بسم اللّه الرحمن الرحيم زدودن ننگ وابستگيها از كشور من در اين حالى كه هستم ـ و ملاحظه مى‌فرماييد ـ كمتر موفق شدم كه برادرهاى قمى خودم را از نزديك ببينم. و آن علاقه‌اى كه من به اين جوانها دارم، البته به همۀ جوانها لكن قم كه محل خود ماست و ما سوابق زياد با اين آقايان داريم، علاقۀ خودم را به آنها تقديم كنم. اين مسئله بايد [از سوى] همۀ ملت توجه به آن بشود كه امروز كه اين مملكت به دست تواناى شماها ـ و مبدأ آن از قم بود ـ به دست شما افتاده است و كشور مثل خانۀ خود شما هست، بايد خودِ صاحبخانه‌ها به فكر خانه‌هايشان باشند. صاحبخانه‌ها ملت هستند؛ و خصوصاً اين طبقه‌اى كه كار مى‌كنند؛ اين طبقه‌اى كه زحمت مى‌كشند براى ملت خودشان. و اين خانه‌اى كه الآن مخروبه بوده است و به دست شماها افتاده است بايد خودتان به فكر آن باشيد. قم هميشه پيشقدم در امور بوده است و حالا هم كه آقا، آقازاده، مسائل را گفتند و زحمتهاى شما و فعاليتهاى شما را در امور مختلفۀ شهرستان خودتان گفتند، بايد تشكر كنم؛ هم از آقا، و هم از همۀ آقايانى كه شركت كردند در اين امور و مى‌كنند. بايد همۀ استانها و شهرستانها و روستاها يكدست با هم مشغول بشوند براى ساختن. من اين را باز هم گفتم به بعضى گروهها، كه انسان خجلت مى‌كشد كه يك كشورى كه بايد صادر كند و صادركننده باشد؛ دستش را پيش امريكا ـ آن دشمن ملت و دشمن بشريت ـ دراز كند و از او كمك بخواهد، و او هم كمك را همين طورى به ما نمى‌دهد. آنها روى مقاصد خودشان اگر بخواهند كمك بكنند، كمك به خودشان هست؛ نه كمك به ما. و بايد ما اين عار را از كشور خودمان بِزُداييم. وابستگى اقتصادى منشأ وابستگيها به فعاليت جوانها، به فعاليت قشرهاى مختلف، كشاورزيمان را بايد همچو تقويت بكنيم كه بعد از يكى دو سال صادركننده باشيم؛ ديگران از ما بخواهند، نه ما از آنها. مى‌دانيد كه اگر چنانچه ما احتياج داشته باشيم در ارزاقمان به خارج، اين وابستگى براى ما اسباب اين مى‌شود كه در امور سياسى هم وابسته باشيم. و ما بايد وابستگيمان را از اجانب و غرب و شرق قطع كنيم. اگر ما بخواهيم كه مملكتمان يك مملكت مستقلِ آزادِ مال خودمان باشد، بايد در اين امورى كه مربوط به اقتصاد است، مربوط به فرهنگ است، مربوط به امور ديگرِ كشور است، خودمان فعاليت كنيم، و ننشينيم ديگران انجام بدهند. دولت هم مثل خود شما يكى از افراد اين مملكت است. آن هم به اندازۀ قدرتش بايد همراهى كند؛ لكن ما نبايد بنشينيم كه دولت همراهى بكند، و اگر او نكند ما كارى نكنيم. شما الآن مى‌بينيد كه ـ به طورى كه آقا فرمودند ـ اين قدر كار پيش برديد با همت خودتان، بدون اينكه به شما يك كمك صحيحى كرده باشند. حالا از اين به بعد هم همۀ ملت اينطور بايد باشد. بايد همه دست به هم بدهند و اين بار را به منزل برسانند. توطئۀ امريكا بر عليه ايران شما مى‌بينيد كه الآن توطئه‌ها باز در كار است. و امريكا ـ كه دشمن شمارۀ اول بشر و ماست ـ باز اين شخص خائن۱ را به بهانۀ اينكه مريض است برده است امريكا. و ما نمى‌دانيم كه آيا صحيح مى‌گويند يا نه؟ بلكه بعض اطبايى كه در آنجا بودند و مطالعه بعضى پرونده‌ها را كردند گفتند مرض اين مرضى نيست كه احتياج به آمدنِ امريكا داشته باشد. آن در همانجا هم كه بود مى‌شد كه همانجا باشد و معالجه كند. از اين معلوم مى‌شود كه يك توطئه‌اى در كار است. البته ديگر محمدرضا قابل اينكه يك آدمى بشود و بتواند يك نفسى بكشد اين نيست الحمد للّه؛ لكن اين را آلت قرار مى‌دهند، اين قدرتمندها و شياطين اين را آلت قرار مى‌دهند، براى اينكه با آليت اين، يك فعاليتهاى ديگرى بكنند و يك تيپهاى ديگرى و قشرهاى ديگرى برايشان خدمتگزارى بكنند. لكن بايد اين مطلب را بدانند كه شما ديگر دستتان كوتاه شد از ايران. ديگر شما نمى‌توانيد دوباره همان مسائلى را كه براى بدبختى اين ملت پيش آورديد پيش بياوريد. ملتى است كه خودش ديگر بپاخاسته است، و همه تكليف خودشان را مى‌دانند. اين تحولى كه الآن در ملت پيدا شده است ـ كه يك نمونه‌اش شما جوانهاى عزيز من هستيد كه مشغول اينطور فعاليتها هستيد، زنها مشغول فعاليت هستند، مردها مشغول فعاليت هستند، جوانها همه مشغول فعاليت هستند ـ اين تحول ديگر طورى است كه پشتوانۀ اين كشور است. آن وقت اينها مى‌خواستند رخنه بكنند به اينجا كه اين تحول حاصل نشده بود؛ اين بينايى براى ملت ما حاصل نشده بود. حالايى كه از هر فردى بپرسى كه دشمن تو كيست؟ مى‌گويد دشمن من غرب و شرق است و امريكا هم در درجۀ اول است، صهيونيست هم در درجۀ اول است، اين را ديگر نمى‌توانيد شماها اغفال بكنيد، اين ملت را نمى‌توانيد اغفال بكنيد. بيخود متشبِّث شُديد كه يك جنازه‌اى را ببريد در كشور خودتان و او را بخواهيد آلت دست قرار بدهيد! البته ما اعتراض داريم به اينكه دشمن ما را و جنايتكار درجه اول را به ملت ما و خيانتكار بزرگ را بردند. ما از آنها مطالبه مى‌كنيم كه بايد اين را به ما تحويل بدهند، ما از او طلبكار هستيم، ما خزاينمان پيش اينهاست. بانكهاى خارجى از پولهاى ملت ما ـ كه به وسيلۀ شخص او و اتباع او ذخيره شده است ـ الآن موجود است. و ما آنها را لازم داريم، و بايد براى ملت خودمان اخذ بكنيم. و امريكايى كه ادعا مى‌كند كه در اين نهضتى كه بوده است ما هم حالا خوشحال هستيم! اين حرفهايى است كه مى‌زنند. والاّ در حالى كه نهضت بود، همين امريكا من كه پاريس بودم كراراً فرستادند به اينكه شما شاه را حالا كاريش نداشته باشيد؛ بگذاريد باشد ـ چه ـ بعد هم بختيار را. در عين حالى كه اينطور بوده است، حالا آن امريكا هم انقلابى شده است! همان طورى كه حالا ملاحظه مى‌كنيد كه هر كس مى‌آيد اينجا، اشخاصى كه من مى‌شناسمشان چه جور اشخاصى هستند، مى‌آيند اينجا ادعا مى‌كنند كه ما در زمان سابق چه فعاليتها كرديم و چه مجاهده‌ها كرديم و چه زجرها كشيديم! در صورتى كه من مى‌دانم كه در زمان سابق آنها در رفاه بودند و هيچ فعاليتى هم نكردند. اگر هم فعاليت كرده باشند، فعاليتهايى بوده است كه برخلاف