بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم ضرورت اتحاد نيروها در دفاع از اسلام من اميدوارم كه خداوند به همۀ آقايان و به همۀ ملتهاى اسلامى و خصوصاً ملت ايران كه هميشه در تحت ستم بوده است، قوت روحى بيشتر عنايت كند. و به شما رزمندگان ان‌شاءاللّه‌، قدرت كامل عنايت كند كه بتوانيد دفاع از كشور خودتان و دفاع از اسلام بكنيد. من حرفهايم را خلاصه مى‌كنم در دو جمله: يكى اينكه بايد شما بدانيد آنكه فرمان داده است به همۀ ما، خداست. فرماندۀ همه خداست. اوست كه دفاع را واجب كرده است براى رفع فتنه، مقاتله را واجب كرده است، امر كرده است و او است كه فرمانده كلّ قواست و شما بايد متكى به او باشيد. و جمله دوم اينكه: شما مسئول او هستيد نه مسئول كسى ديگر. ماها آنقدر كه مى‌فهميم يك ظواهرى است و بيشتر نيست، همۀ عالم اين‌طور است. آن چيزى كه در باطن افراد مى‌گذرد در سر افراد مى‌گذرد، در قلب افراد مى‌گذرد، آنها را غير از خدا كسى نمى‌داند، و او حاضر است پيش خدا، مثل اينكه ظاهر و حاضر است، فرقى ندارد و شما مسئول او هستيد. شما مى‌توانيد كه در اينجا نسبت به هر كسى تعميه^۱ كنيد و اظهار نكنيد مافى الضميرتان را^۲ و همه به اين معنا كه ما فداكار هستيم و چه هستيم و چه هستيم و مهيا هستيم و يا ـ خداى نخواسته ـ نباشيد، مى‌توانيد اين را بگوييد، لكن شمايى كه فرمانده‌تان خداست و ناظر به امورتان خداست، بايد توجه كنيد كه مسئول او هستيد، آنجا ديگر نمى‌شود دغل‌بازى كرد، هيچ، ابداً. و شما بايد خودتان، همه، چه ارتشى و چه سپاهى، چه بسيجى، و چه هر كس هست، شما خودتان را يك قوه بدانيد در اسلام. وقتى كه گفته مى‌شود به حسب روايت «يد واحده» باشند بركفّار، «يد واحده»، يعنى قدرت واحده و قدرت واحده، معنايش همين است. قدرتهاى مختلف نباشد؛ براى اينكه قدرتهاى مختلف ممكن است اختلاف عقيدتى باشد، اختلاف [برسر] چيزهاى ديگرى باشد و شيطان رخنه كند در او. امّا وقتى همۀ شما ديديد كه ما مى‌خواهيم براى خدا كار كنيم، خداى ما امر كرده است كه ما دفاع كنيم از خودمان، دفاع كنيم از نواميسمان، دفاع كنيم از اسلام، وقتى همه اين مطلب را مى‌بينيد و مى‌دانيد و شواهد و قراين و شواهد روايتى در اين مسئله هست، ديگر نبايد اين مسئله پيش بيايد كه من نظامى هستم، من ارتشى هستم، من سپاهى هستم، من بسيجى هستم، اين مسائل نبايد پيش بيايد. شما همه‌تان بايد باهم باشيد، هر وقتى مى‌بينيد نقصى در قدرت آن يكى هست كمك كنيد، آن مى‌بيند در شما نقصى هست از قدرت و از ابزار خود كمك كند شما را و مثل يك آدمى كه مى‌خواهد برود و يك كارى را بكند همۀ قوايش متوجه به اين است كه آن كار را بكند. شما شخص واحد باشيد و «يد واحد» و قدرت واحد؛ براى اينكه نجات بدهيد كشورتان و بالاتر اينكه اسلام را. و شما همه مى‌دانيد اگر ـ خداى نخواسته ـ در ايران، اسلام شكست بخورد شكست اسلام تا قرنها بعد جبران نخواهد شد؛ اين چيز واضحى است. اينكه مى‌بينيد همۀ قدرتها قوايشان را سر هم گذاشتند و دنبال اين هستند كه نگذارند كه اين انقلاب ما نضج پيدا كند، براى اين است كه همين مطلب را مى‌بينيد كه اگر اسلام درست قدرت پيدا كند، نمى‌گذارد ديگر آنها به مطامعشان برسند. و الآن هم مى‌بينيد كه بحمداللّه‌ همه جا از اين مسئله هست، چون اسلام است در همه جا و مردم بيدار شدند در همه جا. در كنار كاخهاى كرملين و كاخ سفيد هم مردم بيدار شدند و مى‌ترسند. امريكا كه مى‌گويد بايد ببينم كه