بسمه تعالى 24 ذى‌الحجۀ 88 به عرض شريف مى‌رساند، مرقوم شريف مدتى پيش واصل و از سلامت جنابعالى و توفيقاتى كه نصيب شما هست مسرور شدم. كمال توفيقات شما را براى ادامه به خدمت به اسلام و مسلمين از خداوند تعالى خواستار است. آنچه مسلّم است اين چند لحظه از عمر مى‌گذرد و خواه ناخواه به پيشگاه بزرگى وارد خواهيم شد يا با روى سياه و دست پر از گناه و يا با دست خالى از طاعت. اميد است ما از دستۀ دوم باشيم و خداوند تعالى با الطاف كريمۀ خود با ما تهيدستان و روسياهان رفتار فرمايد. اميد است خدمتهاى شما كه به قول خودتان پر زحمت و كم استفاده است در پيشگاه مقدس مقبول باشد كه ارزش همان است و بس. كوشش كنيد اكنون كه با تودۀ جوان محتاج به هدايت سر و كار داريد آنها را نجات دهيد از اين منجلاب، و معنويات را با زبان شيرين خودتان به آنها بفهمانيد. شايد به وسيلۀ شما اشخاص از اسلام و قوانين آسمانى آن آگاه شوند و توجه به حقايق پيدا كنند و اين براى شما بهتر است از آنكه زندگى به اصطلاح مرفهى داشته باشيد و بس. اينجانب نتوانستم كارى كه پسند درگاه متعال باشد انجام دهم و هم‌اكنون كه مشرف به سراشيبى قبر هستم نمى‌دانم چه جواب دهم. از خودم مأيوس و به لطف خداوند تعالى اميدوارم، شايد جبرانى از خطاهاى گذشته و حال و آينده شود. الهى عاملنى بفضلك و لا تعاملنى بعدلك. كتاب را كه فرستاده بوديد مقالۀ شما را تا آخر خواندم و اميد است توفيق مقالات ديگر هم واصل شود. مقالۀ مستدل جالبى است و بايد هم جالب باشد. مطالبى كه در مرقوم شريف نوشته‌ايد بعض از آنها موجب تأسف و تأثر اينجانب است و هيچ گاه راضى به امثال اين امور نيستم و بعضى هم دردى است كه همۀ ماها از درمان آن با اين وضعى كه داريم عاجزيم و چون نوشتنى نيست با جناب آقاى شاه‌چراغى مذاكره نمودم تذكر دهند. در خاتمه بايد بدانيد كه اگر خداى نخواسته كسى از جنابعالى چيزى بگويد يا بنويسد با سوابقى كه از شما دارم و اطمينانى كه به شما دارم مورد هيچ اثرى نخواهد بود ولى تاكنون همچو مطلبى واقع نشده است. از جنابعالى اميد دعاى خير براى حسن عاقبت دارم. والسلام عليكم. روح‌اللّه‌ الخمينى