مسير ملت بوده. حالا اين يك مسئله‌اى است كه ديگر رسم شده، و چون ديدند كه يك سيل خروشانى در حركت است، و چنانچه بخواهند خلاف اين را بگويند اين سيل آنها را مى‌برد، البته بعضى از آنها باز هم يك حرفهايى مى‌زنند. رشد سياسى ملت و من ميل دارم كه اين همۀ اين روشنفكرهاى باصطلاح و همۀ اين دانشگاه و رؤساى دانشگاه و معلمين دانشگاه و اساتيد دانشگاه و همۀ اين قشرها، من ميل دارم كه اينها همه به فكر اين مملكت باشند. هى به فكر اينكه اشكال بكنند و بنشينند هى اشكال به اين، اشكال به دادگاهها و اشكال به پاسبانها و اشكال به پاسدارها و اشكال به دولت و اينها. اين كاشف از اين است كه ما باز رشد سياسى نداريم. اگر يك ملتى رشد سياسى داشته باشد، آن روزى كه مى‌بيند كه از چنگال اين گرگها اين ملت نجات پيدا كردند، و ممكن است كه آن ريشه‌هاى پوسيده باز به هم پيوند بكنند و اسباب زحمت بشوند براى اين ملت، بايد همۀ اينها با هم دست به هم بدهند، ديگر آن ننشيند توى منزلش با الفاظش يا با قلمش يا با مقاله‌اش مطالبى بگويد كه برخلاف مسير ملت است. اين دليل بر اين است كه ما رشد نداريم. هر چه هم روشنفكر باشيم، لكن رشد سياسى يك مسئلۀ ديگر است. هر چه هم عالِم باشيم، لكن رشد سياسى يك باب ديگر است. ما اگر رشد سياسى داشته باشيم، حالا يك كشورى كه از خودمان شده و مى‌توانيم در اين كشور زندگى صحيح بكنيم، زندگى انسانى بكنيم، زندگى آزاد و مستقل بكنيم، نبايد همۀ گروه گروه بشويم، كه در ظرف مثلاً چند ماه، دويست گروه با اسماء مختلف و با حرفهاى مختلف؛ و باز همان مسائلى كه در صدر مشروطيت براى شكستن آن قدرتهايى كه آن وقت مجتمع شده بودند، باز حالا دوباره مشغول شدند، و آن وقت هم با حزب بازى و احزاب متعدده و اينها. و مع‌الأسف احزاب هم كه در اين ممالك پيدا مى‌شود همه مخالف با هم و همه توى سر هم مى‌زنند! نبايد حالا مردم يك همچو كارى را بكنند. خيانت در تضعيف نيروهاى خدمتگزار اقشار ملت ما بايد همه دست به هم بدهند اين مملكت را نجات بدهند؛ نه اينكه حالا بنشينند هر چه مى‌خواهند به دولت حمله بكنند؛ هر چه مى‌خواهند به ملت حمله بكنند؛ هر چه مى‌خواهند به مجلس خبرگان حمله بكنند؛ هر چه بخواهند به كميته‌ها و هر چه بخواهند به پاسداران و سپاه پاسداران و هر چه بخواهند به اينها حمله بكنند، و تضعيف بكنند. امروز تضعيف ملت و پاسدار و اين قشرى كه الآن مشغول خدمت هستند خيانت به اين مملكت است. بايد ما دست برداريم از اين افكارى كه داشتيم و داريم كه ما هر چه دلمان مى‌خواهد بنويسيم، چون خوب مى‌نويسم فكر نباشم، فكر اين نباشم كه چه چيز مى‌نويسم! گاهى نويسنده‌ها اينطورى هستند! نويسنده‌اند، خوب چيز مى‌نويسند، لكن چيزِ خوب نمى‌نويسند. يك مسئلۀ مُضرِّ به مملكت را خيلى قشنگ و آب و تاب‌دار و طورى كه پسند مثلاً بعضى جوانها باشد مى‌نويسند، لكن محتوايش مُضر به مملكت. آقايان، به خود بياييد! نويسنده‌هاى ما، گوينده‌هاى ما، روشنفكرهاى ما، اين مملكت حالا از خودتان