

بسم اللّه الرحمن الرحيم نظر به مخالفت اين حزب با اسلام و مصالح ملت مسلمان ايران، شركت در آن بر عموم ملت حرام و كمك به ظلم و استيصال مسلمين است؛ و مخالفت با آن از روشنترين موارد نهى از منكر است. و چون اين نغمۀ تازه كه به دستور كارشناسان يغماگر براى اغفال ملت از مسائل اساسى، از حلقوم شاه برخاسته تا كشور را بيش از پيش خفقانزده كند و راه را براى مسائلى كه در نظر دارند باز نمايند، و قوۀ مقاومت را بكلى از ملت سلب نموده و نفس را در سينهها حبس سازند. لهذا لازم است ـ حَسَب وظيفه ـ تذكراتى بدهم؛ باشد كه ملت اسلام تا فرصت از دست نرفته با مقاومت بيش از پيش و همه جانبه جلو اين نقشههاى خطرناك را بگيرند. قبلاً بايد گفت شاه در اين پيشنهاد غيرمشروع، به شكست فاحش طرح استعمارى ـ به اصطلاح ـ «انقلاب ششم بهمن» و برخوردار نبودن آن از پشتيبانى ملت اعتراف نموده است. كسى كه بيش از ده سال است فرياد مىزند كه ملت ايران موافق با اين «انقلاب» است و اسم آن را «انقلاب شاه و ملت» گذاشته، امروز مردم را به صفهاى مختلف تقسيم كرده و مىخواهد با زور سرنيزه براى خود موافق درست كند. اگر اين ـ به اصطلاح ـ «انقلاب» از شاه و ملت مىباشد، ديگر چه احتياجى به حزب تحميلى است؟! دربارۀ اين حزب ـ به اصطلاح ـ «رستاخيز ملى ايران» بايد گفت اين عمل ـ با اين شكل تحميلى ـ مخالف قانون اساسى و موازين بينالمللى است و در هيچ يك از كشورهاى عالم نظير ندارد. ايران تنها كشورى است كه حزبى به امر «ملوكانه» تأسيس كرده و ملت مجبور است وارد آن شود، و هر كس از اين امر تخلف كند سرنوشت او يا حبس و شكنجه و تبعيد و يا از حقوق اجتماعى محروم شدن است. مردم محروم اين كشور مجبورند موافقت خود را با نظام شاهنشاهى اعلام كنند؛ نظام پوسيدهاى كه از نظر اسلام مردود و محكوم به فناست؛ نظامى كه هر روز ضربۀ تازهاى بر پيكر اسلام وارد مىآورد، و اگر خداى نخواسته فرصت يابد اساس قرآن را برمىچيند؛ نظامى كه هستى ملت را به باد فنا داده و تمام آزاديها را از او سلب كرده است؛ نظامى كه طبقات جوان روشنفكر را در زندانها و تبعيدگاهها از هستى ساقط نموده و باز مىخواهد با اين حزب بازى اجبارى، بر قربانيها و زندانيهاى خود بيفزايد. مردم مسلمان ايران مجبورند در برابر شاهى سر تسليم فرود آورند كه دستش تا مرفق به خون علماى اسلام و مردم مسلمان آغشته است. شاهى كه مىخواهد تا قطرۀ آخر نفت اين كشور را بفروشد و پولش را ـ به عناوين مختلف ـ به سرمايهداران و چپاولگران تقديم نمايد و به آن افتخار كند. استعمار امريكا از ذخاير هنگفت نفت خود استفاده نمىكند، و از ديگران مىخرد كه براى مصالح كشورش محفوظ باشد؛ ولى شاه ايران اين طلاى سياه را مىفروشد و خزانۀ ايران و ملت را تهى مىكند، و درآمد آن را به جاى اينكه صرف اين ملت پابرهنه و گرسنه نمايد، به اربابان استعمارگرش وام مىدهد؛ و يا اسلحههاى