بسم‌اللّه الرحمن الرحيم اناللّه و انااليه راجعون چه سعادتمندند آنان كه عمرى را در خدمت به اسلام و مسلمين بگذرانند، و در آخر عمر فانى به فيض عظيمى كه دلباختگان به لقاءاللّه آرزو مى‌كنند نايل آيند. چه سعادتمند و بلند اخترند آنان كه در طول زندگانى خود كمر همت به تهذيب نفس و جهاد اكبر بسته، و پايان زندگانى خويش را در راه هدف الهى با سرافرازى به خيل شهداى در راه حق پيوستند. چه سعادتمند و پيروزند آنان كه در نشيب و فرازها و پست و بلنديهاى حيات خويش به دامهاى شيطانى و وسوسه‌هاى نفسانى نيفتاده، و آخرين حجاب بين محبوب و خود را با محاسن غرق به خون خرق نموده۱ و به قرارگاه مجاهدين فى‌سبيل‌اللّه راه يافتند. چه سعادتمند و خوشبخت‌اند آنان كه به دنيا و زخارف آن پشت پا زده و عمرى را به زهد و تقوا گذرانده و آخرين درجات سعادت را در محراب عبادت و در اقامۀ جمعه با دست يكى از منافقين و منحرفين شقى، فائز و به والاترين شهيد محراب كه به دست خيانتكار اشقى الاشقيا به ملأ اعلا شتافت، ملحق شدند. و شهيد عزيز محراب اين جمعۀ ما از آن شخصيتهايى بود كه اينجانب يكى از ارادتمندان اين شخص والا مقام بوده و هستم. اين وجود پربركت متعهد را قريب شصت سال است مى‌شناختم. مرحوم شهيد بزرگوار حضرت حجت‌الاسلام والمسلمين حاج آقا عطاءاللّه اشرفى را در اين مدت طولانى به صفاى نفس و آرامش روح و اطمينان قلب و خالى از هواهاى نفسانى و تارك هوى و مطيع امر مولا و جامع علم مفيد و عمل صالح مى‌شناسم، و در عين حال مجاهد و متعهد و قوى النفس بود. او در جبهۀ دفاع از حق از جمله اشخاصى بود كه مايۀ دلگرمى جوانان مجاهد بود و از مصاديق بارز رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّه‌َ عَلَيْه۲ بود. و رفتن او ثلمه۳ بر اسلام وارد كرد و جامعۀ روحانيت را سوگوار نمود. خداوند او را در زمرۀ شهداى كربلا قرار دهد و لعنت و نفرين خود را بر قاتلان چنين مردانى نثار فرمايد.ننگ ابدى بر آنان كه يك چنين شخص صالحى را كه آزارش به مورى نرسيده بود از ملت ما گرفتند و خود را در پيشگاه خداوند متعال و در نزد ملت فداكار، منفورتر و جنايتكارتر از قبل معرفى كردند. اين بزرگوار مثل ساير شهداى عزيز ما به جوار رحمت حق پيوست، و ملت مجاهد و قواى مسلح سلحشور ما با عزمى راسختر به پيشبرد انقلاب ادامه مى‌دهند. و آنان كه به ادعاى واهى خود كوس طرفدارى از خلق را مى‌زنند و با خلق خدا آن مى‌كنند كه همه مى‌دانند، در اين جنايت عظيم چه توجيهى دارند؟ و با به شهادت رساندن عالمى خدمتگزار و پيرمرد بزرگوار هشتاد ساله چه قدرتى كسب مى‌كنند و چه طرفى مى‌بندند؟ و آنان كه در سوگ اين جنايتكاران اشك تمساح مى‌ريزند و از جريان حكم خدا دربارۀ آنان شكايت دارند، چه انگيزه‌اى دارند؟ آيا انتقام از جمهورى اسلامى به شهادت رساندن يك عالم پارساست، و به آتش كشيدن يك عده كودك و زن و مرد و توده‌هاى رنجكش است؟! آيا راه به حكومت رسيدن و قدرت را به دست آوردن، اين نحوه جنايات است؟! بارالها، ملت مجاهد ما در اين برهۀ زمان با چه حوادثى و با چه چهره‌هايى مواجه است. عصرى كه حكومتهاى مسلمين آنچنانند، و رسانه‌هاى گروهى آنچنان، و ابرقدرتها اينچنين. عصرى كه باطل را به صورت حق به خورد مردم مى‌دهند و جنايات را به صورت صلح طلبى. عصرى كه دشمنان اسلام و مسلمين با ملتهاى مستضعف، آن مى‌كنند كه چنگيز نكرد، و اكثر حكومتهاى مسلمانان در جناياتى كه بر ملتهاى خود مى‌رود از جانيان طرفدارى مى‌كنند. عصرى كه در خانۀ امن خدا از دشمنان اسلام و جنايتكاران به مسلمين نمى‌شود شكايت كرد. عصرى كه فرياد مرگ بر اسرائيل و امريكا بر خلاف اسلام تلقى مى‌شود. و عصرى كه براى استقرار حكومت اسلامى و پياده كردن احكام اسلام در يك كشور ، مدعيان اسلام به ستيز نظامى و تبليغاتى با آن برمى‌خيزند و با اسلام عزيز به اسم اسلام مى‌جنگند. بارالها، ملت مجاهد ايران در اين عصر جاهليت و تاريك مظلومند، و بجز اتكال به درگاه تو و اعتماد به عنايات تو پناهى ندارند، و از پيشگاه مبارك تو استمداد ميكنند. و در راه حق به راه خود ادامه مى‌دهند، و از اين وحشيگرى هراسى به خود راه نمى‌دهند. و عزتى كه براى تو و رسول تو و مؤمنين است، براى زندگى عاريت چند روزه از دست نمى‌دهند. بارالها، از تو رحمت براى شهداى عزيز و بويژه شهيد محراب اين هفته، و سلامت و سعادت و صبر براى ملت بويژه بازماندگان شهدا و اهالى محترم باختران، و شفاى عاجل براى آسيب ديدگان و انتقام از دشمنان اسلام را خواستارم. درود به روان پاك عزيزان شهيد. درود بر بازماندگان شهدا. سلام بر آسيب ديدگان و صلوات و سلام خداوند و مقربان درگاهش بر حضرت بقية‌اللّه ـ ارواحنا لمقدمه الفداء ـ والسلام على عباداللّه الصالحين. روح‌اللّه الموسوى الخمينى