بايد درست در نظر بگيريد كه به اندازهاى كه مىتوانيد، كمك كنيد به اين ملت خودتان. آنها براى منافع شما الآن قيام كردهاند، شما هم براى خاطر آنها بايد تبليغات خودتان را بكنيد. هر مقدارى مىتوانيد كمك كنيد. ان شاءاللّه خدا همهتان را حفظ كند، و موفق باشيد.