اسلام چه هست و مى‌خواهد اسلام‌شناسى بكند براى اين‌است كه مى‌خواهد اسلام را بفهمد، براى اين است كه اين مسئله را چه‌جورى بايد جلويش را گرفت. و اينكه در كرملين هم مى‌گويند كه بايد خدا زدايى كرد، براى اينكه مى‌دانند اتكال به خدا، اين كارها ازش مى‌آيد. دفاع مأموريتى الهى شما كه همه توجه به خدا و توجه به اسلام داريد و مى‌خواهيد از زير بار قدرتهاى ديگر خارج بشويد، نمى‌خواهيد دوباره انگل باشد و بيايند اينها بر ارتشمان حكومت كنند و بر سپاهمان حكومت كنند. شما اگر باهم باشيد مى‌توانيد اين كار را بكنيد. اگر جداى از هم بشويد كه نمى‌توانيد اين كار را بكنيد. با هم بودن است كه مى‌شود كار را انجام داد و تا حالا هم هر چه كار انجام گرفته است براى اين جهت بوده است كه با هم بوديد. از اين به بعد همه باهم باشيد و مطمئن باشيد كه خداى تبارك و تعالى وقتى كه شما براى او واقعاً خالص باشيد او براى شما بيشتر كار انجام مى‌دهد و همين‌طور كه ايشان گفتند، ما خودمان چيزى نيستيم. هر چه هست قدرت او هست. ما چيزى نيستيم كه بخواهيم قدرت نمايى كنيم، ما مأموريم از طرف خدا دفاع كنيم. مأموريتى كه ما انجام مى‌دهيم مأموريت از طرف خداست، در عبادات هم همين طور است. اگر خدا امر نكرده بود به عبادات، آدم نمى‌توانست بگويد من عبادت كنم. من چه‌ام كه عبادت كنم؟ عبادت كه را بكنم؟ اما امر كرده است، امر كرده است نماز بخوان، ما نماز مى‌خوانيم. امر كرده است روزه بگير، ما روزه مى‌گيريم، امر كرده است شما دفاع كنيد از خودتان، دفاع مى‌كنيم، همان‌طور كه انبيا مى‌كردند. اين منافات ندارد به اينكه همه چيز از خداست. ماهم كه دفاع مى‌كنيم همين هم از خداست، از چيز ديگرى نيست قدرت شما هم و تفنگ شما هم از خداست. اگر چنانچه يك لحظه عنايت خدا برگردد، در عالم هيچ چيز نيست. وقتى كه اينطور است توجه به اين بكنيد كه يك مسئوليت بزرگى به گردن شماست. مسئوليت اين نيست كه ما شكست خورديم و بعد يك حكومت ديگر بيايد. مسئوليت اين‌است كه اسلام شكست خورده، و اگر اسلام شكست خورد، در قرنهاى بعد هم باز سر بلند نمى‌كند و اين به عهدۀ ماست. اگر ـ خداى نخواسته ـ به واسطۀ خطوط مختلف ـ فرضاً ـ يك چنين چيزى باشد، هر كسى هم كه در باطن ذاتش اين معنا باشد كه خطى درست كنم كه ارتشى پيش نرود، خطى درست كنم كه سپاهى پيش نرود، اين پيش خدا ثبت است، حاضر است، فردا دست شما مى‌دهند كه تو آن بودى كه آن طور گفتى و تو آن بودى كه در قلبت اين طور بود. شما اين معنا را در نظر بياوريد، و اين مسئوليت را در نظر بياوريد و اتكال به خدا بكنيد. برويد و شما قدرتمنديد و الآن قدرتمندى شما در همه جا سايه افكنده است و الآن خواب در چشم صداميان نيست؛ آنها متزلزل‌اند. اين‌را بدانيد مسلّم ابزار زياد دارند، ولى ابزار، آدم مى‌خواهد، آدم ندارند؛ آدم حسابى ندارند. وقتى اين‌طور باشد كه الآن در خود عراق هم اختلاف است، شما با قدرتمندى برويد و كارتان را انجام بدهيد. و من هم هر شب به شما دعا مى‌كنم. در مواقع خاص به شما دعا مى‌كنم و اين دعايى است كه وظيفۀ ماست كه براى اسلام دعا كنيم و براى اسلام دعا كردن به اين است كه به شما دعا بكنيم. خداوند ان‌شاءاللّه‌، همۀ شما را موفق كند، مؤيد كند و با قدرتمندى پيش برويد و از هيچ كس از اين قدرتها نترسيد. اينها هياهويشان بيشتر از خودشان است. من اميدوارم موفق و مؤيد باشيد. والسلام عليكم و رحمة اللّه‌

1. ـ نابينا نمودن.
2. ـ آنچه در دل داريد.