بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم مبارزه رضاخان با اسلام و روحانيت اين گروههاى مختلفى كه امروز تشريف آوردند و ما از نزديك خدمتشان رسيديم، كه همه در ارتباط با اين جنگ و در خدمت جبهه بوده‌اند، از همۀ آنها من تشكر مى‌كنم و اميدوارم كه همۀ آنها موفق باشند كه همان طور كه تاكنون دين خودشان را به اسلام و كشور خودشان ادا كرده‌اند، اين خدمت را ادامه بدهند، تا ان‌شاءاللّه‌، كشورشان، كشور عزيزشان، به استقلال تام و آزادى كامل [برسد] و شرّ اشرار را از اين كشور از بين ببرند. و ان شاءاللّه‌، همۀ موفق باشند. من به مناسبت اينكه از عشاير محترم كشور تعدادى اينجا تشريف دارند و از راديو و تلويزيون هم تعدادى هستند، بعضى مسائلى كه در رژيم سابق، در اين پنجاه سال با برنامه‌ريزى مسلم تحقق پيدا كرده است عرض كنم، گر چه همۀ آنها را نمى‌شود. و من اميدوارم كه تاريخ‌نويسان ما و آنهايى كه اهل مطالعه هستند اين پنجاه سال را تحت نظر قرار بدهند و ببينند كه در اين پنجاه سال، اين پدر و پسر چه به روز اين كشور آوردند. ما يك بررسى كوتاه از اين ارگانهايى كه در اين كشور مى‌توانستند منشأ اثرى باشند و گروههايى كه ممكن بود در مقابل قدرتهاى بزرگ بايستند، ما يك بررسى مختصر، گذرايى مى‌كنيم؛ ببينيم كه اينها در همۀ اين گروهها و در همۀ اين ارگانها چه طور با اين كشور بازى كردند و چه طور خدمت خودشان را به ابرقدرتها اثبات كردند. ما يك نظرى به مراكز سياسى اين كشور بايد بكنيم و يك نظرى به مراكز اقتصادى كشور و اجتماعى كشور و يك نظر به قدرت نظامى كشور و يك نظر به گروههاى تبليغاتى و مطبوعاتى كشور و يك نظر به گروههايى كه مى‌توانستند براى اين كشور يك قدرت باشند؛ مثل عشاير، ببينيم كه در طول اين پنجاه و چند سال، اينها با آن قدرتهايى كه ممكن بود در مقابل ابر قدرتها بايستند، چه كردند. رضاخان كه آمد، اوّل با يك صورت ظاهر اسلامى آمد و كم كم قدرت را به دست گرفت و به حسب آن چيزى كه انگلستان تصديق كرد، او را آنها آوردند. آنوقت قدرت مال آنها بود و اين مأمور بود به اينكه اين كشور را آن مقدارى كه امكان دارد، در مقابل قدرتهاى بزرگ ايستادگى بكنند، آن ارگانها را درهم بشكند با اختلاف رويه‌ها. دنبال آن هم پسرش ـ كه به نظر من، خبيثتر از پدر بود ـ همان معنا را دنبال كرد با يك وضع ديگرى. اوّل هدفى كه رضاخان در نظر گرفت كوبيدن روحانيون بود، با اسم اينكه مى‌خواهيم اصلاح بكنيم تمام كارهايشان از اول تا آخر به اسم «اصلاح» و به اسم ترقى دادن كشور [بود] اجانب، قدرتهاى بزرگ، كه مطالعات زيادى در اين كشور دارند، ملاحظه كردند كه يكى از گروههايى كه مى‌تواند مردم را بسيج كند در مقابل قدرتهاى خارجى روحانيت است. ابتدا شروع كردند با اينها دست و پنجه نرم كردن؛ يعنى، اينها را كوبيدن. اگر شما مطبوعات آن وقت را ورسانه‌هاى گروهى آن وقت را، نويسندگان و گويندگان آن وقت را در نظر بگيريد يا آن مقدارى كه از آنها باقى مانده است مطالعه كنيد، مى‌بينيد كه تمام رسانه‌هاى گروهى و تمام مطبوعات كشور و راديو و سينما و تئاتر و تمام اينهايى كه در يك كشورى مى‌تواند كار صحيحى بكند؛ همۀ آنها در خدمت اجانب و در خدمت اين رژيم فاسد، به ضديت با روحانيت برخاسته‌اند. خود او مأمورين راوادار مى‌كرد به اينكه اينها رادر هر جا هستند، سركوب كنند با اسماء مختلف. و اين مطبوعات و اين رسانه‌هاى گروهى هم در بى‌آبرو كردن اينها و جدا كردن ملت از آنها كوشش داشتند. اين خودش يك تاريخ طولانى است. و كسانى كه درست نظر بكنند به تاريخ پنجاه سال، مى‌توانند بفهمند كه چه بود قضيه. و دنبال او هم درشكستن اسلام و شكستن قدرت اسلام كوششهاى فراوان كردند. و همه گروههايى كه نويسنده بودند و انحراف داشتند، گوينده بودند و انحراف داشتند، و رسانه‌هاى گروهى؛ همه در خدمت آنها با اسلام مخالفت مى‌كردند. در روزنامه‌هايشان، من خودم ديدم كه به پيغمبر اسلام سب كردند! اين يك دسته كه احتمال مى‌دادند اينها بتوانند مردم را بسيج كنند در مقابل منافع اجانب و ابر قدرتها. برنامه براى در خدمت اجانب بودن دانشگاه يك جاى ديگرى هم، كه به طور ديگر با آن مبارزه كردند، دانشگاهها بود. دانشگاهها هم چنانچه يك دانشگاههاى اسلامى ـ ملى بود، كسانى كه از آنها بيرون مى‌آمدند، مى‌توانستند در مجلس بروند و دولت تشكيل بدهند و امثال اينها و نگذارند نفوذ اجانب دراين كشور زياد بشود. آنجا را هم به يك وضع ديگرى كوبيدند؛ يعنى، خود دانشگاهها را نريختند و تعطيل بكنند، براى آنها برنامه‌هايى گذاشتند، معلمهايى درست كردند، استادهايى درست كردند كه آنها در خدمت آنان بودند تا دانشگاه را يك دانشگاه وابسته به خارج و وابسته به انگلستان ـ در يك وقت ـ به امريكا ـ در آخر ـ اين طور درست بكنند كه افرادى كه از اينها بيرون بيايند ـ الا كمى از آنها ـ در خدمت اجانب باشند. اين هم يك باب مفصلى است كه محتاج به بحث زياد است كه دانشگاه ما را به صورتى در آوردند كه وليده‌هاى آن دانشگاه، و فراورده‌هاى آن دانشگاه، آنهايى كه از دانشگاه خارج مى‌شدند و به خارج هم مى‌رفتند و از خارج سوغات مى‌آوردند، تمامش در خدمت آنها باشد. آنها اين طور ميل داشتند. البته در بين اينها بعضيها هم بودند كه آن‌طور نبودند، اما در يك اقليت ناچيز واقع بودند. اين هم مراكز تعليم ما. اوضاع مجلس و ارتش در رژيم سابق مجلس هم يكى از مراكز بود، كه مركز سياست يك كشور، قانونگذارى يك كشور [است]، مجلس را هم با فشار و باطرحهاى مختلف، از اشخاصى فراهم كردند و اشخاصى را در مجلس آوردند كه همه در خدمت آنها باشند، الاّ قليلى از آنها. كم‌كم آن كم را هم از بين بردند و اخيراً من ديگر سراغ ندارم كه يك نفر وكيلى كه در اين مجلسهاى اخير بود ـ بعد از اينكه امثال مدرس را از بين بردند ـ من ديگر سراغ ندارم كه يك كسى آن طورى كه اسلام مى‌خواهد، باشد. مجلس را هم قبضه كرد؛ يعنى، مجلس را هم به خدمت اجانب وا داشتند. [به] تبع او، دولت هم اين طور مى‌شود. دولتى كه اين مجلس تعيين بكند و با دستور آن شاه و شاه‌نما عمل بكند، افرادى را بر سر كار مى‌آورد كه همه در خدمت آنها باشند. راديو تلويزيون و دستگاههاى تبليغاتى [هم] تمام در خدمت آنها بودند. هر كس روزنامه‌هاى آن وقت را بخواند يا اگر نوارهايى از آن وقت باقى بود بشنود، مى‌فهمد كه نقشه اين بود كه يا در خدمت دولتهاى اجانب باشند ـ و اخيراً خصوصاً امريكا ـ و يا يك افرادى باشند كه بى‌تفاوت باشند. اين مراكزى كه براى عيش و عشرت جوانها تهيه كردند و اين مغازه‌هاى زيادى كه براى فروش عروسكها و فراورده‌هاى خارجى به وجود آوردند و اين دكانهاى مشروب فروشى، اينها روى طبع خودش واقع نشد؛ اينها روى برنامه‌اى بود كه آن قدرى كه مى‌توانند در دانشگاهها جوانها را از بين ببرند و به خط آنها بكنند. آن قدرى كه در آنجا نمى‌شود. [در] مراكز فحشا بى‌تفاوتشان كنند و راجع به كشور خودشان بى‌تفاوت باشند. هر كارى مى‌خواهند بكنند، بكنند، آنها كارى نداشته باشند. عشرتكده باشد، سينماى موافق ميل وشهوات جوانها باشد، ديگر اين مملكت هر چه بر آن بگذرد، گذشته است. ذخايرش را دارند مى‌برند، برده‌اند؛ نفتش را دارند مى‌خورند، خورده‌اند و امثال ذلك. و يك چيز ديگر هم ارتش بود. ارتشى كه دهها هزار نفر از خارج مستشار برايش مى‌آيد و آقا بالاسر برايش مى‌آيد، نمى‌تواند يك ارتشى باشد كه براى كشور خودش مفيد باشد. اين براى كشور ديگرى مفيد است، در خدمت ديگرى است. اين هم يك باب مفصلى است كه دانشمندان بايد مطالعه كنند و بنويسند مسائل آن وقت را. اين هم راجع به ارتشش بود. راجع به عشاير، يكى از چيزهايى كه آنها احتمال مى‌دادند كه يك وقتى اين عشايرى كه به ديانت اسلام اعتقاد دارند و مى‌خواهند كه اسلام تحقق داشته باشد، احتمال مى‌دادند كه اينها برخلاف آنها قيام بكنند. رضاخان عشاير را بكلى مى‌خواست از بين ببرد ـ و بسيار هم موفق شد در از بين بردن ـ و يا افرادى از آنها را تربيت كنند كه عشاير را، آنها به طريقى كه آنها مى‌خواهند منحرف كنند. بسيارى از اينها در خارج بودند و [يا] در ايران بودند و انحراف داشتند و آنها مأمور اين بودند كه عشاير را منحرف كنند و تضعيف كنند روحيۀ آنها را. همۀ اينها دست به هم داد و اين كشور ما را اين طور كه مى‌بينيد، كرد. از بين رفتن كشاورزى و صنعت در رژيم سابق از اين طرف، كارخانه‌ها و مزرعه‌ها و كشتزارهاى ما، با اسم «اصلاحات»، بكلى كشاورزى را از بين بردند. ايرانى كه اگر كشاورزى‌اش سر جاى خودش درست عمل بكند، بايد ميليونها تن صادر بكند، امروز نشسته و دستش طرف ديگران دراز است كه گندم بدهيد! اين هم از كارهايى بود، جناياتى بود كه رژيم به اين مملكت كرد. كارخانه‌ها هم بالا سرش افرادى بودند كه نمى‌گذاشتند كه اشخاصى كه در آنجا از خود ايرانيها هستند، يادبگيرند مطالب را. كارشناس‌هاى خارجى آمدند كارهاى كليدى را در دست گرفتند و مردمى كه اينجا بودند پادوى آنها بودند! شما در هر مركزى كه پا بگذاريد، در هر جايى كه پا بگذاريد، [جاى] پاى اجانب را در آنجا مى‌بينيد سابقاً اين طور بود. بحمداللّه‌، امروز اين جور نيست. اگر يك كسى وارد مى‌شد در اين مملكت بازار مى‌رفت، پاى اجانب بود. اگر آدم فهيمى بود، مى‌دانست چه قضيه[اى] است. اگر بازار مى‌رفت، مى‌ديد كه پاى آنها آنجا هست؛ بازار را مى‌خواهند فاسد كنند. اگر در دانشگاهها مى‌رفت، باز مى‌ديد پاى آنها در آنجا بيشتر از جاهاى ديگر هست؛ مى‌خواهند آنجا را معوّج كنند. اگر در ارتش مى‌رفت، پاى آنها را در آنجا مى‌ديد. اگر در كارخانه‌ها مى‌رفت، پاى آنها را مى‌ديد. اگر در مجلس هم مى‌رفت، در دولت؛ هر جا مى‌رفت، پاى آنها در آنجا بود. همه جا نفوذ داشتند و اين كشور را با تمام قدرت كشاندند به طرف غرب اخيراً يا به طرف شرق. و كشور ما را يك كشور وابستۀ شكست خورده [كردند؛] اگر چند سال ديگر دست آنها بود، غير قابل اصلاح بود. خداى تبارك و تعالى بر همۀ ما، بر همۀ ملت ما و بر مسلمين منت گذاشت و عنايت كرد، الطاف خودش را در اين كشور عنايت كرد، جلوه داد، و اين كشور را سر تاپايش را بيدار كرد. با اينكه اين مسائل كه من عرض مى‌كنم شايد اكثر مردم نسبت به آن بى‌تفاوت بودند و توجهى نداشتند، لكن يك مطلب را همه يكدفعه متوجه شدند كه امريكا مى‌خواهد ما را از بين ببرد. اين مطلبى بود كه سرتاپاى اين كشور توجه به آن كرد: اينكه امريكا مى‌خواهد ما را مستعمرۀ خودش بكند و تمام حيثيت ما را، حيثيت اسلامى مارا، حيثيت ملى ما را و ذخاير ما را مى‌خواهد از بين ببرد. اين يك مطلبى بود كه در سرتاپاى اين كشور منعكس شد و مردم باورشان شد. و باوركردنى هم بود؛ براى اينكه همه چيز را مى‌ديدند. اين روحيه‌اى كه در اين كشور پيدا شد به عنايت خدا پيدا شد. هيچ كس نمى‌تواند ادعا كند كه من يك همچو كارى كرده‌ام؛ امكان نداشت كه بشر بتواند. از بچه‌اى كه تازه زبان در آورده تا پيرمردى كه دربيمارستان خوابيده و دم مرگش هست، اين كشور را اين طور توجه بدهد به اينكه ما مى‌خواهيم مسلمان باشيم، و ما مى‌خواهيم مملكت‌مان مملكت آزاد باشد، مستقل باشد، اسلامى باشد. اين يك دست غيبى بود كه بر سر اين كشور كشيده شد و اين كشور را بيدار كرد. و امروز اين كشور ما بحمداللّه‌ تعالى، طورى است كه هرجا بروى، توجه به اسلام هست. شما در هر جا، در عشاير بروى، عشاير از زير بارهاى سنگينى كه رژيم سابق به آنها تحميل كرد، بيرون آمده‌اند؛ متوجه به اسلام شده‌اند. برويد در دهات دور افتادۀ اين كشور؛ هر جا شمابرويد، مى‌بينيد كه بچه و بزرگشان مى‌گويند كه ما استقلال و آزادى را مى‌خواهيـم و از امريكـا انتقاد مى‌كنند و از اجانب انتقـاد مى‌كنند. توطئه ابلهانه دشمنان و اين اشخاص منحرفى كه در داخل و خارج شيطنتهايى مى‌خواهند بكنند بسيار ابله هستند! اينها عقلشان را از دست داده‌اند. حب مقام و جاه اينها را اصلاً نابينا كرده، بصيرتشان رااز آنها گرفته. اينها نمى‌دانند كه در يك كشورى كه وضعش اين طورى است، در يك كشورى كه همۀ مردمش فرياد مى‌زنند و جنگ مى‌روند و عشق به فداكارى دارند، در يك همچو كشورى نمى‌شود از اين كارها كرد، نمى‌شود با اين كشور معارضه كرد، نمى‌شود در اين كشور كودتا كرد. كشورى كه همۀ قواى نظامى‌اش دنبال شهادت مى‌روند و همۀ قواى نظامى و انتظامى ـ پاسدار مسلحش ـ و همۀ عشايرى، كه آنها هم در جنگها وارد مى‌شوند. همه دارند با روى گشاده طرف شهادت مى‌روند، با يك همچو كشورى نمى‌شود بايك گروه چند صد نفرى ـ يا بيشتر يا كمتر ـ معارضه بكنند. اينها اشتباهشان همه‌اش اين است كه نه قدرت اسلام را اينها مى‌توانند بفهمند، و نه ملت خودشان را شناخته‌اند. از اين جهت، خارج و داخل توطئه‌هاى بچه‌گانه، توطئه‌هاى ابلهانه، به خيال خودشان درست مى‌كنند. در هر رشته‌اى كه بخواهند توطئه بكنند، نمى‌دانند كه چشمهاى بيناى اين كشور به همۀ كارهاى آنهااز صبح تا شبشان نظارت دارد. نمى‌فهمند اين مسائل را اينها. از اين جهت، خودشان را به مهلكه مى‌اندازند؛ بچه‌هاى عزيز ما را مى‌خواهند گول بزنند. اين بچه‌ها؛ جوانها، دختر و پسر، كه از اينها گول خورده‌اند، مطالعه كنند ببينند كه اينها چه وضعى دارند و مملكت ما چه وضعى دارد، دولت چه وضعى دارد و آنها چه وضعى دارند؛ آنها به كجا پناه برده‌اند؛ و دولت چه مى‌گويد در مقابل آنها. من اميدوارم كه ان‌شاءاللّه‌، اين روحيه قوى‌اى كه در اين كشور هست، اين روحيۀ اسلامى و توحيدى كه در اين كشور هست، باقى باشد. اين كشور راما به صاحب اصلى او، امام زمان ـ سلام اللّه‌ عليه ـ تحويل بدهيم. ان‌شاءاللّه‌، به خدمت ايشان همه، ان‌شاءاللّه‌ همه، برسيم و كشور را و ملت را تسليم ايشان بكنيم. خداوند ان‌شاءاللّه‌ همۀ شما را و همۀ مارا و همۀ ملت را و همۀ مسلمين را موفق كند كه به تكاليف اسلاميمان عمل بكنيم. و السلام عليكم و رحمة اللّه‌ و بركاته