بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم بركات بعثت رسول گرامى اسلام اين عيد سعيد را، كه بايد گفت بزرگترين اعياد اسلامى است، من به همۀ مسلمين جهان و مستضعفين جهان تبريك عرض مى‌كنم. قضيۀ بعثت مسئله‌اى نيست كه ما بتوانيم در اطراف او صحبتى بكنيم. ما همين قدر مى‌دانيم كه با بعثت پيغمبر اكرم، انقلاباتى حاصل شد و چيزهايى در دنيا حاصل شد كه قبل از او نبوده است. آن معارفى كه به بركت بعثت رسول اكرم در عالم پخش شد ـ كسانى كه مطلع‌اند كه اين معارف چى است و تا آن اندازه‌اى كه ماها مى‌توانيم ادراك بكنيم ـ مى‌بينم كه از حد [درك ]بشريت خارج است؛ اعجازى است فوق ادراك بشريت از يك انسانى كه در جاهليت متولد شده است، در جاهليت بزرگ شده است و يك آدمى بوده است كه در يك محيطى پرورش يافته است كه اسمى از اين مسائل اصلاً نبوده در آن وقت. محيط آنجا اصلاً راجع به مسائل دنيا و به مسائل عرفان و فلسفه و ساير مسائل اصلاً آشنايى نداشتند و در تمام عمرش، حضرت آنجا بوده، يك سفر مختصرى كرده است كه چند وقتى، يك چند روزى، سفر كرده و برگشته. آن وقت، وقتى كه بعثت حاصل شد، انسان مى‌بيند كه يك مطالبى پيش آورده است كه از حد بشريت خارج است. اين اعجازى است كه براى اهل نظر، دليل بر نبوت پيغمبر است، و الاّ ايشان به خودش نمى‌توانست اين كار را بكند. نه تحصيلاتى داشت، حتى نوشتن را هم نمى‌دانست. مسائل، يك مسائل بزرگى است كه ما نمى‌توانيم در اطرافش صحبت كنيم و كشف هم نشده است؛ براى خود ايشان است و كسانى كه خاص الخاص ايشان هستند. مسائل اجتماعى در اسلام ـ مى‌دانيد كه ـ هست؛ همه جور مسائل هست و به درجۀ اعلا هست كه از عهدۀ يك نفر آدمى كه در آن محيط زندگى كرده است و يا در هر محيطى [برنمى‌آيد كه] يك نفر آدم بتواند اين طور در دنيا همه چيز را بيابد كه مطابق عقل حالا باشد و آينده. اين يك امر اعجاز است؛ غير از اعجاز چيز ديگر نمى‌تواند باشد. ما هم بايد از قضيۀ بعثت و آن بركات بعثت كه حاصل شده است [استفاده كنيم،] با اينكه آنى كه پيغمبر مى‌خواست حاصل نشده است حالا و بعدها هم حاصل نخواهد شد آن مسائلى كه او مى‌خواست، كه مى‌خواهد مردم چه بشوند، نه در زمان خودشان شد و نه بعد شد. و گرچه بعضى آخوندهاى دربارى مى‌گويند كه فلانى گفته است كه پيغمبر نتوانست، بله، من عرض مى‌كنم پيغمبر نتوانست! اگر توانسته بود، تو آخوند دربارى حالا نبودى. همه مى‌دانيم كه در زمان پيغمبر، وضع جورى بود كه پيغمبر حتى احكامى [را] كه مى‌خواست بگويد، تقيه مى‌كرد حضرت؛ مسائلى كه مى‌خواست بگويد حضرت، ملاحظه مى‌كرد و موفق نشد پيغمبر به آن چيزى كه مى‌خواست، آن چيزى كه دلخواهش بود بعث كرد. همه چيز گفت، در رساندن مطلب هيچ قصورى نبود، اما در فهماندن مردم، آشنا كردن مردم به مسائل، يك مسئله‌اى نبود كه از عهدۀ كسى برآيد. و لهذا، مى‌بينيد فساد در آن وقت بود و حالا هم هست و تا آخر هم خواهد بود. بله، در زمان حضرت صاحب ـ سلام‌اللّه‌ عليه ـ حكومت واحد مى‌شود. قدرت حكومت ... عدالت، يك عدالت اجتماعى در همۀ عالم مى‌آيد، اما نه اينكه انسانها بشوند يك انسان ديگر. انسانها همانها هستند كه يك دسته‌شان خوب‌اند، يك [دسته] بد. منتها آنهايى كه بد هستند، ديگر نمى‌توانندكه كارهاى خلاف بكنند. در هر صورت، مسئلۀ بعثت مسئله‌اى نيست كه ما حالا