خانمانسوز و مخرب مىخرد تا از منافع و مطامع استعمارگران در ايران و منطقه نگهبانى كند، و به خونريزى و سركوبى جنبشهاى ضد استعمارى ادامه دهد. او تا ديروز با اخذ وامهاى كمرشكن از خارج، اقتصاد ايران را به ورشكستگى مىكشانيد و امروز با دادن وامها و خريد اسلحه، ملت را به افلاس كشانيده و از رشد باز مىدارد. معاملات اسارتبار و بخصوص معاملۀ 15 ميليارد دلارى اخير با استعمار امريكا، ضربۀ نابودكنندۀ ديگرى است كه شاه به اقتصاد ايران وارد ساخته و چوب حراج تازهاى است كه بر ثروت و ذخاير ملت محروم ايران مىزند. ملت ايران مجبور است به كسى رأى موافق بدهد كه وضع كشاورزى و دامپرورى ايران را چنان به عقب رانده كه اكنون بايد گندم، برنج، گوشت، روغن و ساير ارزاق را با قيمتهاى هنگفت وارد كند. شاه كه در آغاز طرح ـ به اصطلاح ـ «انقلاب سفيد» به دهقانان نويد مىداد كه در سايۀ اصلاحات ارضى، غلۀ مورد نياز كشور در داخل تأمين مىشود، اكنون به جاى خجلتزدگى افتخار مىكند كه دو ميليون و نيم تن گندم و چهارصد هزار تن برنج در سال جارى وارد كرده است! در صورتى كه مطلعين مىدانند كه يك استان ايران، مثل خراسان، قدرت تهيۀ گندم براى تمام كشور را داشت و اين قدرت را «انقلاب سفيد شاه» سلب كرد. شاه بيش از ده سال است كه فرياد از پيشرفت كشور مىزند، در حالى كه اكثريت ملت را در فقر و فاقه غوطهور ساخته. ظاهر تهران را آراسته و از دسترنج ملت براى عمال خود عمارات چند طبقه بنا مىكند ولى در دهات و قصبات ـ كه قسمت عمدۀ جمعيت ايران را تشكيل مىدهند ـ از مواهب اوليۀ زندگى خبرى نيست، و اكنون وعدۀ 25 ساله به مردم مىدهد. ولى مردم آگاه ايران توجه دارند كه اين وعدههاى او پوچ و عارى از حقيقت است. قدرت كشاورزى از كشور سلب گرديده، وضع كشاورزان و كارگران روز به روز وخيمتر شده و از صنعتى شدن مستقل و غيروابسته جز اسمى نيست و نخواهد بود مگر اينكه به خواست خداى قادر اين رژيم پوسيده تغيير كند. با تمام شدن ذخيرۀ نفت به دست اين رژيم، آنچنان فقرى به ملت روى مىآورد كه جز تن به اسارت دادن راهى ندارد. ملت شريف ايران، كه نه زراعت دارد و نه صنعت، بايد با فقر و فلاكت دست به گريبان باشد و يا به عملگى براى سرمايهداران تن در دهد. شاه از مشروطه و قانون اساسى دم مىزند، در صورتى كه خود او در رأس مخالفين قانون اساسى و مشروطيت، اساس مشروطه را از بين برده است؛ كه نمونۀ بارز آن مصاحبه و جنجال اخير است: اجبار ملت به ورود در حزب نقض قانون اساسى است؛ اجبار مردم به تظاهر در موافقت و پايكوبى و جنجال در امرى كه مخالف خواستۀ آنهاست نقض قانون اساسى است؛ سلب آزادى مطبوعات و دستگاههاى تبليغاتى و اجبار آنها به تبليغ برخلاف مصالح كشور نقض قانون اساسى است؛ تجاوز به حقوق مردم و سلب آزاديهاى فردى و اجتماعى نقض قانون اساسى است؛ انتخابات قلابى و تشكيل مجلس فرمايشى محو مشروطيت و