

بسمه تعالى 27 صفر 96 به عرض مبارك مىرساند، مرقوم مورخ 14 محرّم زيارت؛ سلامت و سعادت حضرتعالى را خواهانم. راجع به شهريۀ پاكستان و سوريه مدتها است از من تقاضا شده است ولى قبول نكردهام چون آنها كه در زينبيه جمع شدهاند نوعاً اهل علم نيستند؛ علاوه بعضى اشخاص در آنجا كارهايى مىكنند كه مخالف مصلحت است لهذا عذر بخواهيد. راجع به پاكستان بايد به آقاى شريعت در كراچى مراجعه شود اگر ايشان صلاح ديدند به وسيلۀ ايشان عملى شود؛ بنابراين حضرتعالى به ايشان بنويسيد من هم نوشتهام كه آنچه صلاح است عمل شود. بعضى از مطلعين مىگويند اگر شهريه در آنجا داده شود جمعى بيكاره هجوم مىآورند و موجب زحمت مىشود، در هر صورت عجالتاً عذر بخواهيد و براى رفع محذور از خودتان موكول به من بفرماييد. راجع به قروض آقاى آقا عطاء مختاريد مرحمت فرماييد. مبلغ هفتصد ريال داده مىشود. آدرس آقاى شريعت ـ به ايشان با احترام بنويسيد ـ : كراچى پارسى كالونى 116 اگر فرضاً بنا شد به سوريه شهريه بدهيد اين مقدار كه مرقوم شده است كم است؛ طلاب آنجا حدود دويست نفر يا قدرى بيشتر هستند و در اين صورت بايد مقسّم از خود شما باشد و به ديگرى به هيچ وجه اختيار ندهيد. ممكن است از آقاى خلخالى۱ كه در آنجاست استفاده شود و يكى كه مربوط به خود شما باشد كفيل باشد چون كارهايى با شهريه مىشود كه مصلحت نيست. از قرارى كه آقاى آقا شيخ على فاضلزاده به آقاى رضوانى نوشتهاند: 1ـ به خانوادۀ اخوى ايشان، آقاى شيخ احمد، كه گرفتار است كمك شود. 2ـ خود ايشان در موضوع خانهاى كه خريدهاند مقروض هستند. حضرتعالى به هر نحو صلاح مىدانيد عمل فرماييد و كمك كنيد. قبلاً به احمد۲ نوشتهام: آقا محسن فرزند آقاى آقا شيخ حبيباللّه اراكى مدتى است در قم است و از حضرتعالى شهريه نرسيده، مناسب است مرحمت كنيد. احمد چون تا مدتها احتياج به وجه ندارد آنچه به او مىداديد به طلاب بدهيد، ان شاء اللّه مانع ندارد.