بتوانيم در اطرافش صحبت كنيم. جاودانگى كارهايى كه براى خداست من بايد از شما آقايانى كه حاضر هستيد و كسانى كه غير حاضر هستند، از تمام اقشار ملت تشكر كنم كه يك ملت نمونه هستند. و اميد است كه اين ملت نمونه اسباب اين بشود كه انقلاباتى در ايران، در دنيا پيدا بشود زيادتر از آنى كه الآن هست. از پزشكان من بايد تشكر كنم و عرض كنم بهشان كه خداى تبارك و تعالى مجاهدين در راه خودش را برايشان مقام بزرگ قائل است و مجاهد در راه خدا مراتب دارد؛ يكى از مراتبش هم اين است كه براى خدا انسان مداوا كند كسانى [را] كه مبتلا هستند، خصوصاً در اين زمان و در اين وقتى كه ما واقع هستيم كه انصافاً كارهاى شما يك مجاهده در راه خداست. منتها بايد توجه كنيد و مجاهده للّه‌ باشد، براى او باشد. وقتى براى او باشد، هميشگى مى‌شود. چيزهايى كه براى خداست، اينها دائم است؛ هميشگى است. چيزهايى كه براى طبيعت و ماده است، خود ماده و طبيعت از بين مى‌رود. آنهايى كه براى اوست، آنها هم از بين مى‌روند. شما پزشكان كه الآن بايد گفت يكى از مجاهدين در راه خدا هستيد، توجه بكنيد كه اغراضتان يك اغراض مادى نباشد؛ اغراض الهى باشد. اغراض الهى داشتيد، مادى هم دنبالش هست، اما اين مادى ديگر الهى شده است كه دنبالش هست. [اگر داراى] اغراض مادى شُديد، هرچه هم بگوييد براى خدا، درست نخواهد شد. عمده اين است كه اغراض را همۀ قشرهاى ملت، دولت، مجلس همه غرضهاشان را غرض الهى كنند تا همۀ مسائل، مسائل الهى بشود. آن وقت ما راه يافتيم به يك گوشه‌اى از آن چيزى كه انبيا مى‌خواستند. تحول در افكار عمومى جهان شما مى‌بينيد كه ما الآن مبتلا هستيم به چه چيزهايى در دنيا! بايد من و شما ترك تعجب كنيم از اينكه تحول در همه چيز واقع شده، الاّ در قصرهاى اين قدرتمندان. دنيا عوض شده است، اينها باز خيال مى‌كنند كه دنياى صد سال، صدوپنجاه سال پيش است. اينها باز نفهميده‌اند يا خودشان را به نفهمى مى‌زنند كه همۀ عالم عوض شده است. افريقا عوض شده است، اروپا عوض شده است و همۀ آسيا عوض شده است؛ همه عوض شده‌اند، همه عوض شده‌اند، الاّ اين سردمداران، كه يا عوض نشده‌اند يا خودشان را مى‌زنند به اينكه ما عوض نشده‌ايم و اينها خيال مى‌كنند كه ـ مثلاً ـ ايران باز مثل زمان قاجار و زمان پهلوى است كه اگر يك سفيرى از آنها بخواهد يك كارى را بكند اينها جرأت نكنند، مقابلش حرف بزنند؛ اگر يك قضيه‌اى بخواهد واقع بشود، به مجرد اينكه سفير فلان جا آمد، گفت نه، تمام بشود. اينها نمى‌فهمند كه مسئله اين طور نيست و دنيا حالا اين نيست؟ دنيا حالا اين نيست كه شما هرچه آنجا نشستيد و گفتيد، اين عمل بشود. شما غايت امر بتوانيد كلاه خودتان را نگه داريد، دنبال اين نباشيد كه كلاه مردم را برداريد. اگر نفهميديد تا حالا كه دنيا چه خبر است، بايد گفت كه شما در رأس نفهمها واقع هستيد و اگر مى‌فهميد و خيال مى‌كنيد مردم ديگر نمى‌فهمند، اين هم باز يك اشتباه بزرگ است كه شما خيال مى‌كنيد مردم حالا، مردم زمان صدسال پيش از اين‌اند، مردم زمان پنجاه سال پيش از اين‌اند؛ نه، اين‌طور نيست، تغيير كرده است، تحول حاصل شده است، دنيا به هم خورده است، انقلاب پيدا شده است در دنيا و شما سرتان را زير برف كرده‌ايد و همان حرفهاى سابق را مى‌زنيد: اگر در خليج فارس چه بشود، تنگۀ هرمز چه باشد، ما چه