ـ ص 3، سال 1350 ، گرچه مطلب مهم نيست لكن چون مخالف با واقع است تذكر مى‌دهم: اينجانب در زمانى كه ساكن مدرسۀ دارالشفا^۱ بودم مدتها فلسفه تدريس مى‌كردم و در سنۀ 1348 [قمرى^۲ ] به واسطۀ تأهل از مدرسه خارج شدم. ـ ص 3، علت اصلى توسعۀ اين مجلس^۳ جلوگيرى شديد پليس رضاشاه بود از مطلق مجالس تعزيه و موعظه و امثال آن، از اين جهت مردم علاقه‌مند بودند و اينجانب نيز درس خصوصىِ «منازل السائرين»^۴ را به نحو عموم و عوام‌فهم توسعه دادم. ـ باز تذكر مى‌دهم كه مبالغات صحيح نيست؛ بايد مطالب چنانچه بوده و هست نوشته شود.

1. ـ از مدارس قديمى و معتبر حوزۀ علميۀ قم واقع در جنب مدرسۀ فيضيه و در جوار حرم حضرت معصومه س.
2. ـ مطابق با سال 1308 شمسى.
3. ـ مجلس درس اخلاق امام خمينى.
4. ـ اثرى است برجسته در عرفان اسلامى از عارف بنام جهان اسلام خواجه عبداللّه‌ انصارى متوفى 481 ه . ق، و در بيان مراحل و منازل سير و سلوك، كه شرحهاى زيادى بر آن نوشته شده است و يكى از معروفترين كتب درسى عرفانى است.