نقض قانون اساسى است؛ ايجاد پايگاههاى نظامى و مخابراتى و جاسوسى براى اجانب مخالفت با مشروطيت است؛ مسلط نمودن اجانب و عمال كثيف آنها از قبيل اسرائيل بر بهترين اراضى مملكت و كوتاه كردن دست ملت را از آن نقض قانون اساسى و خيانت به كشور است؛ اجازۀ سرمايهگذارى به اجانب و مسلط كردن آنها بر تمام شئون مملكت و غارت ذخاير نفتى به اسم «حاكميت ملى» و كوتاه كردن دست ملت از فعاليتهاى اقتصادى خيانت به ملت و نقض قانون اساسى است؛ مصونيت دادن به اجانب و عمال آنها مخالفت با مشروطه و قانون اساسى است؛ و اصولاً دخالت شاه (كه به حسب نص قانون اساسى مقام غير مسئولى است) در امور كشور و قواى مملكت بازگشت به دوران سياه استبداد و نقض قانون اساسى است. اين شخص باز از انقلاب سفيد دم مىزند؛ انقلابى كه موجب سيه بختى ملت شده و مىباشد. انقلابى كه جز فلج كردن قواى فعالۀ ملت اثرى نداشت. انقلابى كه پس از ده سال، خود «شاه» هم قلابى بودن آن را فاش كرد. انقلابى كه مىخواهد فرهنگ استعمارى را تا دورترين قرا و قصبات كشانده، و جوانان كشور را آلوده كند. بايد مخالف اين ـ به اصطلاح ـ «انقلاب» به شكنجهگاه برود و از حقوق اجتماعى محروم شود. علماى اسلام و محصلين و رجال دين و طبقۀ دانشگاهى كه با اين نظام پوسيده و دستگاه ظلم و جور و با اين انقلاب رسوا مخالفند، يا «بىوطن» هستند و بايد به شكنجهگاه بروند و يا از حقوق اجتماعى محروم مىباشند. طبقات بازرگان، زارع و كارگر كه در اين ده سال جز وعدههاى پوچ نديدهاند و از اين پس باز وعدۀ بيشترى مىشنوند و با اين انقلاب سياه لعنتى مخالفند، به همان سرنوشت دچار خواهند شد. علماى اعلام و ساير طبقات بدانند كه تشكيل اين حزب، مقدمۀ بدبختيهاى بسيارى است كه اثراتش بتدريج ظاهر مىشود. بر مراجع اسلام است كه ورود در اين حزب را تحريم كنند و نگذارند حقوق ملت مسلمان ايران پايمال شود. بر ساير طبقات خصوصاً خطباى محترم و محصلين و طبقۀ جوان دانشگاهى و طبقات كارگر و زارع و تجار و اصناف است كه با مبارزات پيگير و همهجانبه و مقاومت منفى خود، اساس اين حزب را ويران كنند و مطمئن باشند كه رژيم در حال فرو ريختن است و پيروزى با آنهاست. بايد ملت از تبليغات پوچ دستگاه اغفال نشود. اينها در عين حال كه مخالفت خود را با اسلام و احكام آن روزافزون مىكنند، براى اغفال سادهلوحان، در دستگاه تبليغاتى مراسم خواندن دعاى كميل و سينهزنى و زنجيرزنى پخش مىكنند، احكام قرآن كريم را نقض وخود آن را چاپ و منتشر مىكنند. اينجانب در اين كنج غربت از وضع اسفبار ملت ايران رنج مىبرم، و چقدر خوب بود كه در اين شرايط حساس در ميان آنها بودم و در اين مبارزات مقدس، جهت نجات اسلام و ايران، از نزديك با آنان همكارى مىكردم. از خداوند تعالى قطع ايادى اجانب و عمال آنان را خواهانم. والسلام عليكم و رحمةاللّه و بركاته. 28 صفر 1395 روحاللّه الموسوى الخمينى