مى‌كنيم. شما خيال مى‌كنيد كه حالا هم مثل سابق است كه در خليج فارس و در همه‌جا يك كلمه مى‌گفتيد، تمام مى‌شد قضيه. حالا نيست مسئله اين‌طور. بفرماييد در خليج ببينيد چه خبر است! و لهذا، يك روز مى‌گويند كه ما چه مى‌كنيم، يك روز برمى‌گردند؛ يك روز مى‌گويند نگفتيم اين‌طور. در كاخ سفيد مسائل يك مسائلى است كه يكيشان مى‌گويد كه ما دخالت نظامى مى‌كنيم، يكيشان مى‌گويد ابداً همچو چيزى نبوده. اصلاً سر در گم‌اند، نمى‌فهمند چه مى‌كنند و باز هم نشناخته‌اند مردم را، نشناخته‌اند دنيا را. دنيا عوض شده است؛ شما هم بايد خودتان را عوض كنيد، افكارتان را عوض كنيد. نمى‌شود حالا مثل سابق با ديكتاتورى يا به تبليغ به هم زد اوضاع را. يك كلمه شما بگوييد، خيال مى‌كنيد همه بايد بگويند چشم؛ نمى‌گويند ديگر، مردم نيستند اين طور حالا؛ و بايد شما هم خودتان را عوض كنيد و با مردم راه برويد. خيال نكنيد كه همۀ مردم بايد دست بسته در مقابل شما هيچ حرفى نزنند. امروز ايران ما اين طور است كه چنانچه ـ فرض كنيد كه ـ يك رئيس جمهور امريكا بيايد اينجا، مردم عادى اينجا حاضر نيستند بروند تماشايش كنند! اين طور نيست كه خيال كنيد كه اگر يك كسى بيايد اينجا، چه خواهد شد، چه مى‌شود، اگر چه بشود. نخير، اين مسئله اين نيست، مردم عوض شده‌اند، يك جور ديگرى شده‌اند، اعتنايى به اين مسائل ندارند. نه ما، افريقاييها هم ندارند. ساير جاها هم ندارند. فقط شماها هستيد كه چند نفرى كه يك مسائلى دستتان است و يك قدرتهايى دستتان است و خيال مى‌كنيد كه اعمال نمى‌خواهيد بكنيد، مى‌خواهيد بگوييد كه ما اعمال مى‌كنيم و با همين كار تمام بشود. با اين كار تمام نمى‌شود؛ اعمال هم بكنيد، نمى‌شود. شوروى فهميد كه در افغانستان [نمى‌تواند كارى بكند.] با اينكه [در] كشور افغانستان، آنهايى كه سر كار هستند با شوروى هستند و كمونيست در آنجا هست، مع‌ذلك، اين عده‌اى كه مسلمان هستند در آنجا و اهل اسلام هستند همچو مجال را بر شوروى تنگ كرده‌اند كه الآن نمى‌داند چه جورى از اين غائله بيرون برود. مثل ايران كه دولتش و ملتش و همه با هم هستند، فقط يك چند نفر انگشت شمارند كه تبع امريكا هستند، نمى‌فهمند كه خودشان چه مى‌گويند؛ يك چند نفر معدودى هستند كه اينها بر خلاف هستند. و من عقيده‌ام است كه اينها هم بيايند و با مردم بشوند و خيال نكنند كه حالا سابق است كه امريكا هر كارى دلش بخواهد، بكند كه شما بترسيد از امريكا. من اميدوارم كه خداوند توفيق بدهد به همۀ ملتهاى مظلوم دنيا كه در مقابل ظالمها بايستند و نترسند. گمان نكنند كه اينها هر چه گفتند عمل مى‌كنند. اينها نه، اينها مى‌خواهند كه با همان تبليغات كار را انجام بدهند و از اين تبليغات هيچ وقت نترسيد. و كشور ايران كه نمى‌ترسد؛ ببينيد كه ايستاده مقابل؛ و افغانستان كه ريختند درش و آن طور فساد را درست كردند، اين طور ايستاده است و آنها را مستأصل كرده؛ و در لبنان بالاتر از آن‌ها، مى‌بينيد كه چه كرده‌اند! و دنيا عوض شده است. و مسلمين توجه كنند و مظلومين توجه كنند كه بايد خودشان را حفظ كنند و در مقابل ابرقدرتها بايستند. و اميدوارم خداوند همه را توفيق بدهد و به بركت اين عيد سعيد ان‌شاءاللّه‌، خداوند پيروز كند شما را. مملكت ما را همان طورى كه مستقل است، به استقلال بيشتر برساند. والسلام عليكم ورحمة اللّه‌