بسم اللّه الرحمن الرحيم بيان تفاوت حزب‌اللّه با حزبهاى شيطانى اين هم از بركات انقلاب و نهضت اسلام است كه با آقايانى كه در اطراف هستند ملاقات مى‌كنم و اميدوارم اين اجتماعات و ملاقاتها مفيد باشد. از اول عالم تا حال، دو حزب بوده است: يكى حزب الهى و يكى حزب غير الهى و شيطانى. و آثار هر يك هم جدا بوده است و آنى كه مال اللّه بوده، چون مقصد، خداى تبارك و تعالى است، به سوى او و در راه مستقيم است و آن كه بر خلاف اين راه بوده، كه اكثريت هم با اينهاست، حزبهاى شيطانى هستند، از صدر عالم تا حالا، زمان رسول اللّه هم بوده است و در زمان خودمان هم حزب رستاخيز را ديديد كه مقصدشان معلوم بود. حزبهاى الهى، آثارش اين است كه روح خداست؛ يعنى، كوشش آن اين است كه دعوت به خود نكند ودعوت به خدا بكند؛ دعوت به طبيعت نكند و دعوت به الوهيت و ملكوت بكند. و اين علامتى است كه انسان خودش مى‌تواند بفهمد كه كجا مى‌رود؛ آيا طرف حزب خدايى و خدا مى‌رود و جزء حزب اللّه است يا طرف حزبهاى ديگر؟ انسان مى‌تواند تشخيص بدهد كه چه كاره است. البته گاهى حجابها مانع مى‌شود كه انسان بفهمد چه كاره است. آنها كه در اين راه‌اند كه راه را پيدا كنند، مى‌توانند حجابها را پاره كنند و بيايند راه حزب اللّه را، از باب اينكه حِزْبَ اللّه‌ِ هُمُ الْغالِبُونَ.۱ و حزبهاى ديگر هم كه فرضاً مدتى بمانند و دست و پا بزنند مغلوب‌اند. نفاق بدترين و بالاترين انحراف انسان و آن چيزى كه لازم است براى همۀ افراد بشر، اين است كه توجه كنند كه خودشان رادر حزب خدا وارد كنند. انبيا هم براى همين آمدند؛ يعنى، اگر جنگ مى‌كردند براى خدا بود و اگر صلح مى‌كردند براى خدا و اگر دعوت مى‌كردند براى خدا. و هيچ يك از انبيا را سراغ نداريم كه گوشه گيرى كرده باشد؛ چوپان است، عصايش را بر مى‌دارد و راه مى‌افتد براى نجات مردم و فرعون، ولى فرعون نتوانست نجات پيدا كند. و اسلام است كه راه افتاد با همين فقيرها و با همين مردم كه در نظر اشخاص ديگر مردم پايين بودند و اشكال به پيغمبر مى‌كردند كه با تو يك دسته اراذل و مردم پست هستند! و امروز تمام خوبيهايى كه در دنيا هست و تمام آثار خير، اثر دعوت انبياست؛ يعنى، مردمى كه دعوت انبيا را قبول كردند، آثار خير گذاشتند و يك دسته هم كه اعوجاج داشتند و آثار خير گذاشتند، باز هم اينها از آثار انبياست؛ براى اينكه آثار انبيا اسباب اين شد تا آنها از خوف ملتها يك همچو كارهايى را انجام دهند و خودشان را به اين راه بزنند و وارد بشوند كه مقاصدشان را پيش ببرند، لكن اين انحراف است و انسان بايد از اين انحرافها نجات پيدا كند. و بدترين انحراف اين است كه انسان در ظاهر يك جورى نمايش دهد كه واقعش بر خلاف اوست. اين نفاق است و نفاق از بدترين خبرهايى است كه در قرآن مجيد آمده براى خود منافقين، بخصوص يك سوره آمده است، و براى غير منافقين بالخصوص سوره نيست. البته براى كفار آمده كه كفار منافقين هم هستند. بنابراين، آن قدرى كه اسلام تكيه كرده است بر اينكه منافقين را از بين ببرد يا اصلاحشان كند، براى كفار اين طور نيست. انسان مى‌داند با آدم كافر چه بكند، اما با منافقين نمى‌داند چه كند. زمان پيغمبر هم همين طور بوده است. و در اسلام از منافقين بيشتر تكذيب شده است و منافق اوضح مصاديق كفر است. اصلاح نفس قبل از اصلاح ديگران در هر صورت، بايد جامعۀ ما، روحانيون ما، روشنفكران ما و دانشمندان ما در فكر اين باشند كه اين نعمت و فرصتى كه خدا به ما داده است، طورى نشود كه آن را شكر نكنيم. آقايان در هر جا كه هستند، در حزب يا در خارج حزب، بايد كارى كنند كه مردم را در صحنه نگه دارند. وقتى مردم با هم مجتمع شدند، آن وقت است كه مى‌توانند كارى انجام دهند و وقتى قطرات جمع شد سيل هم درست مى‌شود. بنابراين، ما بايد دعوت بكنيم و دعوت ما به خود نباشد، دعوت به دنيا نباشد، دعوت به خدا باشد. وقتى دعوت به خدا شد و دنيا هم الهى شد، مى‌شود آخرت و مى‌شود ملكوت دنيا و فرقى ندارد ما بين اينجا و ملكوت و جبروت؛ همه‌اش جلوه‌اى است از خدا. آن چيزى كه دنيا را بد مى‌كند اين است كه انسان توجه كند به عالم پايين، در مقابل خداى تبارك و تعالى. و كسى كه دنيا را دارد و خيرات و مبرات و زكات و خمس و همۀ اينها را مى‌دهد، دنيايش بد نيست. و ميزان ، حجم نيست؛ ميزان، آن وضعيت روحى هر كس است. و مبدأ همۀ خطرها براى انسان خود آدم است، و مبدأ اصلاح هم از خود آدم بايد شروع شود. و نمى‌شود كه يك واعظى كه خودش اصلاح نشده بتواند ديگران را اصلاح كند. و آن واعظى مى‌تواند موعظه كند كه در باطنش هم موعظه شده باشد. و همين طور هر كس كه مى‌خواهد صحبت كند بايد توجه كند كه چه مى‌خواهد بگويد. آيا در اين چيز رضاى خدا هست؟ آيا دعوت به خودش هست يا دعوت به خدا؟ بعد هم كه صحبت كرد، بنشيند كه آيا اين صحبت براى اين بود يا براى آن. اين راهى است براى سير انسان به خدا كه مراقبت كند از خودش و بعد از مراقبت، محاسبه نمايد. اين طور نيست كه حزب بد باشد يا هر حزبى خوب باشد؛ ميزان، ايدۀ حزب است و اگر ايده چيز ديگرى باشد اين حزب شيطان است، هر اسمى هم داشته باشد. بنابراين، ما بايد كوشش كنيم كه حزبمان را حزب اللّه كنيم، خودمان را جزء حزب اللّه قرار دهيم. و من اميدوارم كه آقايان موفق شوند در هر جا كه هستند، براى اسلام و براى خدا و براى رسيدن به مقصد الهى فعاليت كنند و اگر در بين خودشان ديدند كه كسى انحراف دارد، به آقايان اطلاع دهند. من اميدوارم كه خداوند تأييد كند كه براى اسلام ان‌شاءاللّه، مفيد واقع شويد. و السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته