

بسماللّه الرحمن الرحيم إنا للّه و إنا إليه راجعون رحلت اسفانگيز حضرت آيتاللّه آقاى حاج آقامرتضى حائرى ـ رحمةاللّه عليه ـ موجب كمال تأثر و تأسف گرديد. ايشان در علم و عمل بحق خلف بزرگوار مرحوم آيتاللّه عظمى، استاد معظم، حضرت آقاى حاج شيخ عبدالكريم ـ رضواناللّه تعالى عليه ـ بودند. «وكَفَى بِهِ شَرَفاً و سَعَادة».۱ اينجانب از اوايل تأسيس حوزۀ علميۀ پربركت قم، كه به دست مبارك پدر بزرگوارشان تأسيس شد و موجب آنهمه بركات شد، آشنايى با ايشان داشته؛ و پس از مدتى از نزديك معاشر و دوست صميمى بوديم؛ و در تمام مدت طولانى معاشرت جز خير و سعى در انجام وظايف علميه و دينيه از ايشان مشاهده ننمودم. اين بزرگوار علاوه بر مقام فقاهت و عدالت، از صفاى باطن به طور شايسته برخوردار بودند؛ و از اوايل نهضت اسلامى ايران، از اشخاص پيشقدم در اين نهضت مقدس بودند. «جزاه [اللّه ]عَنِ الإِسلام خيراً». اينجانب به ملت محترم ايران، بويژه به اهالى وفادار قم و حضرات علماى اعلام و مدرسين معظم حوزۀ علميۀ قم، تسليت عرض مىكنم؛ و براى خاندان معظم ايشان و فاميل محترمشان، خصوصاً حضرت حجتالاسلام آقاى حاج آقا مهدى حائرى ـ أعزّهاللّه ـ از خداوند تعالى طلب صبر جميل و اجر جزيل مىنمايم. اميد است عنايات حضرت بقيةاللّه ـ روحى و ارواح العالمين لمقدمه الفداء ـ شامل حال همۀ آنان و همۀ ملت مسلمان باشد. والسلام على عباداللّه الصالحين. تاريخ 15 اسفند 64 / 24 جمادىالثانيه 1406 روحاللّه الموسوى الخمينى