هست؛ بنشينيد همه دست به دست هم بدهيد با اين قشرهايى كه مشغول فعاليت هستند شما هم فعاليت كنيد. اين بيچاره‌هايى كه خانه مى‌سازند، حمام مى‌سازند، مسجد مى‌سازند، داروخانه درست مى‌كنند، و امثال ذلك ـ كه حالا آقا شرح يك مختصريش را فرمودند ـ خوب شما هم بنشينيد كمك بكنيد. نمى‌توانيد برويد حمام بسازيد، لااقل حمام را خراب نكنيد. نمى‌توانيد برويد در بين كشاورزها دِرو بكنيد، لااقل با قلمهاى خودتان اين دِروگرهاى ما را اذيت نكنيد. اظهار تأسف از حركتهاى نابخردانه من متأسفم واقعاً كه مى‌بينم يك اشخاصى كه ممكن است به درد يك مملكتى بخورند، دارند يك كارهايى مى‌كنند كه اگر چنانچه ان‌شاءاللّه اين نهضت پيش ببرد و پيش مى‌برد ـ مطمئن باشيد كه شماها پيروز هستيد. مُتكِل۲ به خدا چون هستيد، خداوند با شماست. من متأسفم كه اگر اين مملكت آنطورى كه ما مى‌خواهيم پيش ببرد، آن وقت اينها را ديگر به درد ما بايد بگوييم نمى‌خورند، براى اينكه كسى كه در بين انقلاب با انقلاب مخالفت مى‌كند، كسى كه در بين انقلاب شروع مى‌كند چيزهايى را گفتن كه در امريكا عمال صهيونيسم مى‌گويد ـ اينها نيستند، من نمى‌گويم اينها عمال او هستند، نفهم هستند بعضيشان! همان حرفهايى كه آنجا مى‌زنند اينها مى‌زنند ـ خوب، وقتى اين انقلاب به آخر رسيد، ديگر جاى شما را نمى‌گذارند در اين مملكت باشد. و ما ميل داريم شما كار بكنيد توى اين مملكت، چرا خودتان را در بين ملت ضايع مى‌كنيد؟ چرا خودتان را از ملت جدا مى‌كنيد؟ چرا يك نهضتى كه تا اين اندازه جلو رفته است شما كارى مى‌كنيد كه خداى نخواسته اين توقف بكند، يا يك قدرى ديرتر به مقصد برسد؟ به مقصد مى‌رسد، لكن ممكن است كه حرفهاى شما ديرتر اينها را به مقصد برساند. چرا هر روز يك كارى مى‌كنيد كه جوانهاى غافل از شما متأثر بشوند و بروند در دانشگاه، و نمى‌دانم بروند در خيابانها و آن كارها را بكنند كه خلاف مسير ملت است؟ آخر فكرى بكنيد شما. بنشينيد همه‌تان با هم جلسه كنيد، فكر بكنيد، هى ننشينيد و بنويسيد؛ و برخلاف مسير ملت هم بنويسيد. من همين امروز يك روزنامۀ مُعوَجى۳ كه پيش من آمد ديدم، سرتاسر ديشب يك قدرش را نگاه كردم، البته حالش را هم نداشتم بخوانم. سرتاسر يك روزنامه‌اى، با اينكه خودش را مثلاً مى‌گويد كه ما با خلق كذا هستيم، سرتاسرش همه‌اش چيزهايى است كه برخلاف مسير ملت است. آخر چرا بايد اينطور باشد؟ چرا شمايى كه مدعى هستيد كه ما با ملت موافقيم، مدعى هستيد كه ما خدمت براى ملت مى‌كنيم، چرا بايد روزنامه شما اينطور تحريك‌آميز باشد؟ چرا روزنامه شما بايد اينطور باشد كه جوانهاى ما را منحرف كند؟ يك قدر فكر بكنيد، يك قدر توجه بكنيد، به خود بياييد. من از شما، از قُميها، هميشه متشكر بودم، و حالا هم متشكرم. و براى شما و براى همۀ ملت دعا مى‌كنم. خداوند ان‌شاءاللّه شما را حفظ كند. همۀ ما را در پناه امام زمان ـ سلام‌اللّه عليه ـ حفظ كند؛ و خدمتگزار به اين مملكت قرار بدهد. همه را تأييد كند ان‌شاءاللّه.
